به گزارش خبرگزاری تسنیم، سال 2025 با تسلط کارلوس آلکاراس و یانیک سینر بر صحنه تنیس جهان به پایان رسید. این دو تنیسور اسپانیایی و ایتالیایی در مرکز توجه قرار گرفتند، گرنداسلم‌ها را به اشتراک گذاشتند و نگاه رسانه‌ها را به خود جلب کردند. در دنیای WTA نیز، آرینا سوبولنکوی بلاروسی در صدر جدول قرار دارد، همراه با گروهی متنوع از قهرمانان بزرگ.

با این حال، یکی از زیباترین بخش‌های آغاز هر سال جدید بازگشت چهره‌هایی است که مدتی غایب بوده‌اند. فشار فزاینده تنیس حرفه‌ای با توپ‌های سنگین‌تر و ریتمی پرشتاب، رکورد مصدومیت‌ها را در سالی سرنوشت‌ساز برای بسیاری از بازیکنان ثبت کرد. سال 2026 با یک ماه پیش‌فصل و فرصت‌های اضافی برای کسانی که از مسابقات کنار گذاشته شده‌اند، فرصتی برای شروع دوباره خواهد بود: بازیکنانی که به تأخیر افتاده‌اند، آماده بازگشت هستند و قول می‌دهند این کار را با تنیسی تازه و نسخه 2.0 انجام دهند.

یکی از بازیکنانی که بیشترین زمان را برای بازسازی بدن و بازیابی انرژی صرف کرده، هوبرت هورکاچ است. این بازیکن لهستانی که چند فصل یکی از تهدیدهای جدی در میان 15 نفر برتر بوده، در سالی که جاه‌طلبی زیادی داشت، با مشکلات جسمی مواجه شد. هورکاچ برای ارتقای سطح بازی خود، از مشورت نیکولاس ماسو و ایوان لندل بهره برد. جراحی زانو و عوارض آن، او را مجبور کرد سال 2025 را در ماه ژوئن به پایان برساند، جایگاهش در جمع 50 نفر برتر را از دست بدهد و اولویت‌های خود را بازتعریف کند.

اکنون هورکاچ در سیدنی حضور دارد تا نماینده کشورش در جام یونایتد 2026 باشد؛ نخستین حضور او پس از مصدومیت جدی. با نگاهی به تصاویر مشخص است که او هیچ لحظه‌ای را هدر نداده است: عضلانی‌تر و آماده‌تر از همیشه، با اراده‌ای راسخ و روحیه‌ای رقابتی که هرگز از بین نرفته است. او همه سلاح‌های لازم را در اختیار دارد: سرویس‌های قدرتمند، بک‌هند محکم و فورهندی که انتظار می‌رود در بهبود آن پیشرفت قابل توجهی داشته باشد. هوبرت می‌تواند تهدیدی کامل برای هر حریف سرسختی در دورهای ابتدایی باشد، البته اگر بدنش اجازه دهد.

یکی دیگر از بازیکنانی که غیبتش به یاد ماندنی بود، گریگور دیمیتروف است. آسیب‌دیدگی عضله سینه او در ویمبلدون گذشته همه را متحیر کرد. مسابقه‌ای که دیمیتروف در مقابل سینر ارائه داد، نمونه‌ای از بهترین تنیس او و از نظر تاکتیکی بی‌نقص بود، تا اینکه مشکلات جسمی همه چیز را مختل کرد. این نتیجه ناگوار با جراحی و تابستانی بدون راکت دنبال شد و دوره‌ای طولانی از نقاهت و بازسازی کامل، حتی در تیم مربیگری او آغاز شد.

اکنون، گریگور آماده است تا با هدایت خاویر مالیس دوباره به صدر جدول بازگردد؛ مربی‌ که در سال‌های ابتدایی حرفه‌ای او همزمان با حضورش در مسابقات بود. دیمیتروف این ماه‌ها را فرصتی برای راه‌اندازی دوباره بدن خود و بازسازی کامل جسمانی تعریف کرده است تا در سن 34 سالگی همچنان در سطح بالا بدرخشد. مراقبت دقیق او از خود شاید مسیر بازگشت را هموارتر کند اما ماه‌های ابتدایی سال 2026 آزمونی سخت برای سنجش توان رقابت او با بهترین‌ها خواهد بود.

یکی دیگر از غایبان برجسته، تامی پائول است. پس از یک سال نسبتاً ناامیدکننده در 2025 و آخرین حضور در مسابقات آزاد آمریکا، او به دلیل مصدومیت و توقف منحنی پیشرفت از رقابت‌ها کنار رفت و جای خود را به نام‌هایی مانند تیلور فریتس و بن شلتون داد. اکنون این تنیسور آمریکایی دوباره به محیط طبیعی خود بازمی‌گردد؛ جایی که چند فصل پیش توانست به نیمه‌نهایی برسد و نواک جوکوویچ را به مبارزه بکشاند. این بازگشت فرصتی برای صعود آرام اما پیوسته است؛ تلاشی برای تثبیت جایگاه خود به عنوان یکی از بازیکنان سرشناس هر رویداد بزرگ.

بازگشت این بازیکنان، بخشی از گروه هیجان‌انگیزی است که هدف‌شان بازپس‌گیری جایگاه قهرمانی در دنیای تنیس است. سال 2026، فرصتی است برای دیدن آنها در اوج توانایی‌ها و تماشای نمایش دوباره بهترین نسخه‌های‌شان.

انتهای پیام/