به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران به نقل از واشنگتن‌پست، آمارهای جدید نشان می‌دهد که خانوارهای کم‌درآمد آمریکایی (با درآمد سالانه کمتر از ۴۰ هزار دلار)، به‌طور میانگین ۴ درصد از کل درآمد خود را صرف هزینه‌های روزانه رفت‌وآمد می‌کنند؛ در حالی که این رقم برای خانوارهای مرفه با درآمد بالای ۱۰۰ هزار دلار، کمتر از یک درصد است.

این شکاف عمیق اقتصادی از ماه مارس، هم‌زمان با تشدید جنگ آمریکا علیه ایران و انسداد تنگه هرمز که منجر به توقف صادرات نفت شد، شدت یافته است. کارگران کم‌درآمد که به دلیل هزینه‌های بالای مسکن مجبورند در مناطق دور از محل کار زندگی کنند، اغلب مالک خودروهای فرسوده‌ای با مصرف سوخت بالا هستند. همچنین، برخلاف طبقه مرفه، بسیاری از این مشاغل امکان «دورکاری» ندارند و این افراد راهی جز تحمل فشار افزایش قیمت‌ها ندارند.

در نتیجه این درگیری‌ها، قیمت بنزین در ایالات متحده نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از ۴۰ درصد جهش کرده و میانگین ملی از ۳.۱۸ دلار در سال ۲۰۲۵، اکنون به ۴.۵۰ دلار در هر گالن رسیده است. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اگرچه گزینه‌هایی مانند لغو موقت مالیات فدرال بر سوخت را مطرح کرده، اما با نادیده گرفتن فشارهای معیشتی بر شهروندان، مدعی شده است که اولویت او ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای است.

بررسی‌های میدانی حاکی از فشار خردکننده بر شهروندان است؛ در شهرستان «آوسلی» کنتاکی که یکی از فقیرترین مناطق آمریکا محسوب می‌شود، هزینه سوخت به‌تنهایی نزدیک به ۱۹ درصد از درآمد سالانه ۲۲ هزار دلاری خانوارها را می‌بلعد. این وضعیت در مناطق روستایی جنوب و دشت‌های بزرگ نیز به مرز بحران رسیده است.

تحقیقات اقتصاددانان فدرال‌رزرو نیویورک نشان می‌دهد که پس از بسته شدن تنگه هرمز، خانوارهای کم‌درآمد ناچار شدند مصرف بنزین خود را ۷ درصد کاهش دهند و بسیاری از آن‌ها استفاده از خودرو را تنها به امور حیاتی مانند مراجعات پزشکی محدود کرده‌اند. این در حالی است که مصرف سوخت در خانوارهای ثروتمند تقریباً هیچ تغییری نکرده است؛ واقعیتی که نشان می‌دهد استفاده از خودروی شخصی در آمریکا در حال تبدیل شدن به یک «کالای لوکس» و عاملی برای تعمیق شکاف طبقاتی است.