تداوم بن‌بست در مذاکرات و تشدید محدودیت‌های عرضه

بر اساس این گزارش، مهم‌ترین عامل افزایش قیمت‌ها، عدم پیشرفت چشمگیر در مذاکرات میان آمریکا و ایران و در نتیجه، تداوم محدودیت‌های اعمال‌شده بر صادرات نفت خلیج‌فارس است. داده‌های مؤسسه کپلر (Kpler) نشان می‌دهد که جریان صادرات نفت از منطقه خلیج‌فارس در حال حاضر به تنها 36 درصد از سطح قبل از جنگ (مقارن با اوایل سال 2026) کاهش یافته است. این رقم حتی با در نظر گرفتن احتمال وجود «صادرات پنهان» که در آمارهای رسمی ثبت نمی‌شود، همچنان بیانگر اختلالی بی‌سابقه در تأمین نفت از این منطقه حساس جهان است.

علاوه بر این، صادرات نفت از دریای سرخ نیز با کاهش قابل‌توجهی مواجه شده است. در هفته منتهی به تاریخ 14 آگوست (23 مرداد)، صادرات از طریق تنگه باب‌المندب 0.6 میلیون بشکه در روز افت داشت که هرچند تا حدودی با افزایش 0.5 میلیون بشکه‌ای از مسیر کانال سوئز و خط لوله سامد (SuMed) جبران شده، اما همچنان بیانگر تداوم ریسک‌های ژئوپلیتیکی در این آبراه‌های کلیدی است.

کاهش شتابان موجودی‌های نفت خام؛ ثبت رکورد جدید در برداشت از ذخایر

یکی از مهم‌ترین بخش‌های گزارش گلدمن ساکس به کاهش شدید موجودی نفت خام قابل‌مشاهده در سطح جهان اختصاص دارد. از تاریخ 22 تیرماه (13 جولای) که آمریکا محاصره دریایی خود را رسماً اعلام کرد، موجودی‌های جهانی نفت با سرعت متوسط 6.2 میلیون بشکه در روز کاهش یافته که نسبت به مدت مشابه سال قبل، 0.7 میلیون بشکه در روز افت بیشتری را نشان می‌دهد.

بیشترین کاهش موجودی در دو بخش متمرکز بوده است:

1. محموله‌های نفتی در حال حمل (On Water) از خلیج‌فارس: به میزان 3.4 میلیون بشکه در روز.
2. ذخایر زمینی چین: به میزان 1.8 میلیون بشکه در روز.

این ارقام نشان می‌دهد که کمبود عرضه ناشی از محدودیت‌های صادراتی، مستقیماً بر روی ذخایر استراتژیک مصرف‌کنندگان بزرگ، به‌ویژه چین، تأثیر گذاشته است.

در سوی مقابل آمریکا با تغییری محسوس در سیاست‌های تجاری خود، سعی در تعدیل این کمبود دارد. موجودی تجاری نفت خام آمریکا در هفته گذشته با رشد چشمگیر 2.5 میلیون بشکه‌ای در روز مواجه شد. این افزایش عمدتاً ناشی از واردات بیشتر از ونزوئلا و کانادا (افزایش 1.1 میلیون بشکه‌ای)، کاهش 0.6 میلیون بشکه‌ای صادرات و افزایش سرعت برداشت از ذخایر استراتژیک نفت (SPR) به میزان 0.9 میلیون بشکه در روز بوده است.

احیای نسبی تقاضای جهانی؛ چین موتور محرک بهبود

در سوی دیگر معادله، تقاضای جهانی نفت نیز روندی صعودی به خود گرفته است. برآوردهای لحظه‌ای (Nowcast) گلدمن ساکس نشان می‌دهد که تقاضای جهانی که در ماه مه (اردیبهشت) به کف خود رسیده بود، اکنون به فاصله تنها 1 درصدی از سطح سال قبل رسیده است. نکته قابل‌توجه اینکه حدود دو‌سوم از این بازیابی، ناشی از رشد چشمگیر تقاضا در چین بوده است.

آژانس بین‌المللی انرژی (IEA) نیز ارقامی همسو با این تحلیل منتشر کرده و اعلام کرده که تقاضای جهانی نفت در بازه ماه مه تا ژوئن (اردیبهشت تا خرداد) با جهشی 3.1 میلیون بشکه‌ای در روز همراه شده که عمدتاً به دلیل افزایش مصرف گازوئیل و بنزین بوده است.

چشم‌انداز بازار

با توجه به تداوم بن‌بست سیاسی در منطقه خلیج‌فارس، از یک سو، و کاهش شدید ذخایر جهانی و بهبود تقاضا از سوی دیگر، به‌نظر می‌رسد بازار نفت همچنان در فاز صعودی باقی بماند. با این حال، برخی کارشناسان نسبت به نقش پررنگ سفته‌بازان در افزایش قیمت‌ها هشدار داده و معتقدند هرگونه نشانه از پیشرفت در مذاکرات دیپلماتیک یا کاهش تنش‌ها، می‌تواند منجر به اصلاح شدید قیمت‌ها و تصفیه حجم بالای معاملات سفته‌بازانه شود. در هر صورت، ماه‌های پیش‌رو از حساس‌ترین دوره‌های پیش‌روی بازار جهانی نفت در سال جاری خواهد بود.