به گزارش اقتصادنیوز، زندگی شهری در جهان دیگر تنها به بزرگی اقتصاد، تعداد برج‌ها یا سرعت توسعه وابسته نیست؛ امنیت، کیفیت خدمات عمومی، دسترسی به درمان، آموزش، زیرساخت و حتی شرایط سیاسی و محیط‌زیستی به عواملی تبدیل شده‌اند که آینده شهرها را تعیین می‌کنند. در سالی که تنش‌های ژئوپلیتیکی، جنگ‌ها و فشارهای اقتصادی بار دیگر معادلات جهانی را تغییر داده‌اند، تازه‌ترین ارزیابی اکونومیست تصویری متفاوت از شهرهایی ارائه می‌دهد که توانسته‌اند کیفیت زندگی شهروندان خود را حفظ کنند و شهرهایی که همچنان با چالش‌های جدی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بر اساس گزارش شاخص جهانی زیست‌پذیری ۲۰۲۵ واحد اطلاعات اکونومیست (EIU)، تصویری تازه از کیفیت زندگی در شهرهای جهان ارائه می‌دهد؛ گزارشی که امسال وضعیت ۱۷۳ شهر را در پنج حوزه اصلی ثبات، خدمات درمانی، فرهنگ و محیط‌زیست، آموزش و زیرساخت بررسی کرده است. نتایج این ارزیابی نشان می‌دهد فاصله میان شهرهای برتر و ضعیف جهان همچنان تحت تأثیر عواملی مانند امنیت، ثبات سیاسی، کیفیت خدمات عمومی، زیرساخت‌های شهری و پیامدهای بحران‌های ژئوپلیتیکی قرار دارد.

در صدر این رتبه‌بندی، شهرهای اروپای شمالی، استرالیا و ژاپن همچنان بیشترین سهم را دارند، در حالی که شهرهای درگیر جنگ، ناامنی و بحران اقتصادی در پایین‌ترین رتبه‌ها قرار گرفته‌اند. در این میان، تهران با رتبه ۱۶۴ از میان ۱۷۳ شهر جهان و امتیاز ۴۵ از ۱۰۰ در جمع ۱۰ شهر انتهایی شاخص قابلیت زندگی قرار گرفته است.

اروپا همچنان بهترین منطقه جهان برای زندگی؛ شهرهای شمال و غرب اروپا در صدر ماندند

در گزارش شاخص جهانی قابلیت زندگی ۲۰۲۶ واحد اطلاعات اکونومیست (EIU)، اروپا بار دیگر جایگاه خود را به‌عنوان زیست‌پذیرترین منطقه جهان تثبیت کرده است. میانگین امتیاز شهرهای اروپای غربی ۹۱.۷ از ۱۰۰ اعلام شده که بالاترین سطح در میان تمام مناطق بررسی‌شده است. این موفقیت عمدتاً به دلیل ترکیب ثبات سیاسی، خدمات عمومی گسترده، سیستم‌های درمانی پیشرفته، آموزش باکیفیت و زیرساخت‌های شهری کارآمد به دست آمده است.

با وجود اینکه در سال‌های اخیر اروپا نیز با چالش‌هایی مانند افزایش هزینه‌های زندگی، بحران مسکن، فشارهای مهاجرتی و نگرانی‌های امنیتی مواجه بوده، اما شهرهای اروپای شمالی و غربی همچنان توانسته‌اند استانداردهای بالای زندگی را حفظ کنند. در مدل ارزیابی EIU، شهرهای اروپایی به‌ویژه در بخش‌های ثبات، آموزش، زیرساخت و خدمات درمانی عملکرد قدرتمندی داشته‌اند.

کپنهاگ؛ پایتخت کیفیت زندگی در جهان

در صدر این موفقیت اروپایی، کپنهاگ پایتخت دانمارک قرار دارد که با امتیاز ۹۸ از ۱۰۰ عنوان بهترین شهر جهان برای زندگی در سال ۲۰۲۶ را به دست آورده است.

