محققان با بررسی حدود ۵۹۰ هزار نفر در بریتانیا با میانگین سنی ۶۴ سال، طی یک دوره هشت ساله یافته‌های قبلی را تایید کردند که سبک زندگی سالم‌تر با خطر کمتر بیماری، ازجمله زوال عقل و زندگی طولانی‌تر با سلامت و استقلال مرتبط است.

آنان اظهار کردند: حتی تغییرات بسیار کوچک نیز با چنین مزایایی مرتبط هستند و این مزایا شامل حدود پنج دقیقه خواب اضافی شبانه، دو دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید روزانه و بهبود نسبی در رژیم غذایی است. این تغییرات در مجموع با حدود یک سال زندگی سالم بیشتر مرتبط بودند و  زندگی سالم در اینجا به سال‌های زندگی بدون بیماری یا ناتوانی عمده‌ای که عملکرد روزانه را محدود می‌کند، اشاره دارد.

تغییرات اساسی‌تر با دستاوردهای بزرگتر مرتبط شدند به‌طوری‌که حدود نیم ساعت خواب اضافی شبانه، همراه با چهار دقیقه ورزش اضافی روزانه که حدود نیم ساعت فعالیت اضافی در هفته می‌شود، همراه با بهبود بیشتر رژیم غذایی، با حداکثر چهار سال زندگی سالم اضافی مرتبط شد.

این موضوع مهم است زیرا هرچند زنان به‌طور متوسط بیشتر از مردان عمر می‌کنند، اما این سال‌های اضافی اغلب در سلامت ضعیف‌تری سپری می‌شوند و هزینه‌های شخصی و اقتصادی قابل‌توجهی دارند. زنان در سنین بالاتر با خطر بیشتری از زوال عقل، سکته مغزی و بیماری‌های قلبی و همچنین بیماری‌هایی که منجر به از دست دادن بینایی و شکستگی استخوان می‌شوند، مواجه هستند. این بیماری‌ها می‌توانند کیفیت زندگی را کاهش داده و استقلال را تهدید کنند.

تغییر سبک زندگی همچنین ممکن است خطر مرگ زودرس را کاهش دهد. همین عوامل سبک زندگی که در این گروه مورد بررسی قرار گرفتند، سال گذشته در  تحقیق جداگانه که بر مرگ‌ومیر (خطر مرگ) متمرکز بود، مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفتند. نتایج تجزیه‌وتحلیل آنان نشان داد، افرادی که در یک دوره هشت ساله از الگوهای سبک زندگی سالم‌تری پیروی می‌کردند، ۱۰ درصد خطر مرگ کمتری در همان دوره داشتند. ترکیبی از ۱۵ دقیقه خواب اضافی شبانه، دو دقیقه فعالیت بدنی اضافی متوسط تا شدید روزانه و رژیم غذایی سالم با کاهش متوسط خطر مرگ مرتبط بود.

کاهش بسیار بیشتری معادل ۶۴ درصد در بین افرادی مشاهده شد که بین هفت تا هشت ساعت در شب می‌خوابیدند، رژیم غذایی سالمی داشتند و بین ۴۲ تا ۱۰۳ دقیقه فعالیت بدنی متوسط تا شدید در هفته انجام می‌دادند. نکته مهم این است که این مزیت فقط زمانی مشاهده شد که این رفتارها با هم اتفاق می‌افتادند، به‌عنوان مثال، رژیم غذایی به تنهایی هیچ تاثیر قابل اندازه‌گیری نداشت.

نقاط قوت و محدودیت‌های تحقیق کنونی

یکی از نقاط قوت کلیدی نتایج تحقیقات کنونی این است که مزایای سلامتی را در آستانه‌های بسیار پایین تغییر رفتار نشان می‌دهند. این امر احتمال اینکه نتایج فقط توسط افرادی که از قبل سالم‌تر یا با انگیزه‌تر هستند، هدایت شود را کاهش می‌دهد و یافته‌ها را برای بزرگسالان مسن‌تر و کسانی که ظرفیت محدودی برای تغییر روال‌های خود دارند، اجرایی می‌کند.

یکی دیگر از نقاط قوت، استفاده از اندازه‌گیری‌های عینی به‌جای داده‌های خودگزارشی است. فعالیت بدنی و خواب با استفاده از دستگاه‌های پوشیدنی اندازه‌گیری شدند، نه اینکه به شرکت‌کنندگان برای تخمین رفتار خودشان تکیه شود. خودگزارش‌دهی می‌تواند غیرقابل اعتماد باشد، به‌خصوص برای افرادی که مشکلات حافظه دارند، مانند افرادی که در مراحل اولیه زوال عقل هستند.

محدودیت‌های مهمی وجود دارد؛ اندازه‌گیری‌های عینی فقط برای سه تا هفت روز جمع‌آوری شده‌اند که ممکن است منعکس‌کننده عادات بلندمدت افراد نباشد. از تجربه شخصی، پوشیدن ردیاب‌های فعالیت می‌تواند افراد را حین نظارت به ورزش بیشتر سوق دهد، اما این تغییرات اغلب کوتاه‌مدت هستند.

