به‌گزارش خبرگزاری مهر، منصور مرادی عضو هئیت علمی پژوهشکده مردم‌شناسی گفت: مرحله اول مطالعه میدانی این پژوهش به مدت ۱۲ روز در آذر ماه ۱۴۰۴ به انجام رسیده بود.

وی با بیان اینکه، در این پژوهش از دو منظر به موسیقی ترکمنی پرداخته می‌شود تصریح‌کرد: منظر اول به اختصار به توصیف مفاهیم، آلات موسیقی ترکمن و در ادامه با توصیف بخشی‌ها به عنوان یکی از ارکان موسیقی ترکمن به بیان ویژگیهای کلی و ویژه این نوع موسیقی پرداخته می‌شود. در منظر دوّم، نگاه مردم‌شناسانه به موسیقی اقوام اهمیت بیشتری می‌یابد، که همانا تأثیر و نقش موسیقی و بخشیها در آئین‌ها، مراسم و کار و زندگی روزمره مردم است. به عنوان مثال در بخش درمانی، آئین‌هایی چون مراسم ذکر، پرخوانی و موسیقی درمانی با نی و دوتار مورد بررسی قرار می‌گیرند. بخشیها وجه اصلی این مراسم را عهده‌دار بوده و موسیقی آوازی یا سازی کارکرد عمده را در حصول نتایج مراسم داشته است.

عضو هئیت علمی پژوهشکده مردم‌شناسی افزود: در این پژوهش مسئله و هدف اصلی، بیان و شناخت کارکردهای موسیقی در جامعه ترکمن در زمینه‌های فرهنگی-اجتماعی، درمانی و اقتصادی خواهد بود که برای تعیین این کارکردها مطالعات میدانی ژرفانگر با روشهای خاص خود از قبیل حضور مستقیم در زمین تحقیق، مشاهده همراه با مشارکت، مصاحبه به همراه مطالعات کتابخانه‌ای و بهره جستن از نظریه کارکردگرایی (fonctionalisme) مبنا و اساس کار پژوهشی را تشکیل می‌دهند.

گفتنی‌است، به نوازنده و خواننده در موسیقی ترکمن «بخشی» گفته می‌شود، موسیقی‌سازی – آوازی که در آن بخشی (نفر میانی) همراه با دوتارنواز و کمانچه نواز به اجرای منابع مقامهای آوازی می‌پردازد.