سندرم تخمدان پلی‌کیستیک یکی از شایع‌ترین اختلالات هورمونی در میان زنان، به‌ویژه در سنین باروری است؛ بیماری‌ای که نام آن برای بسیاری با نگرانی، ابهام و گاه ترس همراه است. این عارضه اگرچه در سال‌های اخیر بیشتر شناخته شده، اما همچنان برداشت‌های متناقضی درباره ماهیت، شدت و پیامدهای آن در میان افکار عمومی وجود دارد؛ از بیماری‌ای ساده و قابل کنترل گرفته تا اختلالی نگران‌کننده با پیامدهای جدی.

سندرم تخمدان پلی‌کیستیک تنها یک مسئله پزشکی محدود نیست، بلکه پدیده‌ای چندبعدی است که سبک زندگی، وضعیت تغذیه، تحرک بدنی و آگاهی فرد نقش تعیین‌کننده‌ای در کنترل یا تشدید آن دارد. تشخیص به‌موقع و مدیریت صحیح می‌تواند به تنظیم عملکرد بدن و کاهش بسیاری از مشکلات کمک کند، اما بی‌توجهی به علائم و رها کردن روند درمان، زمینه‌ساز اختلالات گسترده‌تری در سلامت زنان خواهد بود.

در شرایطی که فشارهای روانی، تغییر الگوهای زندگی و کم‌تحرکی در جامعه رو به افزایش است، پرداختن دقیق و علمی به این سندرم بیش از گذشته اهمیت پیدا می‌کند. بررسی دیدگاه متخصصان نشان می‌دهد که پلی‌کیستیک نه بیماری‌ای برای ساده‌انگاری است و نه عارضه‌ای اجتناب‌ناپذیر؛ بلکه مسئله‌ای است که مرز میان «کنترل‌پذیری» و «خطر» آن به میزان آگاهی، پیگیری و سبک زندگی افراد وابسته است.

سندرم پلی‌کیستیک؛ وقتی اصلاح سبک زندگی کلید کنترل بیماری است

دکتر لیدا حیدری، متخصص زنان در گفت‌وگو با ایسنا، در خصوص شیوع سندرم تخمدان پلی کیستیک، اظهار کرد: تخمدان ذاتا یک پدیده کیستیک است و بحث درمان یا عدم درمان آن مطرح نیست بلکه می‌توان با رعایت برخی روش‌های صحیح زندگی، عملکرد آن را به سمت تخمک گذاری نرمال سوق داد.

وی در این موضوع تشریح کرد: تخمدان افراد مبتلا به این سندرم به جای تخمک گذاری در هر ماه، سه یا چهار ماه و یا حتی سالی یکبار تخمک گذاری می‌کند. وقتی دختر بچه‌ای به سن بلوغ نزدیک می‌شود، چربی‌های دور باسن و میزان استروژن در بدنش بیشتر شده و تخمدان شروع به تحریک جهت تخمک گذاری می‌کند.

وی افزود: تخمک از ابتدای جنینی در بدن دختر وجود دارد و بعد از رسیدن به بلوغ، هر ماه تعدادی از آن رشد کرده و منجر به قاعدگی و تولید فولیکول می‌شود و سپس از بین می‌رود. در برخی افراد، به دلیل فشردگی بیش از حد این تخمک‌ها، پس از رشد به طرف فولیکول بالغ نمی‌روند.

وی ادامه داد: عدم رشد تخمک‌ها باعث می‌شود تا هورمون‌های استروژن و پروژسترون با تناسب همدیگر پیش نروند و چاقی در فرد تشدید شده و سیکل تخمدان نیز معیوب شود و پلی کیستیک افزایش یابد. برای بهبود این شرایط بهتر است با ورزش و تغذیه مناسب، وزن را به حد تعادل رساند.

هرچند متخصصان تأکید دارند که سندرم تخمدان پلی‌کیستیک با اصلاح سبک زندگی قابل کنترل است، اما غفلت از تشخیص و پیگیری درمان می‌تواند پیامدهای جدی‌تری برای سلامت زنان به همراه داشته باشد؛ موضوعی که پژوهش‌های جدید بر آن مهر تأیید زده‌اند.

پیامدهای پنهان سندرم پلی‌کیستیک؛ خطرات بلندمدت بی‌توجهی به سلامت زنان

دکتر الهام السادات هاشمیان نایینی، جراح و متخصص زنان در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اینکه نسبت شانس بستری زنان مبتلا به سندروم تخمدان پلی کیستیک ۲ برابر زنان دیگر است، اظهار کرد: سندروم تخمدان پلی کیستیک عارضه‌ای هورمونی است که روی سلامت باروری زنان تاثیر می‌گذارد. نتایج ارزیابی‌های انجام شده در مطالعات نشان می‌دهد که پذیرش زنان دارای سندروم‌ تخمدان پلی کیستیک در بیمارستان ۲ برابر زنان غیرمبتلا به این سندروم است.

وی تاکید کرد: سندروم‌ تخمدان‌ پلی کیستیک پیامدهای عمیقی برای سلامت باروری زنان و نیز خطر دراز مدت بروز یک بیماری مزمن را به همراه دارد. زنانی که سابقه‌ ابتلا به این بیماری را داشته‌اند، بیشتر احتمال سقط بارداری خارج رحمی یا اختلالات دیگر زنانگی مانند سیکل‌های قاعدگی نامنظم و آندومتریوز را دارند. همچنین در این مطالعات مشاهده شده است زنانی که دارای سندروم تخمدان پلی کیستیک هستند، میزان بالاتری از سرطان اندومتر را تجربه کرده‌اند.

وی مطرح کرد: انتظار می‌رود که با مسن‌شدن زنان مبتلا به این سندروم، خطرات مربوط به بیماری‌های متابولیک آنها نیز افزایش پیدا کند. مشاهدات محققان مبنی بر رابطه بیشتر سندروم تخمدان پلی‌کیستیک با عواقب قلبی_عروقی است.

هاشمیان نایینی گفت: این سندروم با توجه به اختلال عملکرد باروری در کوتاه مدت، دارای پیامدهای بارزی نیز در درازمدت بوده و خطر بروز بیماری‌های مزمن را به همراه دارد. با توجه به این امر، خدمات درمانی باید در جهت کاهش این خطرات معطوف شوند.

به گزارش ایسنا، سندرم تخمدان پلی‌کیستیک بیماری‌ای است که مرز میان کنترل و خطر در آن به میزان آگاهی و پیگیری افراد وابسته است؛ اصلاح سبک زندگی و توجه به درمان می‌تواند از بروز بسیاری از مشکلات جلوگیری کند اما نادیده گرفتن این اختلال، زنان را در معرض پیامدهای جدی جسمی و مزمن قرار می‌دهد و اهمیت توجه به سلامت باروری را بیش از پیش یادآور می‌شود.

انتهای پیام