به گزارش گروه بین‌الملل خبرگزاری تسنیم، در حالی که همه آوارگان در نوار غزه شرایط فاجعه باری را در میان طوفان و سرما در داخل چادرهای فرسوده‌ای که مقاومتی مقابل باد ندارند، از سر می‌گذرانند، درد و رنج معلولان در این وضعیت چند برابر دیگران است.

با هر کاهش دما در نوار غزه، درد معلولان تشدید می‌شود و زمستان که به خودی خود فصلی سخت بود، به عاملی تبدیل می‌گردد که رنج جسمی و روانی هزاران معلول را در کنار سایر آوارگان چند برابر می‌کند.

کابوس زمستان برای معلولان آواره در غزه

در محیطی که فاقد ابتدایی ترین وسایل گرمایشی و مایحتاج زندگی است، سرما صرفاً احساس سرما نیست؛ برای بسیاری به دردی شدید تبدیل می‌شود که نقص جسمی آنها را بیش از پیش به یادشان می‌آورد.

شیرین ابوالکاس، دختر 17 ساله فلسطینی و اهل شهر غزه که هر دو پایش را در بمباران‌های ارتش صهیونیستی از دست داد، یکی از همین هزاران معلول در غزه است که مصیبت بزرگ او در میان سرما و بارش بیشتر شده است. او از سرماخوردگی شدید رنج می‌برد و کاهش دما درد قطع عضو او را بیشتر می‌کند.

شیرین می‌گوید که برای او سرما فقط یک احساس لرز عادی نیست؛ بلکه یک درد تیز و سوزناک در محل قطع پاهایش است که در شب‌های سرد کاملا طاقت فرسا می‌شود و درد آن قابل تحمل نیست و به دلیل نبود تجهیزات گرمایشی، درد، مدام بیشتر می‌شود.

این دختر نوجوان فلسطینی در گفتگو با خبرگزاری شهاب اعلام کرد که احساس شدید سرما حتی زمانی که پاهایم را با پتو می‌پوشانم ادامه دارد و زمستان یکی از سخت‌ترین فصل‌هایی است که بعد از قطع شدن پاهایم تحمل می‌کنم. درد شدیدی که در میان سرما در پاهایم می‌پیچد و تمام بدنم را فرا می‌گیرد، اجازه نمی‌دهد بخوابم و مدام در وضعیت اضطراب و خستگی قرار دارم.

درد و رنجی که شیرین در میان سرما متحمل می‌شود، تصویری از رنج بزرگ معلولان در غزه در چادرهای فرسوده در سایه کاهش شدید دما و طوفان و بارش‌هاست. فقدان مراقبت‌های پزشکی و توانبخشی لازم، همراه با عدم وجود گرمایش، زمستان را به یک چالش روزانه برای کسانی که اعضای بدن خود را در جنگ از دست داده‌اند تبدیل می‌کند.

تراژدی کودکان قطع عضو شده غزه در سوز سرما

فهد قرموط، پسر بچه 10 ساله فلسطینی که پای چپ خود را در طول جنگ از دست داده، شب‌های طولانی و سرد زمستان را در چادر فرسوده خانواده‌اش در دیرالبلح در مرکز نوار غزه با گریه و فریاد می‌گذراند و درد شدیدی را تحمل می‌کند. چند پتویی که بدن کوچک او را پوشانده هم هیچ تسکینی ندارد و با نفوذ هوای سرد به داخل چادر، دردش بدتر می‌شود و در آغوش مادرش هم آرام نمی‌گیرد.

مادرش می‌گوید: ما همه تلاش خود را می‌کنیم تا با روشن کردن یک اجاق زغالی خودمان را گرم نگه داریم اما به دلیل ترس مداوم از آتش گرفتن چادر یا خفگی با دود، به ویژه در فضای تنگ چادرها، این کار بسیار خطرناک است.

آیات حمید، دختر بچه 7 ساله فلسطینی هم یکی دیگر از همین کودکان معلول است که درد غیر قابل تحملی را به دوش می‌کشد. او در جریان آوارگی در خان یونس در جنوب نوار غزه در ژانویه گذشته هر دو پایش را در بمباران‌های دشمن صهیونیستی از دست داد و از آن زمان روی ویلچر نشسته است.

پدر آیات گفت که سرمای امسال درد دخترم را به شکل بی‌سابقه‌ای تشدید کرده و او ساعت‌ها از شدت درد گریه می‌کند. همچنین حبس مداوم او در داخل چادر در میان فقدان وسایل گرمایشی، رنج روزانه وی را تشدید می‌کند.

دکتر محمد ابوعاصی، دکتر متخصص مغز و اعصاب در استدلال‌های پزشکی خود از این درد گفت که احساس سرما همراه با درد در افراد قطع عضوی، از نظر پزشکی به عنوان "درد عضو خیالی" شناخته می‌شود.

او این را به اختلال در سیگنال‌های عصبی که زمانی اندام قطع شده را تغذیه می‌کردند، نسبت می‌دهد. مغز این سیگنال‌ها را به عنوان احساس سرما، سوزن سوزن شدن، سوزش یا درد شدید تفسیر می‌کند.

