شفیع چنانه که با نام «شایع» نیز شناخته می‌شد، در سال ۱۳۱۱ در یکی از روستاهای منطقه چنانه شوش متولد شد. وی تا ۱۹سالگی در زادگاه خود به کار کشاورزی اشتغال داشت، اما به‌دلیل شرایط معیشتی و کمبود امکانات، ناچار به مهاجرت به شهر شوش شد.

او پس از پایان دوران خدمت نظام وظیفه، در سال ۱۳۳۲ به استخدام گروه باستان‌شناسان فرانسوی درآمد و فعالیت خود را در حوزه حفاظت از آثار تاریخی آغاز کرد. وظیفه اصلی وی نگهبانی از قلعه تاریخی دمورگان شوش بود؛ بنایی که پیش از او، حفاظت از آن بر عهده علی یزدان‌فر و احمد قهرودی قرار داشت.

مرحوم چنانه سالیان متمادی با تعهد، صداقت و عشق کم‌نظیر به میراث تاریخی، در پاسداری از قلعه دمورگان ـ یکی از نمادهای مهم باستان‌شناسی کشور ـ ایفای نقش کرد. حضور مداوم و مسئولانه او در این محوطه تاریخی، برای پژوهشگران، گردشگران و دوستداران فرهنگ و تمدن ایران، یادآور متعهدی بود که حفاظت از میراث نیاکان را نه صرفاً یک شغل، بلکه رسالتی انسانی و فرهنگی می‌دانست.

او در دوران هشت سال دفاع‌مقدس و هجوم رژیم بعث عراق به ایران نیز، در زمانی که شوش زیر بمباران و تهاجم وحشیانه دشمن قرار داشت، شجاعانه به عنوان امانت‌دار و نگهبان آثار باستانی در قلعه ماند و در آن سال‌های سخت جنگ تحمیلی حاضر به ترک شهر نشد.

شایع چنانه که در سال‌های پیش و پس از پیروزی انقلاب اسلامی، به‌عنوان میراث‌بان قلعه شوش به فعالیت خود ادامه داد، سرانجام پس از سال‌ها دلدادگی، تعهد و پاسداری از میراث‌فرهنگی، در سال ۱۳۷۲ بازنشسته شد.

این میراث‌بان خدوم پس از ۴۰ سال دلدادگی به میراث‌فرهنگی و خدمت صادقانه سرانجام در شامگاه هشتم بهمن ماه ۱۴۰۴ در خانه‌اش در پای قلعه باستانی شوش و در کنار میراث‌جهانی شوش، جایی که جوانی و زندگی خود را وقف نگهبانی آن کرده بود، چشم از جهان فرو بست.

انتهای پیام