به گزارش خبرنگار مهر، در حالی کمتر از ۴۰ روز تا آغاز رقابت‌های جام ملت‌های فوتبال زنان آسیا ۲۰۲۶ باقی مانده، تیم ملی زنان ایران در یکی از سخت‌ترین مقاطع آماده‌سازی خود طی سال‌های اخیر قرار دارد. تیمی که باید در گروهی موسوم به «گروه مرگ» به مصاف کره‌جنوبی، استرالیا میزبان و فیلیپین برود اما تقویمش تا شروع مسابقات خالی خالی از بازی تدارکاتی است.

ملی‌پوشان ایران که پس از عبور از مسیری دشوار و فرسایشی برای دومین‌بار در تاریخ جواز حضور در جام ملت‌های آسیا را به‌دست آورده‌اند حالا در شرایطی مهیای این تورنمنت بزرگ می‌شوند که ابتدایی‌ترین ابزار آماده‌سازی یعنی مسابقه دوستانه را در اختیار ندارند. موضوعی که می‌تواند به‌طور مستقیم روی کیفیت فنی، آمادگی ذهنی و هماهنگی تیمی آن‌ها اثر منفی بگذارد.

فدراسیون فوتبال ایران در ماه‌های اخیر رایزنی‌هایی را برای برگزاری بازی‌های تدارکاتی انجام داده است. مذاکره با تیم‌های ملی لبنان، ازبکستان، کویت، عراق و همچنین تلاش برای حضور در تورنمنت کافا در دستور کار قرار داشت ولی هیچ‌کدام از این گزینه‌ها در نهایت به نتیجه نرسید تا پروژه بازی دوستانه برای تیم ملی زنان حداقل تا پیش از جام ملت‌ها عملاً منتفی شود.

این در حالی است که در تورنمنتی با فرمت فشرده و سطح بالای رقابت نبود بازی تدارکاتی یک ضعف جدی محسوب می‌شود؛ به‌ویژه برای تیمی مانند ایران که قرار است مقابل قدرت‌های سنتی فوتبال زنان آسیا صف‌آرایی کند. بازی‌های دوستانه نه‌تنها فرصتی برای محک فنی و تاکتیکی تیم هستند بلکه نقش مهمی در تطبیق بازیکنان با فشار مسابقات، اصلاح اشتباهات و افزایش اعتمادبه‌نفس دارند حلقه‌ای مفقوده که حالا بیش از هر زمان دیگری به چشم می‌آید.

کم‌مهری نسبت به فوتبال زنان در ساختار مدیریتی فوتبال ایران موضوع تازه‌ای نیست و سال‌هاست که درباره آن صحبت می‌شود؛ از کمبود اردوهای منظم گرفته تا محدودیت‌های مالی و برنامه‌ریزی. با این حال برای این دوره به نظر می‌رسید فدراسیون فوتبال قصد دارد قدم‌هایی هرچند محدود برای بهبود شرایط بردارد ولی واقعیت میدانی نشان می‌دهد که این تلاش‌ها دست‌کم در بحث بازی تدارکاتی به خروجی ملموس نرسیده است.

تیم ملی زنان ایران در مهم‌ترین تورنمنت خود طی چهار سال اخیر قرار دارد. رقابتی که علاوه بر اعتبار قاره‌ای مسیر رسیدن به جام جهانی ۲۰۲۷ را نیز هموار می‌کند. در چنین شرایطی آماده‌سازی ناقص و ورود به جام ملت‌ها بدون حتی یک بازی دوستانه ریسکی بزرگ است که هزینه آن می‌تواند خیلی زود و در زمین مسابقه پرداخت شود.

حالا ملی‌پوشان ایران باید در شرایطی پا به میدان بگذارند که رقبای‌شان با پشتوانه اردوهای منظم و بازی‌های تدارکاتی متعدد وارد مسابقات می‌شوند. تفاوتی که اگرچه روی کاغذ دیده نمی‌شود اما در جریان بازی می‌تواند تعیین‌کننده باشد.