به گزارش خبرگزاری اقتصاد ایران ، معمار در توضیح پروژه می گوید: با برگزاری جلسات متعدد و صحبت با اعضای خانواده کارفرما متوجه شدیم که پدر خانواده می خواست تجربه زندگی در محل عمارت آبا و اجدادی خود را تکرار کند و فضای ایده آل برای مادر خانواده فضایی ساده بود. فضای بی تکلف نزدیک به سازه های معماری مدرن. همچنین این فضا باید فضایی مناسب با روحیه پرانرژی و بازیگوش فرزند خانواده (دختر) داشته باشد.

موارد فوق ایده های ساختاری برای ایجاد این خانه باغ را ارائه کرد و روند طراحی پروژه بر اساس سه ایده اصلی زیر آغاز شد:

• روحیات، روانشناسی و خواسته ها و نیازهای مالک
• گونه‌ شناسی معماری عمارت‌ ها در باغ
• ناهماهنگی زندگی در خانه های شهری و باغ ویلایی حومه شهر

پلان و نقشه داخلی

این ساختمان حاصل یک کلاژ معماری خانه در داخل باغ با جعبه شیشه ای است. این دو بخش از نظر شکل و ظاهر متفاوت هستند، اما از نظر عملکردی به یکدیگر خدمت می کنند. سطح شیب دار که سایت را به درونی ترین قسمت ساختمان و زیرزمین متصل می کند، قرار است حس کنجکاوی و تجربه کشف فضا را برای ساکنان بازتولید کند.

با عبور از معبر به فضای شاعرانه حیاط غرق شده (پادیائو) می رسیم که عطف این پروژه است. فضایی مرتفع و نیمه سرپوشیده که از سطح زیرزمین شروع می شود و بلندترین قسمت کل ساختمان را ایجاد می کند. این فضا مکانی برای پیاده روی، مراقبه در خلوت و تماشای بازی نور و سایه در کنار آب آبی، مصون از آفتاب سوزان تابستان و محیطی امن در زمستان است. بالکن های مشرف و بیرون زده در فضای حیاط غرق شده مکان هایی را برای تماشای مناظر مختلف ایجاد می کند.

عملکرد طبقات این بنا به این صورت است که زیرزمین فضای باز و تابستانی است. طبقه همکف فضای عمومی در مجاورت ایوان و استخر و حیاط و طبقه اول محوطه خصوصی ساختمان است.

این پروژه در سال ۲۰۲۱ و در شهر شیراز با مساحت ۴۵۰ متر مربع اجرا شده است. طراحی و معماری آن بر عهده دفتر زاد بوده و معماران مسئول پروژه مهدی پیروی و سحر خالدی هستند. تیم طراحی شامل مهناز جوکار، زهرا خواجه‌فرد، سمانه فریدی و نیلوفر عظیمی بوده و علیرضا مصاحب‌فرد به‌عنوان مهندس عمران در این پروژه همکاری داشته است. رندرهای سه‌بعدی توسط سمانه فریدی، طراحی گرافیک توسط پریسا برازنده و عکاسی پروژه نیز توسط آرش اختران انجام شده است.