با گسترش استفاده از اینترنت در رستوران‌ها، مراکز خرید و معابر، بسیاری از شهروندان بدون توجه به مخاطرات امنیتی، اقدام به انجام عملیات بانکی از طریق همراه‌بانک یا اینترنت‌بانک روی شبکه‌های وای‌فای عمومی می‌کنند. این در حالی است که شبکه‌های عمومی فاقد استانداردهای لازم برای حفاظت از داده‌های حساس هستند.

بررسی‌ها نشان می‌دهد که هکرها می‌توانند با ایجاد شبکه‌های جعلی یا نفوذ به شبکه‌های باز، اطلاعات رد و بدل شده میان کاربر و درگاه‌های پرداخت را رهگیری کنند. در واقع، بسیاری از این شبکه‌ها نه تنها امن نیستند، بلکه بستر اصلی سرقت اطلاعات کاربران به شمار می‌روند. گاهی نیز سودجویان با نام‌گذاری شبکه‌های جعلی به نام اماکن عمومی، کاربران را به سمت تله‌های مجازی هدایت می‌کنند تا اطلاعات حساب‌شان را سرقت کنند.

تصور اشتباهِ «کافی بودنِ رمز پویا» برای جلوگیری از سرقت، یکی دیگر از نقاط آسیب‌زا در رفتار کاربران است. مجرمان با استفاده از تکنیک‌های پیچیده، می‌توانند حتی در بستر این شبکه‌های ناامن، مراحل احراز هویت را نیز دور بزنند.

در فضای کنونیِ بانکداری الکترونیک، مهم‌ترین لایه امنیتی بیش از آنکه متوجه نرم‌افزارها باشد، به رفتار خودِ کاربران بستگی دارد. پرهیز از انجام هرگونه تراکنش مالی، انتقال وجه یا ورود به همراه‌بانک از طریق وای‌فای‌های عمومی، اصلی‌ترین راهکار برای پیشگیری از این جرائم است.

توصیه اکید کارشناسان این است که کاربران برای امور مالی، تنها از اینترنت شخصی یا دیتای تلفن همراه استفاده کنند و به‌هیچ‌وجه به امنیت شبکه‌های عمومی اعتماد نکنند. حفظ امنیت اطلاعات، مسئولیتی است که پیش از هر نهادی، متوجه خودِ کاربر است و رعایت همین نکات اولیه، می‌تواند مانع از بروز خسارت‌های سنگین مالی شود.