کپنهاگ در سه بخش اصلی شامل ثبات، آموزش و زیرساخت امتیاز کامل ۱۰۰ دریافت کرده است. همچنین این شهر در بخش خدمات درمانی امتیاز ۹۶ و در حوزه فرهنگ و محیط‌زیست امتیاز ۹۵ را ثبت کرده است.

عملکرد متوازن کپنهاگ یکی از مهم‌ترین دلایل صدرنشینی این شهر است؛ چرا که برخلاف برخی شهرها که تنها در یک یا دو حوزه عملکرد بسیار بالایی دارند، پایتخت دانمارک در تمام شاخص‌های اصلی امتیازهای نزدیک به بالاترین سطح را کسب کرده است.

امنیت اجتماعی بالا، شبکه حمل‌ونقل عمومی گسترده، دسترسی مناسب شهروندان به خدمات عمومی، کیفیت بالای آموزش و سیاست‌های محیط‌زیستی از جمله عواملی است که کپنهاگ را به یکی از موفق‌ترین نمونه‌های مدیریت شهری در جهان تبدیل کرده است.

وین؛ رقیب همیشگی صدرنشینی با امتیاز ۹۷

وین اتریش با امتیاز ۹۷ از ۱۰۰ در رتبه دوم جهان قرار گرفته است. پایتخت اتریش که سال‌ها یکی از نمادهای کیفیت زندگی در اروپا بوده، همچنان به دلیل خدمات شهری گسترده، حمل‌ونقل عمومی پیشرفته و سیستم درمانی قدرتمند در جمع برترین شهرهای جهان باقی مانده است.

وین در سال‌های گذشته بارها صدر جدول EIU را در اختیار داشته و حتی پیش از صعود کپنهاگ، یکی از طولانی‌ترین دوره‌های حضور در رتبه نخست این شاخص را تجربه کرده بود. با این حال، همچنان فاصله این شهر با صدر جدول بسیار محدود است و امتیاز ۹۷ نشان‌دهنده سطح بسیار بالای کیفیت زندگی در این شهر اروپایی است.

یکی از نقاط قوت اصلی وین، خدمات عمومی گسترده آن است؛ از شبکه حمل‌ونقل شهری گرفته تا دسترسی شهروندان به امکانات فرهنگی، آموزشی و درمانی که باعث شده این شهر برای ساکنان داخلی و مهاجران یکی از جذاب‌ترین مقاصد جهان باشد.

سوئیس؛ ثبات اقتصادی در خدمت کیفیت زندگی

در میان ۱۰ شهر برتر جهان، دو شهر سوئیس نیز حضور دارند. زوریخ با امتیاز ۹۶ از ۱۰۰ رتبه پنجم و ژنو با همین امتیاز رتبه ششم جهان را به خود اختصاص داده‌اند.

حضور همزمان دو شهر سوئیس در جمع بهترین شهرهای جهان نشان‌دهنده نقش مهم ثبات اقتصادی، زیرساخت‌های پیشرفته و خدمات عمومی باکیفیت در افزایش قابلیت زندگی است.

زوریخ به‌عنوان یکی از مهم‌ترین مراکز مالی جهان، علاوه بر قدرت اقتصادی، از استاندارد بالای خدمات شهری، امنیت اجتماعی و کیفیت محیط زندگی برخوردار است. ژنو نیز با توجه به جایگاه بین‌المللی خود، حضور سازمان‌های جهانی و سطح بالای خدمات عمومی، همچنان یکی از شهرهای ممتاز اروپا محسوب می‌شود.

اروپا چگونه صدرنشین کیفیت زندگی شد؟

بررسی داده‌های EIU نشان می‌دهد موفقیت اروپا در این شاخص تنها به درآمد بالا یا قدرت اقتصادی کشورها وابسته نیست، بلکه نتیجه ترکیبی از چند عامل است.

