به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از ایفدانا، بدریه سحرگاهی، با اشاره به مصرف بالای عسل در کشور، گفت: در منابع علمی معتبر، برای عسل طبیعی و سالم خواص تغذیه‌ای و درمانی متعددی ذکر شده است، اما تشخیص کیفیت این محصول نیازمند بررسی‌های تخصصی است.

وی اظهار داشت: عسل طبیعی رنگ ثابتی ندارد و بسته به نوع گُل مورد تغذیه زنبورها، شرایط اقلیمی، موقعیت جغرافیایی و فصل تولید، رنگ آن می‌تواند از سفید و کرمی تا زرد، قهوه‌ای و حتی سیاه متغیر باشد؛ بنابراین صرفاً بر اساس رنگ عسل نمی‌توان درباره سلامت و کیفیت آن اظهار نظر کرد.

وی با اشاره به چالش‌های موجود در کنترل کیفیت عسل، افزود: از دیدگاه کارشناسی، خلأ جدی دانش فنی در این حوزه وجود دارد و تصمیم‌گیری درباره سلامت و کیفیت عسل مستلزم انجام آزمون در آزمایشگاه‌های معتبر، تحلیل دقیق نتایج آزمون‌ها و همچنین شناخت ویژگی‌های ارگانولپتیک عسل از جمله طعم و بو است.

این کارشناس مواد غذایی ادامه داد: متأسفانه در بسیاری از آزمایشگاه‌های کشور، صرفاً بر اساس نتیجه آزمون ساکارز درباره کیفیت عسل اظهار نظر می‌شود، در حالی که این شاخص به‌ تنهایی برای قضاوت علمی کافی نیست. برای ارزیابی دقیق کیفیت عسل، تعیین پروفایل کامل قندها، اندازه‌گیری پرولین و انجام آزمون هیدروکسی‌ متیل‌ فورفورال ضروری است.

سحرگاهی تصریح کرد: آزمون ساکارز بدون بررسی هیدروکسی‌ متیل‌ فورفورال فاقد اعتبار است، چرا که ممکن است میزان اولیه ساکارز بالا بوده اما با روش‌های متقلبانه کاهش داده شده باشد؛ در این شرایط، مقدار هیدروکسی‌ متیل‌ فورفورال به سرعت افزایش می‌یابد.

وی افزود: پرولین نیز حاصل فعالیت طولانی‌ مدت زنبورهاست و هرچه میزان آن بالاتر باشد، ارزش تغذیه‌ای عسل افزایش می‌یابد.

این کارشناس خاطرنشان کرد: در مجموع، بر اساس نتایج آزمون پروفایل قندها، پرولین و هیدروکسی‌ متیل‌ فورفورال می‌توان به‌صورت علمی و دقیق درباره طبیعی بودن، تغذیه‌ای بودن، نیمه‌ تغذیه‌ای بودن، دست‌ ساز بودن یا نارس بودن عسل اظهار نظر کرد.