مریم هاشمی درباره شرایط ملی‌پوشان ساندای بانوان به خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم گفت: تیم ملی ساندای بانوان برای حضور در بازی‌های آسیایی ناگویا، تیمی جوان و نوپا است. دیانا رحیمی دو سال است که وارد رده بزرگسالان شده و سوگند سینکایی نیز تجربه حضور در اعزام‌های ملی را ندارد، اما هر دو ورزشکار از ظرفیت فنی بالایی برخوردارند و اردوهای خوبی را پشت سر گذاشته‌اند.

سرمربی تیم ساندا بانوان ادامه داد: با توجه به اهمیت و حساسیت بازی‌های آسیایی؛ فدراسیون، کادر فنی و ملی‌پوشان تمام توان خود را به کار گرفته‌اند و تلاش خواهیم کرد با بهترین کیفیت در ناگویا حاضر شویم. این رقابت‌ها میدان بسیار بزرگی است و تجربه در چنین رویدادی نقش مهمی ایفا می‌کند، اما تلاش می‌کنیم با آمادگی مطلوب و ارتقای سطح فنی، کمبود تجربه را جبران کنیم.

وی درباره تأثیر حضور ملی‌پوشان در رقابت‌های صلح شانگهای گفت: این مسابقات کمک زیادی به ما کرد تا نقاط ضعف را شناسایی کنیم. بچه‌ها متوجه شدند که رقابت در رده سنی بزرگسالان با جوانان تفاوت زیادی دارد. قطعاً کم‌وکاستی‌هایی وجود داشت، اما ملی‌پوشان توانایی‌های خود را در این مسابقات نشان دادند. از زمان بازگشت نیز روی برطرف کردن نقاط ضعف و تقویت نقاط قوت کار کرده‌ایم و مطمئنم بچه‌ها در ناگویا عملکرد بهتر و قدرتمندتری خواهند داشت. هر چند باید در نظر داشت که تیم در شانگهای هنوز به آمادگی صددرصدی نرسیده بود.

سرمربی تیم ملی ساندای بانوان در پاسخ به این پرسش که با توجه به تغییر ترکیب تیم ملی پس از چند دوره حضور نفرات ثابت، تا چه اندازه به کسب نتیجه در شانگهای فکر می‌کرد یا این رقابت‌ها بیشتر جنبه تدارکاتی برای ملی‌پوشان داشت، تصریح کرد: اینکه بگویم نتیجه اصلاً برای ما مهم نبود، درست نیست. هر مربی‌ای دوست دارد تیمش در هر مسابقه بهترین عملکرد را ارائه دهد و هر ورزشکاری نیز آرزو دارد در هر رویدادی به مدال طلا برسد. تیم ما در حال حاضر تیمی جدید است و همه این موضوع را می‌دانند.

هاشمی یادآور شد: در ووشو، هر ورزشکار، هرچقدر هم باتجربه باشد، باید با حضور در انتخابی خود را  در تیم ملی ثابت کند. کار را از مسابقات قهرمانی کشور آغاز کردیم و در هر وزن، چهار نفر برتر به اردو دعوت شدند. ملی‌پوشان مدال‌آور سال گذشته از حضور در مرحله نخست انتخابی معاف بودند و به جمع مدال‌آوران قهرمانی کشور اضافه شدند تا در نهایت از هر وزن، دو ورزشکار به مرحله پایانی انتخابی راه پیدا کنند. در پایان بین دو نفر برتر هر وزن رقابت انتخابی برگزار شد و هر ورزشکاری که در دو دیدار به پیروزی رسید، به عضویت تیم ملی درآمد.

وی افزود: در مورد بازی‌های آسیایی ناگویا، دیگر این امکان را نداریم که از میان نفرات برتر اوزان مختلف، ترکیب تیم را انتخاب کنیم؛ چرا که رقابت‌ها تنها در دو وزن 52 و 60 کیلوگرم برگزار می‌شود. این در حالی است که مسابقات جهانی در هفت وزن به انجام می‌رسد، اما هر کشور تنها مجاز به اعزام سه ورزشکار است. در چنین شرایطی، کادر فنی با توجه به سطح فنی، تجربه و شانس مدال‌آوری، سه وزن را برای اعزام انتخاب می‌کند، اما در بازی‌های آسیایی، چه بخواهیم و چه نخواهیم، باید در همین دو وزن به میدان برویم و بهترین نتیجه ممکن را کسب کنیم.

سرمربی ساندای بانوان درباره احتمال تأثیر منفی شکست مقابل حریفان چینی بر روحیه ملی‌پوشان گفت: بچه‌ها نیاز داشتند سطح رقابت‌های بزرگسالان را درک کنند. رحیمی در رده جوانان دو بار ورزشکاران چینی را شکست داده، اما شرایط بزرگسالان متفاوت است. در رده جوانان، یک ورزشکار می‌تواند در سه سال در مسابقات حضور یافته و تجربه ملی کسب کند، اما ممکن است شهربانو منصوریان مقابل ورزشکاری 19 ساله قرار بگیرد که نخستین تجربه ملی خود را پشت سر می‌گذارد. این در حالی است که اگر فقط بازی‌های آسیایی و جهانی را ملاک قرار دهیم، منصوریان 19 حضور در رقابت‌های ملی را در کارنامه دارد. این عزیزان کوله‌باری از تجربه دارند و انصاف نیست که از دو ملی‌پوش جوان انتظار معجزه داشته باشیم.