نخستین عامل، ثبات سیاسی و امنیت اجتماعی است. بسیاری از شهرهای اروپای غربی توانسته‌اند محیطی امن برای زندگی ایجاد کنند؛ عاملی که در شاخص EIU وزن بالایی دارد و ۲۵ درصد امتیاز نهایی را تشکیل می‌دهد.

عامل دوم، کیفیت زیرساخت‌های شهری است. حمل‌ونقل عمومی منظم، دسترسی گسترده به اینترنت، خدمات شهری پایدار و برنامه‌ریزی شهری بلندمدت باعث شده بسیاری از شهرهای اروپایی در این بخش امتیازهای نزدیک به کامل کسب کنند.

همچنین سیستم‌های درمانی عمومی و آموزش باکیفیت، دو ستون مهم دیگر موفقیت شهرهای اروپایی هستند. بسیاری از کشورهای اروپایی توانسته‌اند میان دسترسی عمومی به خدمات و حفظ استانداردهای بالا تعادل ایجاد کنند.

اروپا با وجود بحران‌ها همچنان فاصله زیادی با سایر مناطق دارد

اگرچه اروپا در سال‌های اخیر با چالش‌های جدیدی مانند بحران انرژی، افزایش هزینه مسکن، فشارهای اقتصادی و نگرانی‌های امنیتی مواجه بوده، اما این عوامل هنوز نتوانسته‌اند جایگاه کلی این منطقه را در رتبه‌بندی جهانی تغییر دهند.

میانگین امتیاز اروپای غربی ۹۱.۷ همچنان فاصله قابل توجهی با سایر مناطق جهان دارد. برای مقایسه، آمریکای شمالی با امتیاز حدود ۹۰.۴ در جایگاه دوم قرار دارد، در حالی که میانگین خاورمیانه و شمال آفریقا حدود ۶۱ و آفریقای جنوب صحرا حدود ۵۵ بوده است.

به این ترتیب، گزارش ۲۰۲۶ EIU نشان می‌دهد اروپا همچنان الگوی اصلی شهرهای قابل‌زندگی جهان باقی مانده است؛ منطقه‌ای که ترکیب امنیت، خدمات عمومی، آموزش، درمان و زیرساخت‌های پیشرفته باعث شده شهرهایی مانند کپنهاگ، وین، زوریخ و ژنو در بالاترین سطح کیفیت زندگی جهانی قرار بگیرند.

استرالیا و ژاپن سهم بزرگی از بهترین شهرهای جهان دارند

در رتبه سوم، ملبورن استرالیا با امتیاز ۹۷ قرار گرفته و پس از آن سیدنی استرالیا با همین امتیاز جایگاه چهارم را به خود اختصاص داده است.

حضور چهار شهر از استرالیا در میان ۱۰ شهر نخست نشان می‌دهد این کشور همچنان یکی از موفق‌ترین نظام‌های شهری جهان را دارد. کیفیت بالای خدمات درمانی، آموزش، محیط شهری و دسترسی مناسب به امکانات عمومی از مهم‌ترین نقاط قوت شهرهای استرالیا در این رتبه‌بندی بوده است.

پس از شهرهای استرالیا، دو شهر سوئیس در جمع برترین‌ها قرار گرفته‌اند. زوریخ با امتیاز ۹۶ رتبه پنجم و ژنو با همین امتیاز رتبه ششم را به دست آورده‌اند. ثبات اقتصادی، درآمد بالا، زیرساخت‌های پیشرفته و کیفیت خدمات عمومی از عوامل اصلی جایگاه بالای شهرهای سوئیس عنوان شده است.

در ادامه فهرست ۱۰ شهر برتر جهان، اوساکا ژاپن با امتیاز ۹۶ در رتبه هفتم، آدلاید استرالیا با امتیاز ۹۶ در رتبه هشتم، ونکوور کانادا با امتیاز ۹۶ در رتبه نهم و توکیو ژاپن با امتیاز ۹۶ در رتبه دهم قرار گرفته‌اند.

