استاد فرشچیان، بدون هیچ شکی، مصداق بارز هنرمند بزرگی بود که هنر ایرانی و اسلامی را در هم آمیخت و با نگاهی ژرف، آثاری آفرید که در حافظه تاریخی و عاطفی این سرزمین جاودانه شد. از شاهکارهایی، چون ضامن آهو و عصر عاشورا، تا طراحی باعظمت ضریح مطهر امام رضا (ع)، و نیز آثار سترگ و استادانه‌ای که برای شاهنامه فردوسی، دیوان حافظ و دیگر متون فاخر فرهنگ و ادب ایرانی خلق کرد، همگی نشانه‌هایی روشن از هنر والا و قلب لطیفی بودند که برای ایران و اسلام می‌تپید.

 

او نه فقط نگارگری چیره‌دست، بلکه معمار پیوند میان تاریخ و معنویت بود؛ هنرمندی که هر اثرش، تلفیقی از حکمت شرقی، زیبایی‌شناسی ایرانی، و عمق باور‌های دینی بود.

 

علاقه استاد فرشچیان به ائمه اطهار و به ویژه مفهوم عاشورا و امام حسین (ع) بر هیچ‌کس پوشیده نیست. رجاء واثق دارم  که حضرت سیدالشهدا (ع)، که  دلدادگی اش  را  به حضرتش در تابلوی عظیم عصر عاشورا با قلم‌موی عشق و اشک به تصویر کشید، در این ایام اربعینی شفیع و دستگیر این مرد بزرگ باشند.