به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران، تحولات هفته‌های اخیر نشان می‌دهد ایالات متحده و متحدان غربی‌اش، همزمان با ناکامی در پیشبرد پروژه بی‌ثبات‌سازی داخلی ایران، وارد فاز جدیدی از فشار همه‌جانبه علیه جمهوری اسلامی شده‌اند؛ فازی که این‌بار با محوریت نهادهای به‌ظاهر بین‌المللی و حقوق‌بشری طراحی و اجرا می‌شود و کارکرد اصلی آن، فراهم‌سازی پیوست حقوقی و رسانه‌ای برای توجیه اقدامات سخت‌تر در مراحل بعدی است.

بررسی روند تحولات نشان می‌دهد اتفاقات داخلی ایران که با طراحی و حمایت مستقیم آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای اروپایی و منطقه‌ای کلید خورده بود، به‌رغم سرمایه‌گذاری گسترده رسانه‌ای و امنیتی، به اهداف مورد نظر طراحان نرسید و این پروژه عملاً با شکست مواجه شد. در پی این ناکامی، غرب تلاش کرده است زمین بازی را از عرصه میدانی و داخلی به سطح نهادهای بین‌المللی منتقل کند.

در همین چارچوب، شاهد آغاز فاز جدیدی از جریان‌سازی هماهنگ علیه ایران هستیم؛ جریانی که با فعال‌سازی نهادهای به‌اصطلاح مدافع حقوق بشر و سازوکارهای رسمی سازمان ملل پیگیری می‌شود. تشکیل جلسه فوق‌العاده شورای امنیت سازمان ملل به دعوت آمریکا، آن هم با حضور عناصر و گروه‌های تروریستی فراری، نقطه عطف این روند به شمار می‌رود. اقدامی کم‌سابقه که در آن، به جای دولت‌ها، تریبون رسمی شورای امنیت در اختیار گروهک‌هایی قرار گرفت که سابقه اقدامات تروریستی علیه ملت ایران را در کارنامه دارند.

به موازات، شبه رسانه های تروریستی چون اینترنشنال اقدام به آمارسازی های دروغین درباره میزان کشته شدگان اغتشاشات اخیر می کنند و برای مثال در یک مورد آمار دروغین ادعایی ۱۲هزار کشته را به یکباره به ۳۶هزار کشته افزایش می دهند تا در نهایت این گزاره جلوه‌گر شود که در ایران جنایتی حقوق بشری توسط حاکمیت رخ داده و هر تجاور نظامی مشروع است.  

همزمان، شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز به درخواست آمریکا و انگلیس در ژنو تشکیل جلسه داد و قطعنامه‌ای علیه ایران صادر کرد؛ قطعنامه‌ای که بار دیگر نشان داد این شورا بیش از آنکه نهادی مستقل و بی‌طرف باشد، به ابزاری سیاسی در خدمت اهداف قدرت‌های غربی تبدیل شده است. در ادامه همین مسیر، پارلمان اروپا نیز با صدور قطعنامه‌هایی علیه ایران، به‌ویژه نیروهای مسلح جمهوری اسلامی، نقش مکمل این پروژه فشار را ایفا کرد.

هم‌افزایی این اقدامات، از شورای امنیت و شورای حقوق بشر گرفته تا پارلمان اروپا، بیانگر یک جریان‌سازی کاملاً هدفمند، موازی و از پیش طراحی‌شده است که با محوریت آمریکا، همراهی اروپا و نقش‌آفرینی مستقیم رژیم صهیونیستی دنبال می‌شود. لغو دعوت از «سید عباس عراقچی» وزیر امور خارجه کشورمان از نشست داووس نیز در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ اقدامی که نشان می‌دهد حتی مجامع به‌ظاهر اقتصادی و غیردولتی نیز در بزنگاه‌های سیاسی، در خدمت راهبردهای واشنگتن و تل‌آویو قرار می‌گیرند.

تجربه‌های پیشین در منطقه، از عراق و افغانستان تا لیبی، به‌روشنی نشان داده است که چنین فضاسازی‌هایی معمولاً مقدمه‌ای برای مشروعیت‌بخشی به فشارهای حداکثری، تحریم‌های شدیدتر و در نهایت، توجیه گزینه نظامی است. ایجاد یک «پرونده حقوق‌بشری» علیه کشور هدف، ابزاری شناخته‌شده برای اقناع افکار عمومی غرب و همراه‌سازی متحدان منطقه‌ای پیش از هرگونه اقدام پرهزینه‌تر به شمار می‌رود.

در مجموع، آنچه امروز علیه ایران در جریان است، نه مجموعه‌ای از اقدامات پراکنده، بلکه بخشی از یک راهبرد چندلایه برای افزایش فشار و ایجاد اجماع مصنوعی بین‌المللی علیه جمهوری اسلامی است. با این حال، تجربه نشان داده است که اتکای بیش از حد غرب به ابزارهای سیاسی‌شده حقوق‌بشری، نه‌تنها به اهداف ادعایی آنها منجر نشده، بلکه بیش از پیش ماهیت ابزاری این نهادها را برای افکار عمومی جهان آشکار کرده است.

