به نوشته این روزنامه، ترامپ تصور می‌کرد همان‌گونه که در برخی عملیات‌های نظامی محدود به نتایج سریع رسیده است، می‌تواند با فشار نظامی و سیاسی، تحولات ایران را نیز در مدت کوتاهی به نفع واشنگتن رقم بزند؛ اما اکنون جنگ و مذاکرات با ایران وارد مرحله‌ای شده است که نه تنگه هرمز به‌طور کامل و بدون قید و شرط بازگشایی شده و نه پرونده هسته‌ای و موشکی ایران حل‌وفصل شده است.

این گزارش با اشاره به «آگاهی ایران از تمایل اندک ترامپ برای بازگشت به درگیری نظامی گسترده» اشاره کرده که موضوع مذاکرات از دید بسیاری از کارشناسان آمریکایی می‌تواند ماه‌ها یا حتی سال‌ها ادامه یابد.

نیویورک‌تایمز همچنین به جنگ اوکراین اشاره کرده و نوشته است: ترامپ که وعده داده بود این جنگ را ظرف ۲۴ ساعت پایان می‌دهد، اکنون پس از گذشت بیش از یک سال از آغاز ریاست‌جمهوری خود، کمتر درباره این پرونده سخن می‌گوید. در همین حال، مذاکرات صلح همچنان بی‌نتیجه مانده و مقامات آمریکایی نیز نشانه‌هایی از خستگی و ناامیدی نسبت به روند گفت‌وگوها بروز داده‌اند.

در بخش دیگری از این تحلیل آمده است که در غزه نیز برنامه‌های ترامپ برای خلع سلاح حماس، ایجاد ساختار جدید حکمرانی و بازسازی گسترده این منطقه به نتیجه نرسیده و بسیاری از اهداف اعلام‌شده همچنان محقق نشده‌اند.

نویسنده با اشاره به تجربه ایران، تأکید می‌کند که ترامپ در آغاز جنگ خواستار «تسلیم بی‌قید و شرط» تهران بود، اما این هدف محقق نشد و جمهوری اسلامی ایران نه از برنامه هسته‌ای خود عقب‌نشینی کرد و نه توان موشکی خود را کنار گذاشت.

به نوشته نیویورک‌تایمز، دولت ترامپ اکنون ناچار شده است به جای دستیابی به یک پیروزی سریع و قاطع، وارد روندی طولانی از مذاکرات، مشوق‌ها و تهدیدها شود؛ روندی که نتیجه نهایی آن همچنان نامشخص است.

این گزارش در پایان نتیجه‌گیری می‌کند که اگرچه ایالات متحده توانایی بالایی در انجام حملات نظامی و تخریب اهداف مشخص دارد، اما در مدیریت و شکل‌دهی به تحولات سیاسی در کشورهایی مانند ایران، روسیه و اوکراین با محدودیت‌های جدی مواجه است؛ مسئله‌ای که به گفته نویسنده، بار دیگر در دوران ریاست‌جمهوری ترامپ آشکار شده است.