مکس فرستاپن با کسب مقام دوم عملکردی فراتر از انتظارات ردبول ارائه داد و آندره‌آ کیمی آنتونلی نیز با قرار گرفتن روی سکوی سوم، اختلاف خود در صدر جدول قهرمانی رانندگان را به 50 امتیاز افزایش داد.

مک‌لارن سریع‌ترین تیم

در تمام طول گرندپری مجارستان، تیم مک‌لارن سریع‌ترین خودروی پیست هانگارورینگ را در اختیار داشت. اگرچه رقبایی مانند فراری و ردبول در مقاطعی تهدیدی برای این تیم محسوب می‌شدند اما هیچ‌کدام نتوانستند سرعت مک‌لارن را در مسابقه به چالش بکشند.

اسکار پیاستری در همان ابتدای مسابقه با استارتی عالی از هم‌تیمی خود پیش افتاد اما نوریس از نظر سرعت مسابقه برتری محسوسی داشت و پس از چرخه پیت‌استاپ‌ها کنترل کامل رقابت را در اختیار گرفت.

برخورد نزدیک پیاستری با کارلوس ساینس نیز نقش مهمی در تغییر جریان مسابقه داشت و فرصت حفظ برتری را از راننده استرالیایی گرفت. با وجود این، عملکرد هر دو راننده مک‌لارن نشان داد این تیم بار دیگر به یکی از مدعیان اصلی پیروزی در هر گرندپری تبدیل شده است.

 فراری؛ اشتباهات پیاپی، فرصت از دست رفته

فراری یکی از بزرگ‌ترین بازندگان گرندپری مجارستان بود. مشکلات این تیم از مرحله تعیین خط آغاز شد؛ جایی که لوئیس همیلتون به دلیل ایجاد مزاحمت برای اسکار پیاستری جریمه شد؛ اتفاقی که به گفته فردریک واسور، ناشی از اطلاع‌رسانی دیرهنگام مهندس مسابقه بود.

در روز مسابقه نیز شرایط بهتر پیش نرفت. شارل لکلرک با وجود حضور در ردیف نخست استارت، چندین جایگاه را در همان دورهای ابتدایی از دست داد و هر دو راننده فراری پشت خودروی فرستاپن گرفتار شدند. اگرچه همیلتون با استفاده از استراتژی آندرکات برای لحظه‌هایی از راننده هلندی عبور کرد اما نتوانست جایگاه خود را حفظ کند و دوباره عقب افتاد.

تصمیم بحث‌برانگیز فراری برای انجام پیت‌استاپ در زمان خودروی ایمنی مجازی نیز نتیجه مطلوبی نداشت و امید تیم برای جبران با لاستیک‌های نرم نیز به شکست انجامید. مجموعه این اشتباهات باعث شد فراری یکی از بهترین فرصت‌های فصل برای کسب پیروزی را از دست بدهد.

 مرسدس؛ بیشترین بهره از شرایط موجود

اگرچه کسب مقام‌های سوم و هفتم در نگاه نخست نتیجه‌ای معمولی برای مرسدس به نظر می‌رسد اما شرایط ویژه هانگارورینگ باعث شد این تیم بیشترین استفاده را از ظرفیت خودرو ببرد. آنتونلی در پایان مسابقه با دفاعی کم‌نقص حملات همیلتون را مهار کرد و سکوی ارزشمندی برای مرسدس به دست آورد.

جورج راسل نیز پس از شروعی دشوار با سبقت‌های متوالی خود را به رتبه هفتم رساند؛ نتیجه‌ای که با توجه به دشواری سبقت‌گیری در این پیست، عملکردی قابل قبول محسوب می‌شود.

 ریسینگ بولز؛ بهترین تیم میانه جدول

ریسینگ بولز روند رو به رشد خود را ادامه داد و با عبور از آلپین به رتبه پنجم جدول سازندگان صعود کرد. این تیم در هفته‌های اخیر از نظر سرعت و ثبات عملکرد از بسیاری از رقبای مستقیم خود پیشی گرفته و اکنون حتی عملکردی بهتر از برخی تیم‌های باسابقه‌تر ارائه می‌دهد.

نتایج اخیر همچنین ارزش تجاری این تیم را افزایش داده؛ موضوعی که در شرایط ادامه شایعات درباره احتمال فروش آن توسط ردبول اهمیت بیشتری پیدا کرده است.

 نخستین نشانه‌های احیای استون مارتین

یکی از مهم‌ترین موضوعات روزهای اخیر معرفی نسخه بازطراحی‌ شده خودروی استون مارتین بود. پس از شروع ضعیف فصل، آدریان نیوی تصمیم گرفت پروژه توسعه تدریجی خودرو را کنار بگذارد و شاسی جدیدی را برای نیم‌فصل دوم آماده کند.

هرچند فرناندو آلونسو نسبت به مسابقات گذشته عملکرد بهتری داشت و از تغییر رفتار خودرو ابراز رضایت کرد اما سرعت استون مارتین هنوز برای رقابت با تیم‌های پیشرو کافی نیست. نتایج مجارستان بیشتر نشانه‌ای از پیشرفت اولیه بود تا بازگشت کامل این تیم به جمع مدعیان.

 پنج برنده متفاوت؛ نشانه بازگشت هیجان به فرمول یک

شاید مهم‌ترین دستاورد نیم‌فصل فرمول یک، قابل پیش‌بینی نبودن مسابقات باشد. پنج گرندپری اخیر توسط پنج راننده متفاوت از سه تیم مختلف به پایان رسیده است؛ آماری که طی دو سال گذشته سابقه نداشته و نشان می‌دهد برتری مطلق یک تیم جای خود را به رقابتی نزدیک‌تر داده است.

هرچند آندره‌آ کیمی آنتونلی با اختلاف قابل توجهی در صدر جدول رانندگان قرار دارد و مرسدس نیز همچنان پیشتاز جدول سازندگان است اما روند مسابقات نشان می‌دهد تقریباً هر یک از تیم‌های بزرگ می‌توانند در شرایط مناسب برای پیروزی مبارزه کنند.

این موضوع نویدبخش نیم‌فصل دومی است که می‌تواند از نظر کیفیت رقابت، یکی از جذاب‌ترین فصل‌های سال‌های اخیر فرمول یک باشد؛ فصلی که اکنون پس از تعطیلات تابستانی با انتظاراتی بسیار بالا از سر گرفته خواهد شد.