بر اساس داده‌های گردآوری‌شده توسط شرکت تحلیلی «کپلر»، ورود محموله‌های نفت خام به چین از مسیر دریا در ماه مه به 6.36 میلیون بشکه در روز رسید که نسبت به 8.10 میلیون بشکه در روز ثبت شده در ماه آوریل کاهش نشان می‌دهد و ضعیف‌ترین سطح از اکتبر 2016 محسوب می‌شود.

این میزان همچنین تقریباً نصف 11.39 میلیون بشکه در روزی است که کپلر برای فوریه (آخرین ماه کامل پیش از حمله آمریکا و اسرائیل به ایران در 28 فوریه) ثبت کرده بود.

سقوط واردات نفت چین در رسانه‌ها و تحلیل‌های بازار به‌عنوان عاملی مطرح شده که به آسیا کمک کرده است خود را با حذف دست‌کم 10 میلیون بشکه در روز نفت خام از بازار، در نتیجه بسته شدن عملی تنگه هرمز، تطبیق دهد.

هرچند این برداشت درست است، اما بیشتر یک پیامد اتفاقی محسوب می‌شود تا اقدامی از سر ملاحظات دیگر از سوی پکن، چرا که چین در حال واکنش به تغییرات قیمت‌ها و شرایط عرضه است.

روشن است که درگیری در خاورمیانه عامل اصلی سقوط واردات نفت چین بوده است، اما چالش اصلی در درک این موضوع نهفته است که چین چگونه و چرا خود را با از دست رفتن احتمالی حدود 10 درصد از عرضه جهانی نفت خام در نتیجه جنگ با ایران تطبیق می‌دهد.

نخستین عامل این است که چین طبق الگوی همیشگی خود، هنگام جهش شدید قیمت‌ها واردات نفت را کاهش می‌دهد.

زمانی که پس از آغاز جنگ روسیه و اوکراین در فوریه 2022، قیمت نفت برنت به شدت افزایش یافت و در مارس همان سال به اوج 139.13 دلار در هر بشکه رسید، واردات دریایی نفت چین از 10.84 میلیون بشکه در روز در ژانویه 2022 به 8.07 میلیون بشکه در روز در ژوئن همان سال کاهش یافت.