علاوه بر این، شتاب‌سنج‌های مچی، خواب و فعالیت را بر اساس حرکت تخمین می‌زنند. در طول خواب عمیق، افراد بسیار کم حرکت می‌کنند، اما عدم حرکت همیشه به معنای خواب بودن فرد نیست. بنابراین، این دستگاه‌ها ممکن است الگوهای خواب واقعی یا سطح فعالیت بدنی را به‌طور کامل ثبت نکنند. روش‌های دیگر، مانند حسگرهای نصب شده روی ران یا حسگرهای مبتنی برفشار در تشک که حرکت را در طول خواب تشخیص می‌دهند، ممکن است ارزیابی‌های دقیق‌تری ارائه دهند.

با وجود این مسائل، اندازه‌گیری‌های عینی بیشتر، قابل اعتمادتر از خودگزارش‌دهی هستند. با این حال، از آنجا که رفتار فقط یک بار اندازه‌گیری شده است، مشخص نیست که آیا تغییرات واقعی در رفتار در طول زمان بر پیامدهای سلامتی تاثیر گذاشته است یا خیر. همچنین مشخص نیست که فعالیت ثبت شده منعکس‌کننده ورزش در اوقات فراغت است یا فعالیت بدنی در محل کار که می‌تواند تاثیرات متفاوتی بر سلامت داشته باشد.

اطلاعات مربوط به رژیم غذایی، چالش دیگری را ایجاد می‌کند. رژیم غذایی سه تا ۹ سال قبل از جمع‌آوری داده‌های خواب و فعالیت، توسط خود فرد گزارش و جمع‌آوری شده است. رژیم‌های غذایی اغلب با گذشت زمان تغییر می‌کنند، به‌ویژه پس از تشخیص‌هایی مانند بیماری‌های قلبی عروقی که در آن ممکن است به افراد توصیه شود مصرف کلسترول خود را کاهش دهند، یا در شرایطی مانند زوال عقل که در آن افراد ممکن است فراموش کنند غذا بخورند. در نتیجه، دشوار است که بدانیم آیا رژیم غذایی بر خطر بیماری تاثیر گذاشته است یا اینکه آیا بیماری‌های نوظهور رژیم غذایی را تغییر داده‌اند و در نهایت به سلامت ضعیف و مرگ زودرس کمک کرده‌اند.

همچنین عوامل اجتماعی گسترده‌تری نیز باید در نظر گرفته شوند. رفتارهای سالم اغلب در کنار هم جمع می‌شوند و به شدت با تحصیلات و امنیت مالی مرتبط هستند. به‌عنوان مثال، سیگار کشیدن و داشتن اضافه وزن و چاقی ارتباط نزدیکی با محرومیت و فقر دارند.

سلامت شرکت‌کنندگان در بانک زیستی بریتانیا، پروژه تحقیقاتی سلامت بلندمدت بزرگ که داده‌های ژنتیکی، سبک زندگی و سلامت صدها هزار بزرگسال بریتانیایی را جمع‌آوری می‌کند، بالاتر از میانگین جمعیت بریتانیا است.  تحقیقات سلامت اغلب افرادی را جذب می‌کند که سالم‌تر، تحصیل‌کرده‌تر و از نظر مالی تامین‌تر هستند. این امر می‌تواند نشان‌دهنده علاقه به تحقیق و داشتن زمان و منابع لازم برای شرکت در چنین تحقیقاتی باشد.

ثروت همچنین میزان مواجهه با خطر را شکل می‌دهد. افرادی که درآمد بالاتری دارند، کمتر در مناطقی با آلودگی بالا زندگی می‌کنند و بیشتر می‌توانند بر شرایط کاری و امور مالی خود کنترل داشته باشند. استرس مالی می‌تواند بر کیفیت خواب تاثیر بگذارد و به خستگی و احتمال کاهش ورزش، خرید غذای تازه یا تهیه وعده‌های غذایی سالم منجر شود. در طول زندگی، این عوامل به سلامت ضعیف‌تر و مرگ زودرس کمک می‌کنند.

به گزارش مدیکال اکسپرس، هرچند محققان تلاش کردند تا با استفاده از روش‌های آماری این تاثیرات را در نظر بگیرند، اما این تاثیرات بسیار به هم پیوسته و تفکیک آنها دشوار است. شکاف فزاینده سلامت و ثروت، در حالی که بسیاری از مردم اکنون در فقر شدید زندگی می‌کنند، محدودیت‌های مسوولیت شخصی را برجسته می‌کند. این مسائل ساختاری، مستلزم اقدام سیاست‌گذاران است، نه اینکه بار آن را فقط بر دوش افرادی بگذارند که ممکن است کنترل بسیار کمی بر شرایطی که سلامت آنان را شکل می‌دهد، داشته باشند.

انتهای پیام