به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، عبدالکریم سروش نظریه‌پرداز در واکنش به جنگی که امریکا و اسرائیل علیه ایران آغاز کردند، شعری سروده است که در ادامه می‌خوانید.

بیا برای شهیدان نماز بگزاریم

دوباره در کف نامردمان دچار شدیم/ دچار صاعقه سخت روزگار شدیم

بیا به راسته عاشقان گذر بکنیم/ برای خاطر این عشق صد خطر بکنیم

ز منجنیق فلک سنگ فتنه می‌بارد/ در این کویر بلا تخم فتنه می‌کارد

شنای سرخ بیاموز شط خون جاریست/ به زیر سلسله رفتن طریق عیاری است

سیه بپوش برادر برادران رفتند/ دلی نمانده دیگر، دلاوران رفتند

سپر از دست میفکن که تیر می‌آید/ عدو به قتل عزیزان دلیر می‌آید

تو را جفای فرومایگان سعادت بود/ که کیمیای سعادت در این شهادت بود

به من بگوی، چو درخون خویش غلتیدی/ بگوی عزیز برادر خدای را دیدی؟

بیا برای شهیدان نماز بگزاریم/ نماز بر در آن بی نیاز بگزاریم

مگر از ماذنه بانگ اذان نمی‌شنوی/ مگر زحی علا بوی جان نمی‌شنوی

کنون که معرکه ننگ و نام و ناموس است/ نه جای غلغله عندلیب و طاووس است

چو خائنان وطن جنگ را بزک نکنیم/ به مکر و سفسطه این دیو را ملک نکنیم

دعا کنیم که دشمن به خاک بنشیند/ وطن فروش به خاک هلاک بنشیند

فدای شمع وطن باد جان پروانه/ که دور باد از این خانه دست بیگانه

دعا کنیم عدالت جهان شمول شود/ دعا کنیم دعاهایمان قبول شود

اگرچه خاک وطن سرخ فام از خون است/ چه غم که صبح ظفر سبزتر ز اکنون است

اگرچه خار به پائیم و راه تاریک است/ بکوب طبل ظفر را که صبح نزدیک است

بیا که کاخ ستم سخت سست بنیاد است/ عدوی ماست که در کنج محنت آباد است

هنوز شمس و قمر همرهان یکدگرند/ هنوز صبر و ظفر دوستان یکدگرند

تو شمس باش قمر اندر آستانه توست/ به صبر کوش ظفر اندر آشیانه توست

عبد الکریم سروش

فروردین ۱۴۰۵