بازگشت قدرتمند شهرهای ژاپن به جمع بهترین شهرهای جهان یکی از نکات مهم این رتبه‌بندی است. اوساکا و توکیو به دلیل امنیت بالا، حمل‌ونقل عمومی پیشرفته، خدمات درمانی گسترده و زیرساخت‌های مدرن توانسته‌اند جایگاه خود را حفظ کنند.

تهران در رتبه ۱۶۴ جهان؛ امتیاز ۴۵ از ۱۰۰

در سوی دیگر جدول، تهران در سال ۲۰۲۶ با امتیاز ۴۵ از ۱۰۰ رتبه ۱۶۴ جهان را کسب کرده است.

بررسی جزئیات امتیازهای تهران نشان می‌دهد این شهر در پنج حوزه مورد بررسی EIU عملکرد متفاوتی داشته است.

تهران در بخش ثبات امتیاز ۴۰، در خدمات درمانی ۶۳، در فرهنگ و محیط‌زیست ۳۷، در آموزش ۵۸ و در زیرساخت ۳۹ امتیاز گرفته است.

بر اساس این اعداد، خدمات درمانی با امتیاز ۶۳ بهترین عملکرد تهران در میان پنج شاخص بوده، در حالی که حوزه فرهنگ و محیط‌زیست با امتیاز ۳۷ و زیرساخت با امتیاز ۳۹ پایین‌ترین امتیازها را ثبت کرده‌اند.

در رتبه‌بندی کلی، تهران تنها یک پله بالاتر از هراره زیمبابوه قرار دارد. هراره با امتیاز ۴۵ رتبه ۱۶۵ را به دست آورده است.

پس از آن، کی‌یف اوکراین با امتیاز ۴۵ در رتبه ۱۶۶ قرار گرفته؛ شهری که همچنان تحت تأثیر پیامدهای جنگ قرار دارد.

پورت مورسبی در پاپوآ گینه نو با امتیاز ۴۴ رتبه ۱۶۷، لاگوس نیجریه با امتیاز ۴۴ رتبه ۱۶۸، الجزیره الجزایر با امتیاز ۴۳ رتبه ۱۶۹ و کراچی پاکستان با امتیاز ۴۳ رتبه ۱۷۰ را به خود اختصاص داده‌اند.

در ادامه نیز داکا بنگلادش با امتیاز ۴۲ رتبه ۱۷۱، طرابلس لیبی با امتیاز ۴۱ رتبه ۱۷۲ و دمشق سوریه با امتیاز ۳۲ از ۱۰۰ در آخرین رتبه این جدول یعنی رتبه ۱۷۳ قرار گرفته‌اند.

جنگ و بحران سیاسی؛ عامل اصلی افت رتبه شهرهای خاورمیانه

یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش شاخص جهانی قابلیت زندگی EIU در سال ۲۰۲۶، تأثیر مستقیم افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی، درگیری‌های نظامی و بحران‌های امنیتی بر رتبه شهرهای خاورمیانه است. این گزارش تأکید می‌کند که جنگ ایران و پیامدهای منطقه‌ای آن یکی از عوامل اصلی کاهش امتیاز بسیاری از شهرهای خاورمیانه در بخش «ثبات» بوده است.

بر اساس گزارش EIU، جنگ ایران که از فوریه ۲۰۲۶ آغاز شد، پس از حملات اسرائیل و آمریکا به ایران، با واکنش‌های منطقه‌ای و حملات متقابل همراه شد و در ادامه، مسدود شدن تنگه هرمز و اختلال در مسیرهای تجاری و انرژی، فشار بیشتری بر اقتصاد و شرایط امنیتی منطقه وارد کرد. این تحولات باعث شد بسیاری از شهرهای خاورمیانه با کاهش رتبه در شاخص قابلیت زندگی مواجه شوند.

در این میان، میانگین رتبه ۱۸ شهر بررسی‌شده در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا بیش از سه پله کاهش یافت و امتیاز کلی این منطقه نیز حدود یک واحد افت کرد. EIU اعلام کرد افزایش ریسک‌های امنیتی، بی‌ثباتی سیاسی و نگرانی درباره تداوم درگیری‌ها، مهم‌ترین عوامل کاهش امتیاز شهرهای منطقه بوده‌اند.