هاشمی خاطرنشان کرد: در همه رشته‌های ورزشی، دوره‌ای به نام پوست‌اندازی وجود دارد و این روند اکنون در ووشو بانوان در حال انجام است. در بازی‌های آسیایی ممکن است در هر مرحله با ورزشکار چینی روبه‌رو شوید. همان‌طور که شهربانو منصوریان در یکی از دوره‌های بازی‌های آسیایی، در نخستین مسابقه مغلوب حریف چینی شد. با این حال، تیم ایران در تمامی ادوار موفق به کسب مدال شده و تنها شکست‌های ما برابر چینی‌ها رقم خورده است. اینکه یک ورزشکار در همان دور نخست با حریف چینی روبه‌رو شود یا در فینال به قرعه بستگی دارد.

وی تأکید کرد: قرعه‌کشی به‌صورت سیستمی برگزار می‌شود و هر اتفاقی ممکن است رخ دهد. شاید پس از بازی‌های آسیایی 2026، فدراسیون دیگر تمایلی به ادامه همکاری با من نداشته باشد یا خودم نخواهم باشم، اما قول می‌دهم نتیجه این پوست‌اندازی در دوره آینده بازی‌های آسیایی طلایی خواهد بود. بچه‌های ما از توانایی بالایی برخوردارند، ولی نباید انتظار معجزه داشته باشیم. کادر فنی، فدراسیون و ورزشکاران با تمام توان تلاش می‌کنند. صدیقی رئیس فدراسیون با وجود شرایط جنگی و حواشی ایجادشده، یک روز هم اردوی تیم ملی را تعطیل نکرد. فدراسیون تمام تلاش خود را برای حمایت از تیم انجام داده است. اگر اعتبارات بیشتری در اختیار فدراسیون ووشو قرار می‌گرفت، می‌توانستیم در رقابت‌های برون‌مرزی بیشتری شرکت کنیم.

سرمربی تیم ملی ساندای بانوان درباره پایان حضور خواهران منصوریان در تیم ملی گفت: مسائل خواهران منصوریان با فدراسیون ارتباط دارد و به ملی‌پوشان ما مربوط نمی‌شود. سهیلا منصوریان در رقابت‌های انتخابی حضور پیدا کرد و مسابقه خود را انجام داد. بد نیست گاهی از نکات مثبت هم صحبت کنیم. سهیلا منصوریان پس از شکست، با کمال احترام با ملی‌پوشان و کادر فنی خداحافظی و اردو را ترک کرد. او به‌عنوان نفر ذخیره وزن 90 کیلوگرم معرفی شده بود، اما دیگر تمایلی به ادامه حضور در اردو نداشت و از اردو خارج شد. هیچ‌گونه بی‌احترامی از سوی سهیلا ندیدم و حواشی ایجاد شده خارج از سالن تمرین بود. سالن تمرین تنها دو طبقه با  فدراسیون فاصله دارد و حواشی نیز خارج از فضای تمرین و در بیرون از سالن شکل گرفت.

وی افزود: سهیلا در هیچ‌یک از این حواشی حضور نداشت. شهربانو، سهیلا و الهه منصوریان هر کجای دنیا که باشند، همچنان عضوی از خانواده ووشو هستند و برای ما ارزش و احترام ویژه‌ای دارند. از خواهران منصوریان درخواست دارم لگد به سفره خود نزنند؛ چرا که آنان از افتخارات این رشته هستند. همچنان برای این عزیزان احترام قائلیم و دوست‌شان داریم. خواهش می‌کنم ملی‌پوشان جوان را وارد این حواشی نکنند؛ اگر این بچه‌ها مدال طلا کسب کنند، این افتخار متعلق به الهه منصوریان نیز خواهد بود.

سرمربی تیم ساندا بانوان خاطرنشان کرد: همان‌طور که والیبالیست‌ها به سعید معروف و تکواندوکاران به هادی ساعی افتخار می‌کنند، ما نیز به خواهران منصوریان افتخار می‌کنیم. چنین اختلافاتی ممکن است در هر خانواده‌ای پیش بیاید و امیدوارم این مسائل هرچه زودتر برطرف شود. صدیقی برای ما قابل احترام است و به‌عنوان رئیس فدراسیون از ایشان حمایت می‌کنیم. در عین حال، خواهران منصوریان را نیز از اسطوره‌های ووشو ایران می‌دانیم و دوست‌شان داریم.

هاشمی گفت: حالا که کوله‌پشتی بچه‌های میناب زیر آتش خمپاره و موشک از بین رفت، از صمیم قلب آرزو می‌کنم ملی‌پوشان ما با کوله‌باری از مدال طلا به ایران بازگردند و حتی برای لحظه‌ای باعث شادی مردم ایران شوند؛ مردمی که این روزها حال خوبی ندارند.

انتهای پیام/