به گزارش خبرنگار اقتصادی خبرگزاری تسنیم، بررسی پیامدهای کاهش سهم اعتبارات عمرانی در بودجه‌های سال‌های اخیر نشان می‌دهد یکی از آثار نامطلوب این روند، افزایش عمر طرح‌های عمرانی و تشدید فرسودگی پروژه‌های نیمه‌تمام است؛ مسأله‌ای که در نهایت به تأخیر در بهره‌مندی جامعه از سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده منجر می‌شود.

بر اساس داده‌های ارائه‌شده درباره طرح‌های عمرانی ناتمام، میانه عمر این پروژه‌ها طی سال‌های اخیر به‌طور مستمر افزایش یافته و به 18 سال است. این روند بیانگر آن است که اعتبارات تخصیص‌یافته برای تکمیل طرح‌ها کافی نبوده و منابع موجود به‌گونه‌ای توزیع نشده که پروژه‌های با عمر بالاتر در اولویت اتمام قرار گیرند.

افزایش عمر طرح‌های نیمه‌تمام همچنین نشان می‌دهد سیاست واگذاری این پروژه‌ها به بخش خصوصی، آن‌گونه که انتظار می‌رفت، موفقیت‌آمیز نبوده است. در عمل، بخش قابل توجهی از طرح‌ها همچنان بدون پیشرفت مؤثر باقی مانده و منابع عمرانی به‌صورت پراکنده میان پروژه‌هایی توزیع شده که از اهمیت توسعه‌ای بالایی برخوردار نیستند.

از سوی دیگر، کندی پیشرفت طرح‌های ملی و پروژه‌های کلیدی حاکی از آن است که توزیع اعتبارات عمرانی با اثربخشی مطلوب همراه نبوده و بخش زیادی از منابع صرف طرح‌هایی شده که نقش تعیین‌کننده‌ای در رشد اقتصادی و توسعه زیرساخت‌ها ندارند.

کارشناسان هشدار می‌دهند تداوم این وضعیت، علاوه بر افزایش هزینه‌های تکمیل پروژه‌ها به دلیل استهلاک و گذر زمان، می‌تواند اعتماد عمومی به کارآمدی سرمایه‌گذاری‌های عمرانی را کاهش داده و فرصت‌های رشد اقتصادی را بیش از پیش محدود کند.

انتهای پیام/