بیشترین افت رتبه در میان شهرهای منطقه مربوط به مسقط عمان بود که با سقوط ۱۴ پله‌ای به رتبه ۱۲۳ جهان رسید و امتیاز ۶۸ از ۱۰۰ را ثبت کرد. پس از آن، کویت‌سیتی با کاهش ۱۲ پله‌ای در جایگاه ۱۰۵ جهان قرار گرفت و امتیاز ۷۲ کسب کرد.

امان پایتخت اردن نیز تحت تأثیر افزایش نااطمینانی‌های منطقه‌ای، ۱۱ پله سقوط کرد و به رتبه ۱۴۳ جهان رسید. امتیاز این شهر ۶۰ از ۱۰۰ اعلام شده است.

در ادامه، منامه بحرین با افت ۱۰ پله‌ای به رتبه ۱۱۶ رسید، در حالی که دوحه قطر هفت پله کاهش رتبه داشت و در جایگاه ۱۰۸ جهان قرار گرفت.

حتی شهرهای ثروتمند خلیج فارس نیز از این تحولات در امان نماندند. ابوظبی با چهار پله سقوط در رتبه ۷۶ جهان قرار گرفت و دبی نیز با چهار پله کاهش رتبه، جایگاه ۷۹ جهان را به دست آورد.

گزارش EIU نشان می‌دهد اگرچه بسیاری از شهرهای خاورمیانه از نظر زیرساخت، خدمات درمانی و امکانات شهری در سطح بالایی قرار دارند، اما افزایش ریسک‌های سیاسی و امنیتی می‌تواند تأثیر قابل‌توجهی بر ارزیابی کیفیت زندگی داشته باشد؛ زیرا در مدل محاسبه EIU، شاخص ثبات سیاسی و امنیتی با وزن ۲۵ درصد یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده رتبه نهایی شهرها محسوب می‌شود.

نیویورک؛ صعود یک کلان‌شهر بزرگ با بهبود امنیت و ثبات

در میان شهرهای بزرگ جهان، نیویورک یکی از مهم‌ترین نمونه‌های بهبود در شاخص قابلیت زندگی ۲۰۲۶ بوده است. این شهر آمریکایی با افزایش ۱.۲ واحدی امتیاز خود و صعود سه پله‌ای در رتبه‌بندی، از جایگاه ۶۹ در سال گذشته به رتبه ۶۶ جهان رسیده است.

بهبود جایگاه نیویورک برخلاف بسیاری از شهرهای بزرگ جهان، نه به دلیل تغییرات گسترده در همه شاخص‌ها، بلکه عمدتاً به دلیل افزایش امتیاز در بخش ثبات اتفاق افتاده است. گزارش EIU اعلام می‌کند کاهش چندساله نرخ جرم و کاهش نگرانی‌ها درباره حملات تروریستی، مهم‌ترین عوامل افزایش امتیاز این شهر در بخش امنیت و ثبات بوده‌اند.

نیویورک با وجود جایگاه اقتصادی بی‌رقیب، حضور در بازارهای مالی جهانی و نقش مرکزی در اقتصاد آمریکا، همواره در شاخص‌های کیفیت زندگی با چالش‌هایی مانند هزینه بالای مسکن، فشار بر زیرساخت‌های شهری، تراکم جمعیت و شکاف‌های اجتماعی مواجه بوده است. با این حال، بهبود شرایط امنیتی و کاهش برخی ریسک‌های شهری باعث شده تصویر این شهر در ارزیابی سال ۲۰۲۶ مثبت‌تر شود.

