در این پادکست آمده است که نروژ، سوئیس، ایسلند و لیختن‌اشتاین هشدار داده‌اند که سیاست‌های جدید بروکسل برای تقویت تولید داخلی اروپا می‌تواند دسترسی آنها به بازار واحد این اتحادیه را دشوارتر کند.

بر اساس این گزارش، افزایش صادرات چین و دشوارتر شدن دسترسی شرکت‌های اروپایی به بازار آمریکا، اتحادیه اروپا را به سمت اتخاذ سیاست‌های حمایتی‌تر سوق داده است. صنعت اروپا از یک سو با واردات ارزان‌تر چین و از سوی دیگر با محدودیت‌های بیشتر در بازار آمریکا مواجه شده و بروکسل تلاش می‌کند با ایجاد موانع جدید از تولیدکنندگان داخلی حمایت کند.

بخشی از این سیاست‌ها در قالب برنامه‌های موسوم به «ساخت اروپا» اجرا می‌شود که بر اساس آنها برای برخورداری از برخی مشوق‌ها یا حتی ورود به برخی بازارها، سهم مشخصی از تولید باید در اروپا انجام شده باشد. این رویکرد عملاً کفه رقابت را به نفع کالاهای تولیدشده در اتحادیه اروپا سنگین‌تر می‌کند.

اما پیامد این سیاست‌ها تنها متوجه چین و آمریکا نیست. نروژ، سوئیس، ایسلند و لیختن‌اشتاین که ارتباط اقتصادی بسیار نزدیکی با اتحادیه اروپا دارند، می‌گویند سیاست‌های جدید در حال ایجاد تفاوت میان کشورهای عضو اتحادیه و شرکای نزدیک آن است. این کشورها برای دسترسی به بازار حدود 450 میلیون نفری اتحادیه اروپا هزینه می‌پردازند، اما اکنون احساس می‌کنند در برخی حوزه‌ها با شرایط نامساعدتری روبه‌رو شده‌اند.

این مسئله برای این کشورها اهمیت زیادی دارد چرا که اتحادیه اروپا بزرگ‌ترین بازار صادراتی آنها محسوب می‌شود. در نتیجه، هرگونه محدود شدن دسترسی به بازار واحد اروپا می‌تواند مستقیماً بر شرکت‌ها و اقتصاد آنها اثر بگذارد. با این حال، در برخی موارد بروکسل برای شرکای غیرعضو استثناهایی در نظر گرفته است؛ برای نمونه، نروژ در برخی محدودیت‌های مربوط به فولاد از از شرایط متفاوتی برخوردار شده است.

همزمان، افزایش اختلاف‌ها بحث قدیمی عضویت در اتحادیه اروپا را در برخی از این کشورها دوباره مطرح کرده است. در ایسلند قرار است درباره ازسرگیری مذاکرات عضویت همه‌پرسی برگزار شود و در نروژ نیز بحث درباره رابطه آینده با اتحادیه اروپا شدت گرفته است.

برخی معتقدند اگر این کشورها همچنان هزینه دسترسی به بازار اروپا را بپردازند اما از مزایای مشابه اعضای اتحادیه برخوردار نباشند، ممکن است عضویت کامل جذاب‌تر شود.

نگرانی اصلی این است که سیاست‌های حمایتی اتحادیه اروپا، در حالی که با هدف تقویت صنایع اروپایی و مقابله با فشار رقابتی چین و آمریکا طراحی شده‌اند، به روابط اقتصادی با نزدیک‌ترین شرکای اروپا نیز آسیب بزنند. از این منظر، بروکسل با چالش ایجاد تعادل میان حمایت از تولید داخلی و حفظ یکپارچگی اقتصادی با کشورهای همسایه روبه‌رو است.