دکتر ابوعاصی تاکید کرد: کاهش دما منجر به انقباض عروق، کاهش جریان خون و کاهش سطح اکسیژن و همچنین افزایش حساسیت انتهای اعصاب می‌شود که همه این موارد درد افراد آسیب‌دیده را تشدید می‌کند. گرم نگه داشتن محل قطع عضو تا حد امکان، همراه با جلسات فیزیوتراپی و تحریک عصب، از جمله اقدامات ضروری برای افراد قطع عضو است اما این خدمات در غزه وجود ندارد.

اسرائیل ده‌ها هزار نفر را در غزه معلول کرده است

فیلیپ لازارینی، کمیسرکل آژانس امداد و کار سازمان ملل برای آوارگان فلسطینی (آنروا)، در این زمینه اعلام کرد که در نتیجه جنگ، ده‌ها هزار نفر در غزه معلول شده‌اند و غزه بیشترین جمعیت کودکان قطع عضو شده در عصر جدید را دارد.

وی افزود: تعداد بی‌سابقه‌ای از کودکان در بحبوحه فروپاشی تقریباً کامل سیستم بهداشتی و دشواری دسترسی مجروحان به درمان، مراقبت و توانبخشی لازم، اندام‌های خود را از دست داده‌اند.

طبق بیانیه مشترکی که توسط آژانس آنروا و سازمان جهانی بهداشت منتشر شده، حدود 42 هزار نفر در نوار غزه که یک چهارم آنها کودک هستند در نتیجه حملات اسرائیل در غزه دچار معلولیت‌های دائمی شده‌اند که روند زندگی آنها را تغییر داده است.

فیلیپ لازارینی گفت: تخریب گسترده مراکز درمانی و فروپاشی سیستم پزشکی، رنج مجروحان، به ویژه کودکان، را تشدید کرده و مانع از دریافت مراقبت‌های پزشکی و خدمات توانبخشی لازم توسط آنها شده است. در میان درد جسمی، سرمای شدید و فروپاشی خدمات، افراد قطع عضو در غزه با زمستانی سخت در چادرهایی روبرو هستند که هیچ محافظتی در برابر یخبندان ارائه نمی‌دهند و کرامت انسانی آنها را حفظ نمی‌کنند.

مصیبت شب‌های سرد و طولانی در چادرهای فرسوده برای آوارگان قطع عضو شده

محمود منصور، هماهنگ کننده اردوگاه‌های آوارگان در منطقه المواصی در خان یونس واقع در جنوب نوار غزه در این زمینه گفت که چادرهای آوارگان به شدت نامناسب هستند و هیچ محافظتی در برابر سرما ندارند. سرما هرچند که در شب شدیدتر می‌شود، اما صرفاً محدود به ساعات شب نیست؛ بلکه در طول روز هم به دلیل کف شنی و جریان مداوم باد، آوارگان را آزار می‌دهد.

وی افزود: در این میان، افراد دارای معلولیت و قطع عضو به ویژه اگر کودک باشند، آسیب‌پذیرترین گروه در اردوگاه‌های آوارگان هستند و علاوه بر درد زیادی که در محل قطع عضو تحمل می‌کنند، با مشکلات شدیدی در رفت و آمد و استفاده از سرویس‌های بهداشتی عمومی که از چادرها بسیار دورند، مواجه هستند.

محمود منصور گفت که به همین دلیل، بسیاری از معلولان مجبورند در داخل چادر بمانند و برای رفع نیازشان هم نمی‌توانند از آن خارج شوند. سرویس‌های بهداشتی و حمام‌های عمومی هم از ابتدایی‌ترین وسایل گرمایشی و حریم خصوصی محرومند، کف آن‌ها همیشه سرد و خیس است و بنابراین استفاده از این سرویس‌ها برای افراد قطع عضو به ویژه زنان و کودکان تبدیل به یک کابوس می‌شود.

وی تصریح کرد: قرار گرفتن ناگهانی در معرض سرمای شدید هنگام جابجایی از چادر به سمت حمام و سرویس‌های بهداشتی، درد محل‌های قطع عضو را تشدید می‌کند و یک نیاز طبیعی را به مصیبتی دردناک تبدیل کرده است. درد آوارگان به ویژه معلولان در این شرایط بی‌وقفه است و اکثر خانواده‌ها با وجود اینکه از خطرات آتش‌سوزی و خفگی آگاهند، مجبورند ‌شبها اجاق‌های زغالی روشن کنند.

این مسئول آوارگان در جنوب نوار غزه تاکید کرد که رنج افراد قطع عضو فراتر از درد جسمی بوده و شامل نقض روزانه کرامت انسانی آنها هم می‌شود، زیرا آنها مجبورند با شرایطی سازگار شوند که وضعیت سلامتی و نیازهای خاص آنها را نادیده می‌گیرد.

وی در پایان گفت: زمستان، شکنندگی وضعیت انسانی در اردوگاه‌های آوارگان را آشکار می‌کند، جایی که سرما به آزمون سختی برای صبر و تاب‌آوری تبدیل می‌شود، به خصوص برای کودکان قطع عضو که روز و شب را با درد بی‌وقفه سپری می‌کنند.

انتهای پیام/