خبرگزاری فارس- همدان: به راستی باید به این سئوال پاسخ داد چرا مردم به حکومتی که مدرن شدن به شیوه غربی را به سرعت در جامعه ایران دنبال می‌کرد پاسخ منفی دادند، مگر در انقلاب مشروطه روشنفکران همین را نمی‌خواستند؟ و در واقع اگر بخواهیم محدوده این سئوال را کوچکتر کنیم، چرا زنان به نوع ظاهر و پوششی که حکومت پهلوی برای آنها در نظر گرفته بود، پاسخ منفی دادند و به دنبال مردی رفتند که نه از اشرافی‌گری شاهنشاهی در او خبری بود و نه از چهره‌ای مدرن شده به سبک غربی. به راستی حکومت، دین، مردم و شان زن در اندیشه این مرد چگونه تعریف می‌شد؟

پیداست که پاسخگویی به همه این سئوالات در این مقال نمی‌گنجد و ما به دنبال بخش پایانی این سئوال هستیم که زن در اندیشه رهبر کبیر انقلاب و بنیانگذار جمهوری اسلامی، نه یک کلمه کمتر و نه یک کلمه بیشتر، چه جایگاهی دارد؟

امام پیش از همه بارها خطاب به زنان جامعه فرمودند: «شما در صف جلوی نهضت هستید. اسلام به شما آنقدر احترام قائل است که برای مردها نیست، اسلام شما را می خواهد نجات بدهد، اسلام شما را می‌خواهد از این ملعبه‌ای که اینها می‌خواهند شما را ملعبه قرار بدهند نجات بدهد، اسلام می‌خواهد شما را یک انسان کامل تربیت کند که بر دامن شما انسان‌های کامل تربیت بشوند».

اما وقتی پیر فرزانه دنیا را متوجه ایران کرده بود و در دوران تبعید به سر می‌برد، همه بر آن بودند که تفکر او درباره مسائل مختلف به ویژه مساله زنان را بدانند. امام در پاسخ به این سئوال در تاریخ ۱۶ اردیبهشت ۱۳۵۷ می‌فرمایند: «در خصوص زنان، اسلام هیچگاه مخالف آزادی نبوده است، بالعکس اسلام با مفهوم زن شیء شده و به عنوان شیء مخالفت کرده است و شرافت و حیثیت او را به وی باز داده است. زن مساوی مردم است، زن مانند مرد آزاد است که سرنوشت و فعالیت‌های خود را انتخاب کند، اما رژیم شاه است که با غرق کردن آنها در امور خلاف اخلاق می‌کوشد تا مانع از آن شود که زنان آزاد باشند و اسلام شدیداً معترض به این امر است. این رژیم آزادی زن را البته نظیر آزادی مرد از میان برده و پایمال ساخته است، زنان مانند مردان زندان‌های ایران را پر کرد‌ه‌اند و در اینجاست که آزادی آنها در معرض تهدید و خطر قرار گرفته است. ما می‌خواهیم که زنان را از فسادی که آنها را تهدید می‌کند آزاد سازیم.»

و زمانی که درباره نقش زنان در حکومت اسلامی آینده از امام سئوال می‌شود، ایشان در تاریخ ۲۵ دی ماه ۱۳۵۷ چنین پاسخ می‌دهند: «زنان آزاد هستند در بسیاری از امور شرکت کنند. آزادی به معنای واقعی نه آنطور که شاه می‌خواست. زنان ما عده‌ای زندانند و آنهایی که در بیرون زندانند، از عده کثیر قریب به اتفاق در تظاهرات و مبارزات شرکت دارند ولی دسته‌ای ناچیز آزادند. البته آنطور که شاه می‌خواهد که ما حتما با آن آزادی مخالف هستیم.»

یا در جای دیگر درباره موقعیت زنان پس از پیروزی انقلاب در دی ماه ۱۳۵۷ می‌فرمایند: «موقعیت یک انسان صحیح و یک شخصیت آزاد، به خلاف این زمان‌ها که بر ما گذشت که نه زن‌های ما آزاد بودند و نه مردهای ما. ملتی که زن و مرد آن آزاد نبود و در خفقان بود، از زیر بار بیرون آمد و از این به بعد زن‌ها و مردها آزادند ولی اگر چنانچه بخواهند کارهای خلاف عفت بکنند یا خلاف مصلحت مملکت بکنند البته جلوگیری خواهد شد.»