پیوست حقوق بشری؛ فاز جدید تقابل آمریکا و اروپا با ایران

حسن هانی‌زاده با اشاره به تحولات اخیر علیه جمهوری اسلامی ایران، اظهار کرد: آنچه در ماه‌های گذشته در داخل کشور رخ داد، نتیجه یک توطئه مشترک و چندلایه از سوی آمریکا، رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای اروپایی و منطقه‌ای بود که هدف اصلی آن، بی‌ثبات‌سازی ایران و تضعیف جایگاه منطقه‌ای جمهوری اسلامی محسوب می‌شد؛ توطئه‌ای که با هوشیاری نظام و ملت ایران ناکام ماند.

کارشناس مسائل بین‌الملل گفت: شکست پروژه آشوب‌سازی داخلی باعث شد طراحان این سناریو وارد فاز جدیدی از تقابل با ایران شوند؛ فازی که بر «جریان‌سازی حقوق‌بشری» و فعال‌سازی نهادهای به‌ظاهر بین‌المللی و مدافع حقوق بشر متمرکز شده است.

وی افزود: غرب به‌خوبی آگاه است که برای هرگونه اقدام سخت، از جمله تشدید فشار یا حتی حمله نظامی، نیازمند یک پیوست حقوقی و رسانه‌ای است تا بتواند افکار عمومی جهان و متحدان خود را همراه کند.

وی با اشاره به تشکیل جلسه فوق‌العاده شورای امنیت سازمان ملل به دعوت آمریکا، تصریح کرد: این اقدامی کم‌سابقه و معنادار است؛ اقدامی که در آن تریبون رسمی شورای امنیت در اختیار عناصر و گروهک‌های تروریستی فراری قرار گرفت تا علیه جمهوری اسلامی ایران فضاسازی کنند. این اتفاق نشان‌دهنده سقوط جایگاه نهادهای بین‌المللی و تبدیل آنها به ابزار سیاسی در خدمت اهداف واشنگتن است.

این کارشناس مسائل بین‌الملل ادامه داد: همزمان با شورای امنیت، شورای حقوق بشر سازمان ملل نیز به درخواست آمریکا و انگلیس در ژنو تشکیل جلسه داد و قطعنامه‌ای علیه ایران صادر کرد؛ قطعنامه‌ای که بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت‌های میدانی باشد، در راستای تکمیل همان پرونده‌سازی سیاسی و حقوق‌بشری علیه جمهوری اسلامی تنظیم شده است.

هانی‌زاده افزود: پارلمان اروپا نیز با صدور قطعنامه‌هایی علیه ایران، به‌ویژه نیروهای مسلح، عملاً نقش مکمل این پروژه فشار را ایفا کرده است.

وی با تأکید بر همزمانی و هم‌راستایی این اقدامات، تصریح کرد: وقتی شورای امنیت، شورای حقوق بشر و پارلمان اروپا تقریباً در یک بازه زمانی مشخص علیه ایران فعال می‌شوند، نمی‌توان این تحولات را اتفاقی یا مستقل از یکدیگر دانست. این روند نشان‌دهنده یک جریان‌سازی کاملاً هدفمند و موازی از سوی آمریکا، اروپا و رژیم صهیونیستی است که با تقسیم کار مشخص دنبال می‌شود.

کارشناس مسائل بین‌الملل لغو دعوت از سید عباس عراقچی از نشست داووس را نیز در همین چارچوب ارزیابی کرد و گفت: حتی مجامعی که ادعای اقتصادی یا غیردولتی بودن دارند، در بزنگاه‌های سیاسی، کاملاً در خدمت سیاست‌های آمریکا و رژیم صهیونیستی قرار می‌گیرند. این مسئله نشان می‌دهد که غرب تلاش دارد ایران را نه‌فقط در عرصه سیاسی، بلکه در عرصه دیپلماسی عمومی و بین‌المللی نیز تحت فشار قرار دهد.

این کارشناس مسائل بین‌الملل خاطر نشان کرد: تجربه‌های پیشین در منطقه نشان داده است که غرب همواره پیش از توسل به گزینه نظامی، ابتدا یک پرونده حقوق‌بشری و حقوقی علیه کشور هدف می‌سازد تا اقدام خود را مشروع جلوه دهد. آنچه امروز علیه ایران در جریان است، دقیقاً در همین چارچوب قابل تحلیل است؛ هرچند جمهوری اسلامی با اتکا به توان داخلی و بازدارندگی منطقه‌ای، اجازه نخواهد داد این سناریوها به نتیجه برسد.