یوسفی که پس از حضور در مسابقات جهانی در سال 1403، زانوی مصدوم خود را به دلیل پارگی مینیسک و رباط داخلی به تیغ جراحی سپرد و یک سال از میادین دور بود، در اولین رویداد بین‌المللی پس از پشت سر گذاشتن این مصدومیت سنگین عملکرد خوبی داشت.

او در یک‌ضرب موفق به مهار وزنه‌های 177 و 184 کیلوگرم شد، اما در تلاش سوم مقابل وزنه 189 کیلوگرمی ناکام ماند و به مدال برنز رسید.

یوسفی در دوضرب قدرت‌نمایی کرد و مدال طلا گرفت. او ابتدا وزنه 248 کیلوگرم را بالای سر نگه داشت، اما در تلاش دوم مقابل وزنه 261 کیلوگرمی ناکام بود. یوسفی در تلاش سوم یکبار دیگر پشت این وزنه ایستاد و ضمن مهار وزنه 261 کیلوگرمی، رکورد دوضرب دنیا در دسته 110+ کیلوگرم را شکست و صاحب مدال طلا شد.

ملی‌پوش دسته فوق سنگین کشورمان در مجموع نیز به رکورد 445 کیلوگرم رسید و مدال نقره مجموع را به خود اختصاص داد تا صاحب سومین مدال در این دوره از رقابت‌ها شود.

ایران دو نماینده در این مسابقات داشت. پیش از این، علیرضا نصیری یک طلا در دسته 110 کیلوگرم بدست آورده بود.