در معاملات دیروز، بهای نفت برنت با جهشی بیش از 7 درصد به حدود 101.2 دلار در هر بشکه رسید؛ که بالاترین سطح آن در ماه‌های اخیر بوده، و افزایش تنش‌های ژئوپلیتیکی در خاورمیانه و نگرانی از اختلال در عرضه نفت، مهم‌ترین عامل این رشد عنوان شده است.

واکنش بازار سهام آمریکا نیز به این اتفاق سریع بود؛ جایی که شاخص نزدک بیش از 2 درصد افت کرد، S&P500 بیش از یک درصد کاهش یافت و داوجونز بیش از 570 واحد عقب نشست. علاوه بر نگرانی‌های ناشی از رشد قیمت انرژی، گزارش‌های مالی کمتر از انتظار شرکت‌های بزرگ فناوری مانند تسلا و آلفابت نیز به تشدید فشار فروش در بازار کمک کرد.

از سوی دیگر، بازار طلای جهانی نیز از این تحولات بی‌نصیب نماند؛ و با افزایش بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا و تقویت ارزش دلار، جذابیت دارایی‌های بدون سودی مانند طلا کاهش یافت و قیمت این فلز گران‌بها بیش از 2 درصد افت کرد. این در شرایطی است که معامله‌گران احتمال بیشتری برای تداوم نرخ‌های بهره بالا یا حتی افزایش مجدد نرخ بهره از سوی فدرال رزرو قائل هستند.

به باور کارشناسان رشد قیمت نفت لزوما به معنای سقوط همیشگی بورس نیست؛ اما زمانی که افزایش قیمت نفت ناشی از شوک‌های ژئوپلیتیکی باشد، بازارها آن را به‌عنوان عاملی برای افزایش تورم تفسیر می‌کنند. این موضوع انتظارات نسبت به سیاست‌های سخت‌گیرانه‌تر بانک مرکزی آمریکا را تقویت می‌کند، بازده اوراق قرضه را بالا می‌برد و ارزش‌گذاری سهام، به‌ویژه سهام شرکت‌های فناوری، را تحت فشار قرار می‌دهد.

در چنین شرایطی، اگر قیمت نفت برای مدت طولانی بالای 100 دلار باقی بماند، ریسک تورمی در اقتصاد جهانی افزایش یافته و احتمال ادامه فشار بر بازارهای سهام و فلزات گران‌بها نیز بیشتر خواهد شد؛ هرچند مسیر آتی بازارها همچنان به تصمیم‌های فدرال رزرو و تحولات ژئوپلیتیکی وابسته است.