جامعه امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند شنیدن صدای جوانان، درک نگاه متفاوت آن‌ها و اعتماد به توانایی‌ها و خلاقیت‌شان است، چرا که حل مشکلات، نه با نادیده گرفتن نسل جوان، بلکه با مشارکت دادن آگاهانه آن‌ها، آموزش مهارت‌محور، ایجاد فرصت‌های عادلانه و اعتماد واقعی به اندیشه و جسارت‌شان ممکن می‌شود. جوانان سرمایه‌ای زنده‌اند؛ اگر به آن‌ها میدان داده شود، می‌توانند از دل بحران‌ها، راه‌حل بسازند.

به مناسبت روز جوان در سطح شهر با جوانان به گفت‌وگو پرداختم و از آنها مشکلات و دغدغه‌های زندگی امروزه را پرسیدم.

استرس آینده شغلی

نازیلا اسماعیلی، دانشجوی حقوق دانشگاه تبریز یکی از دغدغه‌های خود را آینده شغلی در گفت‌وگو با ایسنا بیان می‌کند و می‌گوید: به عنوان کسی که کارشناسی را تمام کرده و ارشد می‌خوانم، نمیدانم آینده شغلی چه خواهد بود، آزمون‌های استخدامی در وهله اول سخت بوده و ظرفیت هم کم است، برای استخدام دستگاه‌های دولتی هم سختگیری زیاد است. 

محسن آقایی، یکی از دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی است که می‌گوید: تک فرزند خانواده هستم که پدر و مادرم بیمار هستند هم باید به آنها رسیدگی کنم هم درس بخوانم از طرفی مبلغ کارورزی کم بوده و عملا با درس و کارورزی در دانشگاه نمی‌توانم در جای دیگر مشغول به کار شوم شب‌ها فقط می‌توانم در اسنپ کار کنم که آن هم با ترافیک تبریز طاقت فرساست. امیدوارم تصمیمی اتخاذی شود که به فکر ما جوانان هم باشند 

ازدواج در بحران تورم

وارد یکی از طلافروشی‌های تبریز می‌شوم که زوجی همراه خانواده در حال خرید انگشتر هستند، وقتی با آنها حرف می‌زنم می‌گویند در عرض چند دقیقه که وارد مغازه شدیم طلا افزایش قیمت داد آقای احمدی می‌گوید: خرج عروسی به قدری زیاد است که توانم آنها به حلقه ازدواج می‌رسد بیشتر از این طلا نمیتوانم آن هم حقوق چندین ماهم است خرج پوشاک، خوراک در عروسی بسیار بیشتر شده وقتی مسئولان می‌گویند ازدواج کنید لااقل کاری کنند که عروسی ساده هم کمترین هزینه را داشته باشد نه اینکه بیشترین هزینه را به خانواده‌ها تحمیل کنند.

او ادامه می‌دهد: بعد ازدواج اگر برای وام هم اقدام کنیم چند ماه حتی چند سال طول می‌کشد تا این مبلغ دست ما برسد که با تورم، آن مبلغ هم ناچیز خواهد بود.

مهسا دماوندی، یکی از شهروندان تبریزی با اشاره به دغدغه‌هایش به ایسنا می‌گوید: از همان روزهای نخست ورودم به دانشگاه، به مهاجرت فکر می‌کردم، اما حالا که عمیق‌تر می‌اندیشم، دوری از خانواده و خانه مادری برایم بسیار دشوار است و همین مسئله مرا مردد کرده است.

او با ابراز نگرانی از آینده شغلی و معیشتی خود ادامه می‌دهد: شرایط اقتصادی، تورم و گرانی، آینده زندگی را برای ما جوانان مبهم و نگران‌کننده کرده است. ای کاش تصمیم‌گیران بیشتر به فکر نسل جوان باشند تا بتوانیم استعدادها و توانایی‌هایمان را در همین کشور به کار بگیریم و برای ساختن آینده‌ای بهتر، در وطن خودمان بمانیم.

در میان گفت‌وگو با جوانان، رضا علیزاده، پیرمرد ۶۰ ساله، مرا صدا زده و می‌گوید: حالا که حرف از جوانان است، می‌خواهم نظر خودم را هم درباره آن‌ها بگویم.

او با نگاهی پرامید ادامه می‌دهد: مسئولان باید به جوانان اعتماد کنند. بسیاری از آن‌ها سرشار از استعداد، انرژی و پویایی هستند و تنها با فرصت و همراهی می‌توانند آینده‌ای روشن بسازند.

علیزاده با لبخندی پرمهر می‌افزاید: نسل ما با این نسل متفاوت است. ما در محدودیت‌ها بزرگ شدیم، اما این جوانان در جهانی پر از امکانات و فرصت زندگی می‌کنند. کافی است به توانایی‌هایشان اعتماد کنیم، به آن‌ها گوش بسپاریم و دستشان را بگیریم تا مسیر موفقیت را با قدرت طی کنند.

