گیلجس الکزاندر با کسب 71 رأی اول از مجموع 100 رأی داوران بین‌المللی، قاطعانه پیروز شد. یوکیچ نیز 29 رأی اول را به‌دست آورد و بازیکن دیگری رأی اول یا دوم کسب نکرد.

در طول فصل، گیلجس الکزاندر در 76 بازی میانگین 32.7 امتیاز، 6.4 پاس گل و 4.1 ریباند ثبت کرد و با دقت 51.9٪ در پرتاب‌ها و 37.5٪ در پرتاب‌های سه‌امتیازی عملکردی درخشان داشت. همچنین با میانگین 1.7 توپ‌ربایی و یک بلاک، حضوری چشمگیر در دفاع داشت. تاندر با کمک او، فصل را با رکورد فوق‌العاده 68 پیروزی و 14 شکست به پایان رساند و با فاصله‌ای چشمگیر نسبت به رقبا صدرنشین غرب شد.

در مقابل، یوکیچ با ثبت میانگین 29.6 امتیاز، 12.7 ریباند و 10.2 پاس گل، یکی از بهترین فصول فردی تاریخ NBA را رقم زد و با ثبت شاخص کارایی بازیکن در سطحی بی‌سابقه، شایستگی‌اش را برای کسب چهارمین MVP نشان داد. در نهایت اما ترکیب کامل حمله و دفاع گیلجس الکزاندر برای تیمی که بهترین رکورد را در لیگ داشت، نظر داوران را جلب کرد.

در مرحله پلی‌آف که تأثیری در رأی‌گیری نداشت، گیلجس الکزاندر در سری نیمه‌نهایی کنفرانس غرب، باز هم بر یوکیچ غلبه و با پیروزی در بازی هفتم، دنور را از دور رقابت‌ها حذف کرد. تاندر اکنون در فینال غرب به مصاف مینه‌سوتا رفته و بازی نخست را نیز با پیروزی پشت سر گذاشته است.

با کسب این عنوان، نام گیلجس-الکزاندر در کنار بزرگترین ستاره‌های تاریخ NBA قرار گرفت، اما بحث و جدل درباره شایستگی واقعی MVP امسال، با وجود اعطای جایزه، همچنان ادامه دارد.