با توجه به این‌که حضور در بازارهای بین‌المللی دیگر محدود به شرکت‌های بزرگ چندملیتی نیست و شرکت‌های کوچک و متوسط نیز به شکل‌های مختلف در بازارهای جهانی حضور دارند، شکل و ساختار صادرات شرکت‌ها نیز با شیوه‌های گذشته متفاوت شده است. شکل حضور شرکت‌ها نیز فراتر از صادرات مستقیم محصول نهایی است و شامل مدل‌های متنوعی نظیر پیمان‌کاری و قطعه‌سازی، تولید مشارکتی، لیسانس، تأسیس شعب، خریداری یا تأسیس شرکت‌های محلی نیز می‌شود.

شرکت‌های کوچک و متوسط به سبب محدودیت در منابع داخلی برای سرمایه‌گذاری در خارج و کسب دانش مورد نیاز برای مدیریت کسب‌ و کار بین‌الملل خود، نیاز دارند تا با همکاری و شبکه‌سازی مسیر بین‌المللی شدن را طی کنند. دولت نیز برای توانمندسازی و شبکه‌سازی این شرکت‌ها برنامه‌های حمایتی مختلفی طراحی و اجرا می‌کند. در کشور ما رشد شرکت‌های دانش‌بنیان در سالیان گذشته مورد حمایت سیاستگذاران نیز قرار گرفته است و اکنون شاهد حضور نمونه‌هایی از شرکت‌های دانش‌بنیان کشور در بازارهای جهانی هستیم که صادرکننده محصولات‌ پیشرفته هستند.

با ایجاد فضای جدید در صادرات محصولات ایرانی که متفاوت از صادرات فرآورده‌های زیرزمینی مانند نفت و مواد معدنی یا حتی محصولات با فراوری کم مانند پتروشیمی است، زمینه برای خلق ارزش افزوده بالا با محصولات دانش‌بنیان و نوآورانه فراهم شده است. حضور شرکت‌های دانش‌بنیان در بازارهای جهانی نیازمند اتخاذ راهکارهای مناسب است و پیچیدگی محصولات و بازارهای جهانی در حوزه‌های با فناوری بالا حکم می‌کند شرکت‌ها برای انتخاب بازارهای هدف و یافتن شرکای مناسب و تعیین نوع حضور مناسب تلاش بیش‌تری داشته باشند.

طراحی شبکه حمایتی صادرات و بین‌المللی شدن شرکت‌های دانش‌بنیان ایرانی به شبکه‌سازی صادراتی شرکت‌های دانش بنیان و در نتیجه غلبه بر برخی موانع صادراتی این شرکت‌ها کمک می‌کند.

این طرح علاوه بر ارتقای شناخت بازیگران اصلی صادرات شرکت‌های کوچک و متوسط از ظرفیت‌ها و اثرات شبکه‌سازی صادراتی به نهادهای حمایتی کشور کمک می‌کند تا تلاش‌ها و اقدامات خود را برای بسترسازی و تسهیل این نوع شبکه‌سازی‌ها افزایش دهند.