ناآگاهی از دوره جوانی زمینه‌ساز تعارضات خانوادگی و آسیب‌های اجتماعی است

یک جامعه شناس در گفت‌وگو با ایسنا با بیان اینکه فرهنگ، مجموعه‌ای از ارزش‌ها، هنجارها، آداب و رسوم، سبک زندگی و عقاید است، اظهار کرد: یک فرد، این هنجارها را از ابتدای تولد از پدر و مادر خود می‌آموزد و سپس با ورود به گروه‌های همسالان، هم‌بازی‌ها و محیط دانشگاه، این یادگیری تکمیل می‌شود.

موسی نیرومند با اشاره به مفهوم «خرده‌فرهنگ» افزود: خرده‌فرهنگ مجموعه‌ای از ارزش‌هاست که در دل فرهنگ اصلی شکل می‌گیرد و خود را نشان می‌دهد، اما در عین حال متمایز است، نه اینکه تابع فرهنگ نباشد، بلکه در برخی موارد با آن تفاوت دارد.

وی ادامه داد: طیف‌های مختلفی مانند سالمندان، پزشکان، جوانان و دیگر گروه‌ها، هرکدام رفتارها، سبک زندگی و دیدگاه‌های خاص خود را دارند. سبک زندگی و نگرش جوانان نیز با سایر طیف‌ها متفاوت است.

وی با تأکید بر ویژگی‌های دوره جوانی گفت: جوانی دوره‌ای است که تظاهرات متنوع بلوغ در تمام حوزه‌ها اتفاق می‌افتد. شرایط سنی و جنسی، ویژگی‌هایی را ایجاد می‌کند که این تظاهرات را شکل می‌دهد. جوان در این سن تغییراتی را در خود مشاهده می‌کند و از نظر زیستی، عاطفی، روانی و اجتماعی موجودی متفاوت به شمار می‌رود.

نیرومند افزود: این تغییرات می‌تواند عاملی برای بروز پارادوکس و تعارض میان جامعه و خانواده شود. بین سن و ویژگی‌های رفتاری رابطه مستقیمی وجود دارد، در این سن، جوان به دنبال قدرت، استقلال و آزادی است. در مقابل، والدین مقاومت می‌کنند و کشمکش قدرت میان والدین و جوان شکل می‌گیرد که خروجی آن می‌تواند اتفاقات ناگواری مانند ترک خانه، تعارضات ارتباطی و مشکلات رفتاری باشد.

این جامعه‌شناس با بیان اینکه جوان در این دوره کنترل کامل رفتار خود را ندارد، تصریح کرد: جوان در نقطه‌ای قرار دارد که بسیاری از رفتارها و واکنش‌ها از عهده او خارج است. تغییرات رفتاری، عاطفی و روانی، تعارضات عظیم درونی، گرایش به جنس مخالف و شکل‌گیری روابط عاطفی از اقتضائات این سن و بخشی از دوره تظاهرات بلوغ است.

نیرومند تأکید کرد: نهاد خانواده و دستگاه‌های تربیتی و اجتماعی باید این دوران را به‌خوبی بشناسند. اگرچه خودمان در آن دوره نیستیم، اما لازم است جوانی را به‌درستی درک کنیم. جامعه باید خانواده‌ها را نسبت به اتفاقاتی که در این سن رخ می‌دهد آگاه کند.

وی افزود: جامعه‌ای که با جوان در ارتباط است باید این دوره را بشناسد درک تفاوت‌ها یکی از نکاتی است که باید به آن توجه شود. اگر این دوره به‌درستی فهم شود، نوع ارتباط نیز متفاوت خواهد بود و ارتباطی همدلانه و مؤثر شکل می‌گیرد. هرچه جوان احساس کند از سوی والدین و جامعه درک می‌شود، به همان میزان فاصله او از رفتارهای پرخطر کمتر خواهد شد.

وی با اشاره به پیامدهای عدم درک جوانان گفت: هر زمان جوان احساس کند پذیرفته نمی‌شود یا تحویل گرفته نمی‌شود، زمینه بروز آسیب‌های اجتماعی مانند اعتیاد و بزهکاری فراهم می‌شود. بسیاری از این آسیب‌ها ناشی از نشناختن این دوره و نداشتن درک کامل از شرایط جوانان است.

نیرومند خاطرنشان کرد: اینکه چرا جوان به رضایتمندی نمی‌رسد، به نحوه رفتار و مواجهه با او در دوران جوانی بازمی‌گردد. اگر ارتباط تربیتی و فرهنگی والدین با فرزندان از بدو تولد بر پایه احترام شکل بگیرد، این ارتباط در دوره‌های نوجوانی و جوانی تأثیرگذار و مؤثر خواهد بود.

انتهای پیام