بر این اساس باشگاه فرهنگی ورزشی پرسپولیس در گزارش فعالیت ماهانه منتهی به 31 اردیبهشت 1405، مجموع درآمد شناسایی‌شده خود از ابتدای سال مالی تا پایان این دوره را معادل 7,115,749 میلیون ریال اعلام کرده؛ رقمی که نسبت به پایان فروردین‌ماه 1405 به میزان 638,404 میلیون ریال افزایش یافته است.

همچنین بررسی ترکیب درآمدی این باشگاه نشان می‌دهد همچنان «درآمد استفاده از برند و علائم تجاری» اصلی‌ترین موتور درآمدزایی پرسپولیس محسوب می‌شود. این سرفصل تا پایان اردیبهشت‌ماه به رقم 5,238,615 میلیون ریال رسیده که حدود 73.6 درصد کل درآمد باشگاه را تشکیل می‌دهد. این درآمد در اردیبهشت‌ماه به تنهایی 460,466 میلیون ریال افزایش یافته است.

پس از آن، «درآمد مشارکت و کمک‌های هواداری (پرسپولیس کارت)» با رقم 1,140,948 میلیون ریال دومین منبع درآمدی مهم باشگاه بوده است. این بخش در اردیبهشت‌ماه 128,030 میلیون ریال درآمد جدید برای باشگاه ایجاد کرده است. سهم این سرفصل از کل درآمدها حدود 16 درصد برآورد می‌شود که نشان می‌دهد باشگاه همچنان وابستگی بالایی به ظرفیت برند و جامعه هواداری خود دارد.

در رتبه‌های بعدی، درآمد فعالیت‌های آکادمی و مدارس فوتبال با 132,808 میلیون ریال، درآمد فعالیت‌ها و خدمات اماکن ورزشی با 132,040 میلیون ریال و سود سپرده بانکی با 288,246 میلیون ریال قرار دارند. نکته قابل توجه آن است که سود سپرده بانکی سهمی حدود 4 درصدی از کل درآمد باشگاه دارد؛ موضوعی که نشان می‌دهد بخشی از منابع نقدی باشگاه در شبکه بانکی نگهداری شده و درآمد غیرعملیاتی برای باشگاه ایجاد کرده است.

در مقابل، برخی سرفصل‌های درآمدی در این گزارش بدون تحقق درآمد باقی مانده‌اند یا در اردیبهشت‌ماه رشدی نداشته‌اند. برای مثال، «درآمد انتقال بازیکنان» در پایان اردیبهشت همچنان روی رقم 30,000 میلیون ریال ثابت مانده و طی ماه مورد گزارش هیچ درآمد جدیدی در این بخش شناسایی نشده است. این موضوع می‌تواند به معنای نبود فروش بازیکن، عدم نهایی‌شدن قراردادهای نقل‌وانتقالاتی یا موکول‌شدن شناسایی درآمد به دوره‌های بعد باشد.

همچنین «درآمد حاصل از فروش بلیت بازی‌ها» در سطح 57,515 میلیون ریال و «درآمد فعالیت‌های ورزشی مسابقات» در سطح 95,577 میلیون ریال بدون تغییر باقی مانده‌اند و در اردیبهشت‌ماه هیچ درآمد جدیدی برای آن‌ها ثبت نشده است. این وضعیت می‌تواند ناشی از پایان مسابقات خانگی(به دلیل وقوع جنگ و تعطیلی مسابقات لیگ برتر)، محدودیت در برگزاری بازی‌ها، یا حتی عدم تسویه و شناسایی مالی درآمدهای مرتبط با مسابقات باشد.

از سوی دیگر، سرفصل «سایر درآمد عملیاتی» نیز همچنان صفر گزارش شده است؛ موضوعی که نشان می‌دهد باشگاه هنوز نتوانسته درآمدهای متنوع و مکمل خارج از حوزه برند، هواداری و فعالیت‌های اصلی فوتبالی ایجاد کند. نبود درآمد در این بخش، از منظر مالی می‌تواند نشانه محدود بودن تنوع درآمدی باشگاه باشد؛ مسئله‌ای که در فوتبال حرفه‌ای دنیا معمولا با توسعه فعالیت‌های رسانه‌ای، تبلیغاتی، دیجیتال و تجاری جبران می‌شود.

مقایسه درآمد ماهانه اردیبهشت با کل درآمد تجمیعی نیز نشان می‌دهد حدود 9 درصد از کل درآمد سال مالی جاری تنها در یک ماه اخیر شناسایی شده است. بخش عمده این رشد نیز از محل برند و کمک‌های هواداری حاصل شده؛ موضوعی که وابستگی ساختار مالی پرسپولیس به دارایی نامشهود برند را بیش از پیش نمایان می‌کند. در واقع، اگر درآمد برند و پرسپولیس‌کارت را از مجموع درآمدها حذف کنیم، سایر فعالیت‌های عملیاتی باشگاه سهم بسیار محدودی در ساختار درآمدی خواهند داشت.

در مجموع، گزارش اردیبهشت‌ماه پرسپولیس نشان می‌دهد این باشگاه همچنان بر دو محور «برند تجاری» و «ظرفیت هواداری» برای تامین درآمد تکیه دارد، در حالی که برخی منابع درآمدی مهم مانند فروش بلیت، مسابقات و نقل‌وانتقالات هنوز به سطح پویایی و استمرار نرسیده‌اند. استمرار این الگوی درآمدی می‌تواند در بلندمدت ریسک تمرکز درآمد را برای باشگاه افزایش دهد؛ به‌ویژه اگر درآمدهای برند یا مشارکت هواداری با افت مواجه شوند.