به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران به نقل از سی‌ان‌ان، برای درک ابعاد واقعی اختلال کشتیرانی در پی جنگ علیه ایران، نباید تمرکز را صرفاً بر بازار نفت گذاشت. کشورهای عربی خشک و کم‌آب حاشیه خلیج فارس عملاً توان تولید غذای مورد نیاز جمعیت خود را ندارند و به‌شدت به واردات وابسته‌اند.

بر اساس این گزارش، شش کشور عربی خلیج فارس شامل عمان، عربستان سعودی، امارات متحده عربی، قطر، بحرین و کویت حدود ۸۵ درصد مواد غذایی خود را وارد می‌کنند و این وابستگی در حوزه غلات به بیش از ۹۰ درصد می‌رسد. حتی عمان که در مقایسه با سایر کشورهای منطقه وضعیت بهتری دارد، همچنان بخش عمده نیاز غذایی خود را از خارج تأمین می‌کند.

سی‌ان‌ان دلیل این وابستگی شدید را شرایط اقلیمی می‌داند؛ دمای هوا در تابستان به‌طور منظم به ۵۰ درجه سانتی‌گراد می‌رسد و میانگین بارندگی سالانه در بسیاری از مناطق کمتر از ۱۰۰ میلی‌متر است. این شرایط، کشاورزی گسترده و پایدار را عملاً غیرممکن کرده است.

تنگه هرمز که بیشتر به‌عنوان مهم‌ترین گلوگاه نفتی جهان شناخته می‌شود، در عین حال یکی از شریان‌های حیاتی واردات مواد غذایی به کشورهای خلیج فارس نیز محسوب می‌شود. طبق داده‌های مرکز مشترک اطلاعات دریایی، در شرایط عادی روزانه حدود ۱۳۸ کشتی از این تنگه عبور می‌کنند که بخش قابل توجهی از آن‌ها حامل مواد غذایی هستند.

با آغاز جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران و واکنش تهران، تردد کشتی‌ها در تنگه هرمز به‌شدت کاهش یافته است. نشریه تخصصی کشتیرانی «لویدز لیست» گزارش داده است که حدود ۲۰۰ کشتی در لنگرگاه‌ها متوقف شده‌اند و بسیاری از شرکت‌های بزرگ حمل‌ونقل دریایی نیز رزرو محموله به مقصد خاورمیانه را به‌طور کامل تعلیق کرده‌اند؛ وضعیتی که می‌تواند بحران غذایی را در منطقه تشدید کند.