به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، همزمان با برگزاری مجامع عمومی شرکت‌های بورسی، موضوع بودجه مسئولیت اجتماعی بار دیگر به یکی از محورهای بحث میان سهامداران، مدیران و فعالان بازار سرمایه تبدیل شده است. در حالی که برخی، مسئولیت اجتماعی را بخشی از الزامات فعالیت بنگاه‌های اقتصادی و عاملی برای بهبود تعامل شرکت با جامعه محلی می‌دانند، گروهی دیگر معتقدند با توجه به پرداخت مالیات و عوارض قانونی از سوی شرکت‌ها، هرگونه هزینه‌کرد در این حوزه باید با ضابطه، شفاف و در چارچوب منافع سهامداران انجام شود.

در همین ارتباط، نوید خاندوزی، کارشناس و فعال بازار سرمایه در گفت‌وگو با خبرنگار مهر با تأکید بر ضرورت شفافیت در هزینه‌کرد منابع مسئولیت اجتماعی، معتقد است اصل مسئولیت اجتماعی محل اختلاف نیست، بلکه مسئله اصلی، نحوه تعیین، سقف هزینه‌ها و اطلاع‌رسانی به سهامداران است.

مسئولیت اجتماعی باید از مسیر قانون و شفافیت عبور کند

خاندوزی با اشاره به دیدگاه‌های مختلف درباره مسئولیت اجتماعی شرکت‌ها اظهار کرد: در این زمینه باید میان عرف اجتماعی و رویه قانونی تفاوت قائل شد. از نگاه سهامداران، اگر قرار باشد هزینه‌ای برای امور عمومی پرداخت شود، مسیر قانونی آن پرداخت مالیات است و شرکت‌ها نیز مالیات خود را بر همین اساس پرداخت می‌کنند.

وی افزود: البته در عمل، مسئولیت اجتماعی نیز در شرکت‌ها وجود دارد و در سال‌های گذشته هم درباره آن صحبت‌های زیادی شده است، اما مطالبه همیشگی سهامداران این بوده که هر رقمی که در این بخش تصویب می‌شود، منطقی، متعارف و قابل دفاع باشد.

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: موضوع دیگر این است که هر مبلغی که قرار است تحت عنوان مسئولیت اجتماعی هزینه شود، باید به اطلاع سهامداران و عموم برسد تا زمینه بروز ابهام، حرف و حدیث یا هرگونه شائبه احتمالی از بین برود. تجربه‌های گذشته باعث شده بسیاری از سهامداران نسبت به این موضوع حساس باشند و خواستار شفافیت بیشتری شوند.

سهامداران باید از نحوه هزینه‌کرد منابع مطلع باشند

خاندوزی با تأکید بر اینکه هزینه‌کرد منابع مسئولیت اجتماعی باید دارای سازوکار مشخص باشد، گفت: حتماً باید چارچوب مشخصی برای این موضوع وجود داشته باشد. لازم است سقف مشخصی برای این هزینه‌ها تعیین شود تا ارقام خارج از عرف و غیرمتعارف شکل نگیرد.

وی افزود: این بحث حتی در گذشته درباره حمایت برخی شرکت‌های فولادی و فلزی از فعالیت‌های ورزشی نیز مطرح بود. در همه این موارد، مهم‌ترین مطالبه این است که یک سازوکار روشن، فرم مشخص و فرآیند شفافی وجود داشته باشد تا بعداً زمینه ایجاد ابهام، حرف و حدیث یا هرگونه شائبه احتمالی از بین برود.

این فعال بازار سرمایه تأکید کرد: هر مدلی که برای مسئولیت اجتماعی در نظر گرفته می‌شود، باید به گونه‌ای باشد که سهامداران از جزئیات آن مطلع باشند و بدانند منابع شرکت در چه محلی و با چه هدفی هزینه شده است.

نباید با نگاه بدبینانه به همه تصمیمات مدیریتی نگریست

خاندوزی در پاسخ به این پرسش که برخی معتقدند مدیران انتصابی ممکن است از محل هزینه‌های مسئولیت اجتماعی برای افزایش اعتبار شخصی خود استفاده کنند، اظهار کرد: به نظر من نباید با این نگاه به همه مدیران نگریست. اینکه بگوییم همه این هزینه‌ها صرفاً برای افزایش اعتبار شخصی مدیران انجام می‌شود، برداشت درستی نیست و تا حدی نگاه بدبینانه محسوب می‌شود.

وی ادامه داد: البته ممکن است در برخی موارد، مدیران برای ایجاد تعامل بهتر با مسئولان یا ذی‌نفعان محلی، بخشی از این هزینه‌ها را انجام دهند و چنین انگیزه‌ای وجود داشته باشد، اما اینکه همه این اقدامات را صرفاً با این هدف تحلیل کنیم، به نظر من درست نیست.

این کارشناس بازار سرمایه در عین حال تأکید کرد: نکته اصلی این است که حتی اگر هزینه‌کرد انجام‌شده مفید و درست باشد، باید بررسی کرد که آیا اساساً انجام آن در زمره وظایف شرکت قرار می‌گیرد یا خیر. ممکن است هزینه‌ای در جای خود اقدام مناسبی باشد، اما لزوماً وظیفه شرکت بورسی نباشد و به همین دلیل نیز لازم است حدود و ثغور مسئولیت اجتماعی به صورت شفاف مشخص شود.