به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، با توجه به تهدیدات پی در پی دشمن در جنگ رمضان به هدف قرار دادن زیرساخت های مختلف در کشور طی ماه‌ها و و روزهای اخیر بحث افزایش مصرف بنزین و فشار روی شبکه تأمین سوخت کشور بالا گرفته است؛ مسئله‌ای که به ظاهر صرفاً به رفت‌وآمد روزانه مردم مربوط می‌شود، اما اگر کمی دقیق‌تر مورد تحلیل و بررسی قرار گیرد، مستقیماً با امنیت انرژی و تاب‌آوری کشور گره خورده است. به اذعان کارشناسان، وابستگی تقریباً کامل حمل‌ونقل به بنزین، امروز یکی از نقاط ضعف مهم در مدیریت بحران‌های بزرگ محسوب می‌شود.

زمانی که تقریباً همه خودروها فقط یک سوخت مصرف می‌کنند، کوچک‌ترین اختلال در پالایشگاه‌ها، حمل‌ونقل سوخت یا حتی افزایش ناگهانی مصرف، می‌تواند بخش بزرگی از فعالیت‌های حیاتی کشور را مختل کند.
این مسئله در شرایط خاص ــ مثل بحران‌های طبیعی، درگیری‌های منطقه‌ای و وقوع جنگ های تحمیلی یا محدودیت‌های واردات، خود را سریع‌تر و شدیدتر نشان می‌دهد.

پر مسلم است که نگه داشتن همه تخم‌مرغ‌ها در یک سبد، آن هم در حوزه‌ای مثل سوخت، ریسک بزرگی است و هرقدر گزینه‌های بیشتری در اختیار داشته باشیم، شبکه حمل‌ونقل و خدمات عمومی پایدارتر می‌ماند.

جمهوری اسلامی ایران از جمله معدود کشورهایی است که هم گاز طبیعی فراوان دارد و هم تولید قابل‌توجه LPG؛ دو سوختی که در بسیاری از کشورها سال‌هاست بخش مهمی از حمل‌ونقل شهری را برعهده دارند.

همچنین CNG سال‌ها است در ایران شناخته‌شده است. زیرساخت‌های آن گسترده است و هزینه تولید و توزیعش نسبت به بنزین بسیار پایین‌تر است. در مواقع بحران نیز دسترسی به گاز معمولاً آسان‌تر و پایدارتر از سوخت‌های مایع است. به همین دلیل بسیاری از کارشناسان، CNG را سوخت استراتژیک می‌دانند.

از دیگر سو، LPG در کشورهای مختلف جایگاه ویژه‌ای دارد. از ترکیه گرفته تا کره‌جنوبی و هند، بخش قابل توجهی از خودروهای سبک با LPG حرکت می‌کنند. در ایران هم سالانه میلیون‌ها تن LPG تولید می‌شود اما سهم این سوخت در حمل‌ونقل تقریباً هیچ است؛ در حالی که نصب تجهیزات آن ساده و کم‌هزینه است و می‌تواند بخشی از بار مصرف بنزین را به‌سرعت از دوش کشور بردارد.

در بسیاری از بحران‌های انرژی سال‌های اخیر، کشورهایی که وابستگی کمتری به یک سوخت داشتند، بسیار پایدارتر عمل کردند. نمونه‌های آسیای شرقی نشان می‌دهد داشتن یک سوخت پشتیبان چطور می‌تواند حمل‌ونقل عمومی، امدادرسانی و خدمات شهری را حتی در سخت‌ترین شرایط فعال نگه دارد.

با توجه به شرایط موجود، روند مصرف بنزین در ایران نشان می‌دهد این فشار بر شبکه تأمین سوخت با تهدیدات پیش رو بیشتر خواهد شد اگر چه تمام مسئولان به مردم اطمینان می دهند که هیچ تهدیدی مانع از خدمت رسانی به مردم نخواهد شد اما منطق بر این باور است که اگر تنوع سوختی در کشور ایجاد نشود، این اقدامات با سختی و کندی در اجرا همراه خواهد بود.

از همین رو بسیاری از کارشناسان، اقداماتی نظیر تقویت و بازسازی شبکه CNG، استانداردسازی و فراهم کردن بستر ایمن برای توسعه LPG، توسعه ناوگان عمومی دوگانه‌سوز، اختصاص بخشی از تولید مازاد LPG به حمل‌ونقل، تشویق مردم به استفاده از سوخت‌های جایگزین با مشوق‌های مالی را به عنوان راه‌حل‌های کم‌هزینه اما پُراثر در مسیر تأمین سوخت مورد نیاز مردم در کشور پیشنهاد می دهند.

در نهایت آنکه، کاهش فشار از دوش بنزین فقط یک تصمیم اقتصادی نیست؛ انتخابی است برای بالا بردن تاب‌آوری کشور در برابر شرایط غیرمنتظره. ایران ظرفیت‌های طبیعی و فنی قابل‌توجهی برای توسعه CNG و LPG دارد و استفاده درست از آنها می‌تواند شبکه سوخت کشور را پویاتر و پایدارتر کند.