به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از نیوزویک، آنکیت بهارات، جراح قفسه سینه، در گزارشی که در ژورنال Med منتشر شده، توضیح داد که چگونه او و تیمش در دانشگاه نورث‌وسترن موفق شدند با برداشتن کامل ریه‌های یک بیمار و جایگزینی موقت عملکرد آن‌ها با یک سیستم مصنوعی، جان وی را تا زمان انجام پیوند نجات دهند. این روش نوآورانه می‌تواند امید تازه‌ای برای بیمارانی باشد که دچار نارسایی حاد و غیرقابل بازگشت ریه می‌شوند.

بهارات در این باره می‌گوید: «او بسیار بدحال بود. به محض ورود به بیمارستان قلبش ایستاد و مجبور شدیم عملیات احیای قلبی–ریوی (CPR) انجام دهیم. زمانی که عفونت آن‌قدر شدید می‌شود که ریه‌ها عملاً از بین می‌روند، این عضو به‌طور غیرقابل جبرانی آسیب دیده و بیمار عملاً در آستانه مرگ قرار می‌گیرد.»

این بیمار مردی ۳۳ ساله بود که به سندرم دیسترس حاد تنفسی (ARDS) مبتلا شده بود؛ بیماری‌ای شدید و گاه مرگبار که باعث التهاب گسترده و نارسایی ریه‌ها می‌شود. منشأ این سندرم ابتلا به آنفلوانزا بود که با پنومونی باکتریایی تشدید شده بود.

با پیشرفت آسیب، سایر اعضای حیاتی بدن او از جمله قلب و کلیه‌ها نیز به‌سرعت شروع به از کار افتادن کردند. به گفته بهارات، در آن زمان تنها گزینه درمانی، پیوند دوطرفه ریه بود، اما وضعیت عمومی بدن بیمار آن‌قدر وخیم بود که توان تحمل پیوند فوری را نداشت و پیش از آن نیاز به تثبیت شرایط حیاتی داشت.

از آنجا که عملکرد قلب و ریه‌ها به‌شدت به یکدیگر وابسته است، پرسش اصلی این بود که بدون وجود ریه‌ها چگونه می‌توان بیمار را زنده نگه داشت؟ برای پاسخ به این چالش، تیم پزشکی بهارات یک سیستم ریه مصنوعی طراحی کرد که به‌طور موقت وظیفه اکسیژن‌رسانی به خون و دفع دی‌اکسید کربن را بر عهده می‌گرفت و هم‌زمان جریان خون پایدار را حفظ می‌کرد.

پس از برداشتن کامل ریه‌های بیمار و حذف منبع اصلی عفونت، فشار خون او به‌سرعت تثبیت شد و عملکرد اعضایی که در آستانه نارسایی بودند، بهبود یافت. دو روز بعد، با فراهم شدن ریه‌های اهدایی مناسب، جراحان موفق شدند عمل پیوند دوطرفه ریه را انجام دهند.