به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران، همانطور که احتمالا می‌دانید، کفی‌های نرم در کفش‌های ورزشی به محافظت از مفاصل شما در برابر فرسایش و فشارهای روزمره کمک می‌کنند، اما با گذشت زمان این لایه ضربه‌گیر تحلیل می‌رود. همین وضعیت درباره غضروف نیز صدق می‌کند. هنگامی که این بافت تخریب می‌شود، می‌تواند به التهاب و درد مفاصل منجر شود. این عارضه معمولاً با نام استئوآرتریت شناخته می‌شود و بیشتر بزرگسالان در مقطعی از روند افزایش سن خود آن را تجربه می‌کنند.

متأسفانه جایگزینی غضروف به سادگی توقف در یک مرکز خرید برای تهیه یک جفت کفش دویدن جدید نیست، اما یک روش درمانی تازه این هدف را به‌مراتب دست‌یافتنی‌تر کرده است. در نوامبر گذشته، پژوهشگران دانشکده پزشکی استنفورد اعلام کردند که دارویی را توسعه داده‌اند که می‌تواند سلول‌ها را بازبرنامه‌ریزی کند تا غضروف را دوباره رشد دهند و به پیشگیری از بروز آرتریت کمک کنند. به این معنا که برای نخستین بار، ممکن است دارویی در دسترس باشد که از دست رفتن غضروف را درمان کند.

هلن بلاو، دارای مدرک دکتری و مدیر آزمایشگاه Baxter برای زیست‌شناسی سلول‌های بنیادی در دانشگاه استنفورد، اظهار داشت: «این یک روش نوین برای باززایی بافت‌های بالغ است و از نظر بالینی برای درمان آرتریتی که ناشی از افزایش سن یا آسیب‌دیدگی است، ظرفیت قابل‌توجهی دارد. ما در جست‌وجوی سلول‌های بنیادی بودیم، اما مشخص شد که آن‌ها در این فرآیند دخیل نیستند. این موضوع بسیار هیجان‌انگیز است.»

در مطالعه اخیر که در نشریه Science منتشر شد، پژوهشگران یکی از علل ریشه‌ای استئوآرتریت را هدف قرار دادند: پروتئینی موسوم به ۱۵-PGDH. همین گروه پیش‌تر ۱۵-PGDH را به‌عنوان یک تنظیم‌کننده اصلی پیری شناسایی کرده بود که پروستاگلاندین E2 را تجزیه می‌کند؛ مولکولی که برای عملکرد سلول‌های بنیادی عضلانی ضروری است. آن‌ها در جریان تحقیقات خود دریافتند که سطح این پروتئین با افزایش سن به‌طور چشمگیری بالا می‌رود. هنگامی که تلاش کردند این پروتئین را مهار کنند، افزایش در توده عضلانی و استقامت موش‌های مسن مشاهده شد. یافته‌های آن‌ها زمانی بیش از پیش تأیید شد که مشخص کردند تجویز ۱۵-PGDH به موش‌های جوان و سالم در واقع موجب کوچک شدن عضلات آن‌ها می‌شود.

در مرحله بعد، پژوهشگران تمرکز خود را به‌طور خاص بر خود غضروف معطوف کردند. آن‌ها یک داروی مولکول کوچک را به موش‌ها تزریق کردند و محل تزریق را مورد آزمایش قرار دادند. برخی از موش‌ها تزریق را در ناحیه شکم دریافت کردند که از نظر تئوریک کل بدن را تحت تأثیر قرار می‌دهد، و برخی دیگر تزریق را مستقیماً در مفاصل دریافت کردند. هر دو روش تجویز به ضخیم‌تر شدن غضروف زانو منجر شد. از طریق این درمان، پژوهشگران موفق شدند ساعت زیستی کندروسیت‌ها، یعنی سلول‌های موجود در غضروف، را به عقب بازگردانند و آن‌ها را ترغیب کنند تا حالتی جوان‌تر به خود بگیرند و غضروف عملکردی تولید کنند، بدون آن‌که نیازی به سلول‌های بنیادی باشد.

اگر هنوز جوان هستید و نگرانی خاصی درباره درد مفاصل مرتبط با افزایش سن ندارید، این درمان همچنان می‌تواند زندگی شما را دگرگون کند. استئوآرتریت می‌تواند در نتیجه آسیب‌دیدگی‌ها نیز رخ دهد، از جمله پارگی رباط صلیبی قدامی یا ACL که در میان ورزشکاران رشته‌های پرفشار شایع است. بر اساس برخی برآوردها، این عارضه در حداکثر ۸۷ درصد از بیمارانی که سابقه آسیب ACL داشته‌اند مشاهده می‌شود. با این حال، تیم پژوهشی استنفورد دریافت که ۲ تزریق در هفته طی یک بازه ۴ هفته‌ای، احتمال بروز استئوآرتریت را در موش‌ها به‌طور قابل‌توجهی کاهش می‌دهد.