سجادی با بیان اینکه عضویت در پیمان شانگهای توفیق بزرگی بود، اظهار کرد: در کنار پیمان شانگهای، برنامه جامع همکاری ۲۵ ساله با چین، گام دیگری بود که اخیراً برداشته شد. در نتیجه سفر به روسیه و مذاکراتی که رئیس‌جمهور و وزرای کشورمان با همتای روسی خود انجام دادند، ملاقات‌ها و توافقات خوبی واصل شده است. اگر سند همکاری ۲۰ ساله بین ایران و روسیه امضا شود نیز دستاورد دیگری برای طرفین حاصل خواهد شد.

وی افزود: به طور کلی روابط ایران، روسیه و چین به عنوان قدرت‌های منطقه می‌تواند برای منطقه منشأ برکاتی باشد. رابطه برد-برد که از آن سخن می‌گوئیم در چنین شرایطی می‌تواند خود را نشان دهد، چرا که ما با یکدیگر اشتراکاتی داریم، هر سه کشور به لحاظ منطقه‌ای و از نظر نوع ارتباط با آمریکا شریط مشابهی دارند و غرب آنها را تحت فشار می‌گذارد.

سخنگوی جبهه پیروان خط امام و رهبری تاکید کرد: ایران، چین و روسیه با آمریکا رقابت و مشکلاتی دارند که از این جهت با یکدیگر همسو می‌شوند، بنابراین ظرفیت‌ها به ویژه مگاپروژه‌هایی که در زمینه‌های فراوانی در این سه کشور وجود دارد که می‌توانند تقویت شوند، ظرفیت‌هایی که می‌توانند منافع ملت‌ها و دولت‌ها را محقق کنند و باعث شکوفایی فرصت‌ها شوند.

سجادی ادامه داد: قطعاً طرف مقابل همکاری نیز، منافع خود را خواهد داشت، سفر به روسیه سفر خوبی بوده که در بهترین زمان انجام شد. این سفر باعث حیرت غربی‌ها شد و می‌بینیم که برخی از دنباله‌روهای آنها در داخل هم مخالفت‌هایی را با گسترش همکاری‌ها نشان می‌دهند، اما این مخالفت‌ها اساس کارشناسی ندارد.

وی عنوان کرد: همکاری بین کشورهای بلوک شرق، ابعاد مختلفی دارد و حوزه‌های انرژی، صنعت، کشاورزی و ابعاد مختلف اقتصادی را در بر خواهد داشت و ممکن است در سطح انرژی هسته‌ای ادامه داشته باشد. امید داریم در پی شکل‌گیری روابط خوب، پیوست‌های فرهنگی نیز اتفاق بیفتد.

سفیر اسبق ایران در ویتنام ادامه داد: پیوست فرهنگی می‌تواند به تبادل فرهنگی کمک کند و در زمینه گردشگری باعث ارتقای دستاوردها شود، در پی این همکاری پیشرفت‌های زیادی از نظر ارتباطات هوایی، دریایی و جاده‌ای می‌تواند حاصل شود. این همکاری ظرفیت خوبی بوده که تا امروز از آن کمتر استفاده شده است.

سجادی با بیان اینکه در حال حاضر همکاری بلندمدت منفعت بیشتری دارد، خاطرنشان کرد: در حال حاضر بسیاری از کشورها به دنبال همکاری بلند مدت با طرف‌های ذیربط خود هستند تا در ۲۵ سال تا ۳۰ سال آینده بتوانند ظرفیت‌های هر دو طرف را شکوفا کنند که اگر بتوانیم چنین اقدامی را محقق کنیم، تحریم‌های موجود، اثر خود را از دست خواهند داد.