رهبر کبیر انقلاب همچنین صراحتا درباره نقش زن در بنای جامعه اسلامی بیان می‌کنند: «زنان از نظر اسلام، نقش حساسی در بنای جامعه اسلامی دارند و اسلام زن را تا حدی ارتقا می‌دهد که بتواند مقام انسانی خود را در جامعه باز یابد و از حد شیء بودن بیرون بیاید و متناسب با چنین رشدی می‌تواند در ساختمان حکومت اسلامی مسئولیت‌هایی به عهده بگیرد.»

حضرت امام خمینی همچنین بارها زنان را مانند مردان دانستند و بر این نکته تأکید کردند به عنوان مثال در ۳ خرداد ۵۷ می‌فرمایند: زنان همچون مردان در ساختن جامعه اسلامی فردا شرکت دارند، آنان از حق رأی دادن و رأی گرفتن برخوردارند. در مبارزات اخیر ایران نیز سهمی چون مردان دارند.»

ایشان در باره نظر اسلام در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۵۷ می‌گویند: «اسلام زن را مثل مرد در همه شئون (همانطور که مرد در همه شئون دخالت دارد) دخالت می‌دهد. همه ملت ایران، چه زنان و چه مردان باید این خرابه‌ای که برای ما گذاشته‌اند را بسازند. ایران با دست مرد تنها درست نمی‌شود. مرد و زن باید با هم این خرابه را بسازند.»

بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران معتقد است که زن باید در مقدرات اساسی مملکت دخالت کند و در این باره خطاب به بانوان در ۱۵ اسفند ۱۳۵۷ بیان می‌کنند: «شما همانگونه که در نهضت‌ها نقش اساسی داشته‌اید و سهیم بوده‌اید، اکنون هم باز باید در پیروزی سهیم باشید... مملکت از خود شماست، انشاءالله شما باید مملکت را بسازید.»

و  البته درباره حق خانم‌ها در حوزه سیاست در ۲۵ شهریور ۱۳۵۸ می‌فرمایند: «خانم‌ها حق دارند در سیاست دخالت بکنند، تکلیفشان این است، روحانیون هم حق دارند در سیاست دخالت بکنند، تکلیف آنهاست. دین اسلام یک دین سیاسی است که همه چیزش سیاسی است حتی عبادتش.»

امام در دومین سال پیروزی انقلاب درباره زنان می‌فرمایند: «امروز زنان در جمهوری اسلامی همدوش مردان در تلاش سازندگی خود و کشور هستند و این است معنای آزادزنان و آزادمردان نه آنچه در زمان شاه مخلوع گفته می‌شد، که آزادی آنان در حبس و اختناق و آزار و شکنجه بود.

در پایان باید به این نکته اشاره کرد که حضرت امام تفاوتی بین زن و مرد، همانطور که بارها فرموده بود، قائل نبود برای همین است که در وصیت‌نامه الهی سیاسی خود می‌فرمایند: از جوانان، دختران و پسران می‌خواهم که استقلال و آزادی و ارزش‌های انسانی را ولو با تحمل زحمت و رنج، فدای تجملات و عشرت‌ها و بی بندوباری‌ها و حضور در مراکز فحشا که از طرف غرب و عمال بی‌وطن به شما عرضه می‌شود نکنند.»

حال آیا مردمان ایران به ویژه زنان حق نداشتند آن حکومت متظاهر که چهر‌ه‌اش را بزک کرده بود، کنار بگذارند و به دنبال مردی بروند که کرامت و انسانیت را برای آنها می‌خواست؟

منابع:

۱-جایگاه زن در اندیشه امام خمینی(ره)، موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س) با همکاری مرکز مطالعات و تحقیقات فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی،چاپ ششم ۱۳۷۸

۲-صحیفه نور

۳- وصیت نامه الهی سیاسی امام خمینی(ره)

پایان پیام/۸۹۰۴۰/