به گزارش سلامت نیوز به نقل از انجمن علمی داروسازان ایران، جلال بیان کرد که اجرایی شدن این آییننامه موجب افزایش تعداد داروخانهها در برخی مناطق و کمبود آنها در مناطق محروم شده است. وی افزود که از زمان تصویب این آییننامه، اعتراضات زیادی از سوی انجمن داروسازان و دیگر نهادهای علمی مطرح شده، اما به دلیل فشار نهادهای غیرمرتبط، این آییننامه اجرایی شد.
یکی از تغییرات مهم این آییننامه، حذف محدودیت فاصله بین داروخانهها و حدنصاب جمعیتی برای تأسیس آنهاست. جلال توضیح داد که با حذف این معیارها، تعداد زیادی از داروسازان جوان که تمایل به راهاندازی داروخانه داشتند، با فشار به نهادهایی مانند هیات مقرراتزدایی، شورای رقابت و دیوان عدالت اداری، باعث تدوین و اجرای این آییننامه شدند.
وی تأکید کرد که تأسیس داروخانهها باید بر اساس نیازهای جامعه باشد، زیرا راهاندازی هر داروخانه نیازمند تأمین منابع مالی و تجهیزات دارویی است که در شرایط کنونی و با کمبودهای دارویی، مشکلات زیادی برای مؤسسان داروخانه و سیستم دارویی کشور ایجاد میکند. همچنین، جلال به گردش مالی داروخانهها اشاره کرد و پرسید که آیا این داروخانهها با توجه به تعداد سرانه مراجعهکنندهها، از لحاظ مالی پایدار خواهند بود یا زیانده خواهند شد.
دبیر انجمن علمی داروسازان ایران همچنین به عواقب این آییننامه اشاره کرد و گفت که برخی مناطق محروم اکنون بدون داروخانه ماندهاند، زیرا داروسازانی که در این مناطق فعالیت میکردند، به دلیل آییننامه جدید، به شهرهای بزرگتر مانند تهران، اصفهان، شیراز و مشهد نقل مکان کرده و در آنجا داروخانه تأسیس کردهاند.
وی افزود که ورشکستگی برخی داروخانهها، تاریخ انقضای داروها و کاهش گردش مالی، از جمله مشکلاتی است که این آییننامه به وجود آورده و نیازمند بازنگری است. جلال بر ضرورت پرداخت بهموقع مطالبات داروخانهها توسط بیمهها و ستاد یارانهها تأکید کرد و به مشکلات ناشی از چکهای برگشتی داروخانهها به شرکتهای پخش اشاره کرد.
در نهایت، جلال تصریح کرد که توزیع داروخانهها در کشور متناسب با نیازها نیست و عدالت در دسترسی به داروخانه وجود ندارد. وی همچنین خاطرنشان کرد که برخی از بندهای متعادلکننده آییننامه هنوز اجرایی نشدهاند.