با وجود رشد امتیاز، نیویورک همچنان فاصله قابل توجهی با شهرهای صدر جدول دارد و نتوانسته در جمع ۱۰ شهر برتر جهان قرار بگیرد. یکی از دلایل اصلی این فاصله، تفاوت در حوزه‌هایی مانند هزینه زندگی، فشار بر خدمات شهری و کیفیت برخی زیرساخت‌ها در مقایسه با شهرهای اروپایی، استرالیایی و آسیایی صدرنشین است.

در رتبه‌بندی منطقه‌ای نیز آمریکا عملکرد قدرتمندی داشته است. میانگین امتیاز شهرهای آمریکای شمالی در شاخص ۲۰۲۶ به ۹۰.۴ از ۱۰۰ رسیده و پس از اروپای غربی با امتیاز ۹۱.۷ در جایگاه دوم جهان قرار گرفته است. با این حال، مانند سال‌های گذشته هیچ شهر آمریکایی نتوانسته وارد جمع ۱۰ شهر برتر جهان شود؛ موضوعی که نشان می‌دهد بزرگی اقتصادی و نقش جهانی یک شهر الزاماً به معنای بالاترین کیفیت زندگی نیست.

در مجموع، مسیر صعودی نیویورک در شاخص ۲۰۲۶ نشان می‌دهد امنیت شهری و ثبات اجتماعی می‌تواند حتی برای بزرگ‌ترین مراکز اقتصادی جهان، عامل تعیین‌کننده‌ای در بهبود کیفیت زندگی باشد. تجربه نیویورک همچنین نشان می‌دهد که در ارزیابی شهرهای جهان، عواملی مانند کاهش جرم، افزایش احساس امنیت و تاب‌آوری شهری در کنار شاخص‌های اقتصادی، نقش پررنگ‌تری پیدا کرده‌اند.

شاخص EIU چگونه محاسبه می‌شود؟

شاخص جهانی قابلیت زندگی واحد اطلاعات اکونومیست (EIU) یکی از شناخته‌شده‌ترین معیارهای سنجش کیفیت زندگی شهری در جهان است که در سال ۲۰۲۶ شرایط زندگی در ۱۷۳ شهر جهان را بررسی کرده است. این شاخص تلاش می‌کند میزان راحتی، امنیت و استاندارد زندگی شهروندان را با بررسی مجموعه‌ای از عوامل کمی و کیفی اندازه‌گیری کند.

برای محاسبه امتیاز نهایی، EIU بیش از ۳۰ شاخص مختلف را در پنج حوزه اصلی دسته‌بندی می‌کند: ثبات، خدمات درمانی، فرهنگ و محیط‌زیست، آموزش و زیرساخت. هر شهر ابتدا در هر یک از این حوزه‌ها ارزیابی می‌شود و سپس امتیازهای به‌دست‌آمده با وزن مشخص ترکیب می‌شوند تا نمره نهایی شهر از ۱ تا ۱۰۰ محاسبه شود؛ عدد ۱ نشان‌دهنده شرایط بسیار نامطلوب و عدد ۱۰۰ نشان‌دهنده شرایط ایده‌آل برای زندگی است.

ثبات؛ مهم‌ترین معیار در شهرهای پرریسک

بخش ثبات حدود ۲۵ درصد از امتیاز نهایی شاخص را تشکیل می‌دهد و یکی از مهم‌ترین عوامل تعیین‌کننده رتبه شهرهاست. در این بخش عواملی مانند میزان جرم‌های خرد و خشونت‌آمیز، خطر تروریسم، احتمال درگیری نظامی و احتمال ناآرامی‌های اجتماعی بررسی می‌شود.

به همین دلیل، در رتبه‌بندی ۲۰۲۶ شهرهایی که با جنگ، بحران سیاسی یا ناامنی مواجه بوده‌اند، بیشترین افت را تجربه کرده‌اند؛ در مقابل، شهرهایی مانند کپنهاگ که از امنیت اجتماعی و ثبات سیاسی بالایی برخوردار هستند، امتیازهای نزدیک به کامل دریافت کرده‌اند.

