علاوه بر پایش سلامت افراد، اطلاعاتی درباره عادت‌های چای‌نوشی آنها شامل تعداد فنجان‌های مصرفی در روز، دمای ترجیحی، نوع چای و حتی غلظت آن، گردآوری شد. در طول دوره مطالعه، پژوهشگران بررسی کردند که چه تعداد از افراد تحت مطالعه به انواع بیماری‌های عروقی (مانند بیماری‌های قلبی-عروقی، بیماری‌های عروقی مغز، بیماری‌های قلبی-ریوی، بیماری‌های شریان‌های محیطی و غیره) مبتلا شدند.

به‌ طور کلی، این تیم دریافت کسانی که به‌طور مرتب چای می‌نوشند، کمتر در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های عروقی قرار دارند. اما با بررسی دقیق‌تر داده‌ها، به یافته‌های غافلگیرکننده‌ای رسیدند. نخست اینکه، نوع چای اهمیت داشت؛ در مورد بیماری‌های عروقی، چای سیاه نسبت به چای سبز، کاهش خطر بیشتری را نشان داد. پژوهشگران این تفاوت را به ترکیبات حاصل از اکسیداسیون در چای سیاه، از جمله «تیافلاوین» نسبت دادند که دارای خواص ضدالتهابی و تنظیم‌کننده چربی است.

تعداد فنجان‌های چای مصرفی در روز نیز حائز اهمیت بود. این تیم دریافت که مصرف ۶ تا ۸ فنجان در روز، حد بهینه برای کاهش خطر بیماری‌های عروقی است؛ پس از این مقدار، خطر دوباره رو به افزایش می‌گذارد.

نوشیدن حدود ۲۰ فنجان چای در روز، تأثیری مشابه ننوشیدن چای داشت و فراتر از آن، خطر ابتلا به بیماری‌های عروقی را افزایش می‌داد. به گفته این تیم، این اثر احتمالاً ناشی از کافئین است که می‌تواند به سیستم گردش خون فشار وارد کند و تمام فواید سلامتی چای را خنثی سازد.

نکته جالب‌توجه اینکه، به نظر می‌رسد دمای چای نیز در این زمینه تأثیرگذار باشد. کسانی که از چای خود در دمای اتاق یا داغ لذت بردند، کاهش خطر ابتلا به بیماری عروقی را مشاهده کردند، اما کسانی که چای داغ سوزان را انتخاب کردند، افزایش خطر ابتلا به سرطان مری تا ۱۶ درصد مشاهده شد. چرا؟ محققان کاملاً مطمئن نیستند. حداقل شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد نوشیدن نوشیدنی‌های داغ خطر ابتلا به سرطان مری را افزایش می‌دهد، اما مشخص نیست که چگونه این امر می‌تواند به افزایش بیماری عروقی منجر شود.

محققان بر انجام تحقیقات بیشتر در این زمکینه تاکید دارند.