به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، بررسی‌های علمی نشان می‌دهد که با توقف تولید در مجتمع پتروشیمی تندگویان و اختلال در زنجیره تأمین PET، صنعت بسته‌بندی ایران در آستانه یک تحول اجباری اما استراتژیک قرار گرفته است.

در حالی که واردات مواد اولیه برای تولید بطری‌های شفاف، فشار سنگین ۹۰ میلیون دلاری به منابع ارزی وارد می‌کند، تغییر پارادایم به سمت پلی‌اتیلن (PE) تنها راهکار هوشمندانه برای حفظ پایداری بازار کالاهای اساسی است.

طبق ارزیابی‌های فنی، به جز نوشیدنی‌های گازدار که به مقاومت بالای PET نیاز دارند، در سایر بخش‌ها از جمله روغن‌های خوراکی، لبنیات و شوینده‌ها، هیچ مانع فنی برای استفاده از پلی‌اتیلن وجود ندارد.

هرچند این تغییر منجر به حذف شفافیت بطری‌ها و عرضه محصولات در بسته‌بندی‌های مات (HDPE) یا کیسه‌های انعطاف‌پذیر (LLDPE) می‌شود، اما دسترسی گسترده به خوراک اتیلن در شبکه پتروشیمی‌های داخلی، ضریب امنیت تأمین کالا را به‌شدت افزایش می‌دهد.

همچنین با ورود شرکت‌های دانش‌بنیان به حوزه «کامپاندینگ» برای بهبود خواص نفوذپذیری پلی‌اتیلن، نه تنها می‌توان تا ۶۰ درصد از نیاز به واردات PET را کاهش داد، بلکه می‌توان الگوی جدیدی از «بسته‌بندی اضطراری» را نهادینه کرد که در زمان صلح نیز به‌واسطه صرفه اقتصادی، رقیب جدی پلیمرهای وارداتی باشد.

در واقع، این تغییر صرفاً یک عقب‌نشینی تاکتیکی نیست، بلکه یک بازسازی صنعتی سریع برای کاهش نقاط آسیب‌پذیر اقتصاد ایران است.