این روزنامه با اشاره به جدیدترین گزینه هایی که گفته می‌شود دریاسالار بردلی کوپر فرمانده سنتکام در خصوص ایران روز میز ترامپ گذاشته و مهلت آتش‌بسی که به صورت نامحدود تمدید شده، آورده است: واشنگتن و تهران اکنون در مرحله جدیدی از درگیری قرار دارند و هر دو طرف بر سر تنگه هرمز مقابل یکدیگر ایستاده اند و منتظر آن یکی عقب نشینی هستند.

تحلیلگر تلگراف، با اشاره به محاصره بنادر ایران به دستور ترامپ و موفقیت آمیز خواندن آن از سوی رئیس‌جمهوری آمریکا، تصریح می کند: اگرچه ایرانی‌ها از نظر ظرفیت نظامی از آمریکا ضعیف‌تر هستند، اما تهران نشان داده است که برای تاثیرگذاری بر دشمن نیازی به برابری با ایالات متحده در برابر توپ یا کشتی آن ندارد.

این روزنامه با استناد به گزارش تارنمای ردیاب کشتی «کپلر» اذعان می‌کند که توانایی ایران در مهار کشتیرانی در تنگه هرمز کاملا بارز است و جریان نفت از این گلوگاه در ماه آوریل (فروردین و اردیبهشت) ۹۵ درصد کاهش یافته است و تزریق درد اقتصادی به سراسر جهان، برگ برنده‌ای است که ایران تا حد امکان از آن استفاده کرده است.

به باور تحلیلگر تلگراف، درواقع همانقدر که ترامپ فروپاشی اقتصادی ایران را هدف قرار داده است، تهران نیز در تلاش است تا فشار مالی را در واشنگتن به حدی برساند که رئیس‌جمهوری آمریکا مجبور شود موضع خود را مورد ارزیابی دوباره قرار دهد و توافقی مطابق میل تهران امضا کند.

در ادامه این گزارش با اشاره به «فخر فروختن‌های» ترامپ در مورد حملات نظامی علیه ایران، آمده است: باوجود تمامی حملاتی که ایالات متحده علیه ایران انجام داده است، اگر فشار واشنگتن بر ایران منجر به تغییر مثبتی در موضع مذاکره‌ای تهران نشود، نمی توان آنها را موفقیت دانست و درواقع ترامپ به جای ایرانِ وحشت‌زده و همکاری‌ کننده، با کشوری روبرو است که به اندازه قبل خونسرد و استوار است.

تحلیلگر تلگراف معتقد است: ترامپ اگرچه اعتراف نمی‌کند، اما گیر افتاده است. هیچ یک از گزینه‌های پیش روی او ایده‌آل نیستند و همه آنها خطراتی را به همراه دارند. درواقع رئیس جمهوری آمریکا بین از سرگیری یک کارزار نظامی که ترجیح می‌دهد از آن دوری کند و پذیرش شرایط صلح با ایران، گیر افتاده است؛ پیشنهاداتی که شامل به تعویق انداختن مسئله‌ی هسته‌ای ایران به تاریخی نامشخص در آینده و تحمل وضع موجود جدید در تنگه‌ی هرمز می‌شود.

ستون نویس این روزنامه انگلیسی می‌افزاید: با توجه به سوابق عملکردی ایران، احتمال اینکه تداوم محاصره دریایی، تهران را مجبور به تسلیم در برابر خواسته‌های واشنگتن کند، بی تردید کم است. درواقع هر چه محاصره آمریکا طولانی‌تر شود، ایران مدت بیشتری به محاصره خود پایبند خواهد ماند و احتمال بازگشت آن به پای میز مذاکره کمتر می‌شود.

در پایان این مطلب با تاکید بر این نکته که پایان جنگ آمریکا علیه ایران به هیچ وجه مشابه آنچه در ۲ سپتامبر ۱۹۴۵ یعنی زمانی که امپراطوری ژاپن پرچم سفید را برافراشت نخواهد بود، آمده است: تنها راه پایان وضعیت کنونی دستیابی به یک توافق قابل قبول با تهران است که درک این واقعیت اگر نگوییم، چند ماه، ممکن است چند هفته به طول انجامد.