خدمات درمانی؛ کیفیت و دسترسی به سلامت

دومین بخش مهم این شاخص، خدمات درمانی است که ۲۰ درصد وزن کل امتیاز را دارد. EIU در این بخش کیفیت و دسترسی به خدمات درمانی عمومی و خصوصی، امکانات پزشکی، دسترسی به دارو و سطح کلی خدمات سلامت را بررسی می‌کند.

شهرهایی که دارای نظام درمانی گسترده، دسترسی آسان شهروندان به خدمات پزشکی و زیرساخت‌های سلامت توسعه‌یافته هستند، امتیاز بالاتری دریافت می‌کنند. برای نمونه، بهبود خدمات درمانی در برخی شهرهای آسیایی یکی از عوامل افزایش رتبه آنها در گزارش ۲۰۲۶ عنوان شده است.

فرهنگ و محیط‌زیست؛ کیفیت زندگی فراتر از اقتصاد

بخش فرهنگ و محیط‌زیست نیز ۲۵ درصد از امتیاز نهایی را تشکیل می‌دهد. این بخش مجموعه‌ای از عوامل مانند شرایط آب‌وهوایی، میزان آلودگی، محدودیت‌های اجتماعی، سطح فساد، دسترسی به فعالیت‌های فرهنگی و ورزشی، امکانات تفریحی و تنوع کالاها و خدمات شهری را در بر می‌گیرد.

این معیار نشان می‌دهد که شاخص EIU تنها بر درآمد یا قدرت اقتصادی شهرها تمرکز ندارد، بلکه کیفیت تجربه روزمره شهروندان و میزان رفاه اجتماعی را نیز در نظر می‌گیرد.

آموزش؛ سهم کمتر اما اثرگذار

آموزش ۱۰ درصد از امتیاز نهایی شاخص را به خود اختصاص می‌دهد. در این بخش، کیفیت و دسترسی به مدارس و مراکز آموزشی خصوصی و عمومی و همچنین شاخص‌های آموزشی مرتبط با عملکرد کشورها بررسی می‌شود.

اگرچه وزن آموزش در مقایسه با ثبات یا زیرساخت کمتر است، اما وجود نظام آموزشی باکیفیت یکی از عوامل مهم در افزایش جذابیت بلندمدت شهرها برای خانواده‌ها و نیروی کار متخصص محسوب می‌شود.

زیرساخت؛ ستون فقرات زندگی شهری

پنجمین معیار، زیرساخت است که ۲۰ درصد از امتیاز نهایی را شامل می‌شود. EIU در این بخش کیفیت شبکه حمل‌ونقل، جاده‌ها، ارتباطات بین‌المللی، دسترسی به مسکن مناسب، تأمین انرژی، آب و خدمات ارتباطی را بررسی می‌کند.

شهرهایی که دارای حمل‌ونقل عمومی کارآمد، زیرساخت پایدار و خدمات شهری قابل اتکا هستند، معمولاً امتیاز بالاتری در این بخش کسب می‌کنند. به همین دلیل شهرهایی مانند کپنهاگ، وین و شهرهای استرالیا توانسته‌اند در رتبه‌های بالای جدول باقی بمانند.

در نهایت، EIU برای هر یک از شاخص‌ها ابتدا ارزیابی‌های کیفی و داده‌های کمی را جمع‌آوری می‌کند. داده‌های کیفی توسط تحلیلگران و کارشناسان محلی بررسی می‌شوند و شاخص‌های کمی نیز بر اساس اطلاعات آماری و منابع خارجی محاسبه می‌شوند. سپس این امتیازها با وزن‌های مشخص ترکیب شده و رتبه نهایی هر شهر در میان ۱۷۳ شهر جهان تعیین می‌شود.

به این ترتیب، شاخص قابلیت زندگی EIU تصویری جامع از وضعیت شهرها ارائه می‌دهد؛ تصویری که نشان می‌دهد کیفیت زندگی تنها به ثروت اقتصادی وابسته نیست، بلکه ترکیبی از امنیت، سلامت، آموزش، زیرساخت، محیط‌زیست و ثبات اجتماعی است.