این مقام مسئول گفت:  در برنامه هفتم، "نظام ملی بهره‌وری" تعریف شده که نقش دستگاه‌های مختلف در بهره‌وری را مشخص می‌کند. اما رویکرد ما تغییر کرده است: به جای روش‌های دستوری از بالا به پایین، به سمت "اکوسیستم بهره‌وری" حرکت کرده‌ایم. در این مدل، همه بازیگران اقتصادی باید انگیزه داشته باشند تا بهره‌وری افزایش یابد. مثلاً اگر بودجه دستگاه‌های دولتی به عملکرد بهره‌وری آنها وابسته نباشد، انگیزه‌ای برای بهبود وجود ندارد.

وی در پاسخ به این مساله که با توجه به تجربه گذشته، آیا تحقق سهم 35 درصدی بهره‌وری در رشد اقتصادی را عملیاتی می‌دانید؟ گفت: این عدد به رشد 8 درصدی وابسته است. اگر رشد اقتصادی کم باشد، حتی اگر سهم بهره‌وری بالا هم برود، نتیجه مطلوبی ندارد. در 50 سال گذشته، متوسط رشد سالانه بهره‌وری ما تنها 0.2 درصد بوده است. بنابراین، برای جهش ناگهانی بهره‌وری، باید سال‌ها تلاش کنیم و همه عوامل مؤثر را بهبود بخشیم.

 مهم‌ترین راهکار برای افزایش بهره‌وری چیست؟

اولیا گفت: سرمایه‌گذاری و بهره‌وری رابطه متقابل دارند. اگر صنعت ما بهره‌ور نباشد، سرمایه‌گذاران رغبتی به سرمایه‌گذاری ندارند. همچنین، باید از فناوری‌های جدید و شرکت‌های دانش‌بنیان استفاده کنیم. در حوزه انرژی نیز کاهش اتلاف باید اولویت اصلی باشد، زیرا سالانه حدود 50 هزار میلیارد دلار انرژی در کشور تلف می‌شود.

اولیا در واکنش به این پرسش که وضعیت بهره‌وری در بخش‌های مختلف اقتصاد چگونه است؟اعلام کرد،  بخش فناوری اطلاعات بهترین عملکرد را داشته است، در حالی که بخش خدمات ضعیف‌ترین عملکرد را دارد. در برنامه هفتم، رشد بخش‌های مختلف متفاوت هدفگذاری شده است؛ مثلاً رشد بخش فاوا 11 درصد و خدمات 5 تا 6 درصد پیش‌بینی شده است.

وی در پاسخ به این سوالکه برنامه شما برای بهبود بهره‌وری در شرکت‌های دولتی چیست؟ گفت: بر اساس مصوبه‌ای، پاداش مدیران شرکت‌های دولتی بر اساس سطح بهره‌وری پرداخت می‌شود. از 321 شرکت دولتی، تنها 10 شرکت توانسته‌اند پاداش کامل دریافت کنند که نشان‌دهنده ضرورت بهبود عملکرد است.

اولیا گفت: باید روی پنج محور اصلی تمرکز کنیم: بهره‌وری ساختاری، دانشی، فناورانه، رفتاری و ملی. با تقویت این حوزه‌ها و ایجاد انگیزه برای همه بازیگران اقتصادی، می‌توانیم به اهداف برنامه هفتم توسعه نزدیک شویم.