به گزارش اقتصادنیوز به نقل از ایرنا، زمانی که پدرو سانچز، نخست‌وزیر اسپانیا، ماه گذشته تصمیم به برگزاری انتخابات زودهنگام گرفت، امیدوار بود خشم عمومی از بحران مسکن و نگرانی از قدرت‌گیری راست افراطی، طیف‌های مختلف جریان چپ را پشت سر حزب سوسیالیست متحد کند.

به نقل از رویترز، با این حال، مصاحبه‌ها و نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد شمار زیادی از حامیان بالقوه دولت، به دلیل نارضایتی شدید از وضعیت موجود و عملکرد دولت کنونی، تمایلی به حمایت دوباره از سانچز ندارند.

اخراج ماریکامن آباسکال، زن ۸۷ ساله اسپانیایی، از محل سکونتش در ماه سپتامبر و مرگ او پس از این حادثه، موجی از اعتراض‌ها علیه بحران مسکن به راه انداخت. این اعتراض‌ها در نهایت به اعتصاب عمومی روز چهارشنبه منجر شد که به گفته اتحادیه‌های کارگری، بیش از سه میلیون نفر را به خیابان‌ها کشاند.

سانچز در نخستین گردهمایی انتخاباتی خود پس از اعلام انتخابات زودهنگام گفت: «هر نسلی مبارزه خاص خود را دارد؛ مبارزه نسل ما، مسکن است.»

با این حال، چالش اصلی نخست‌وزیر اسپانیا این است که اعتراض‌های مردمی، به‌ویژه جنبش‌هایی که حتی از حزب او نیز چپ‌گراتر هستند، دیگر صرفا به مساله مسکن محدود نمی‌شوند.

دو حادثه مرگبار ریلی، محکومیت‌های قضایی مرتبط با پرونده‌های فساد در حلقه نزدیکان سانچز و افزایش ورود مهاجران به شهر خودمختار سئوتا در شمال آفریقا، همگی به کاهش حمایت عمومی از نخست‌وزیر اسپانیا دامن زده‌اند.

با وجود فعالیت‌های گسترده انتخاباتی سانچز، نظرسنجی‌ها نشان می‌دهد میزان حمایت از حزب سوسیالیست همچنان در محدوده ۲۶ تا ۲۹ درصد باقی مانده است؛ رقمی که پیش از اعلام انتخابات زودهنگام نیز ثبت شده بود.

در صورت تغییر نکردن این روند طی دو هفته آینده، ائتلاف حزب محافظه‌کار مردم و حزب راست افراطی وکس، محتمل‌ترین گزینه برای تشکیل دولت آینده اسپانیا خواهد بود. حزب وکس از ملی‌گرایی سخت‌گیرانه، تشدید کنترل مرزها و مقررات‌زدایی اقتصادی حمایت می‌کند.

مصاحبه با سیاستمداران چپ‌گرا، فعالان اجتماعی و رای‌دهندگان نشان می‌دهد که برای بسیاری از آنها، نارضایتی از وضعیت موجود بر ضرورت جلوگیری از قدرت‌گیری راست افراطی غلبه کرده است.

به نظر می‌رسد راهبرد معرفی دولت میانه‌رو به‌عنوان «شر کمتر» در برابر جریان راست افراطی، دیگر مانند گذشته برای جلب حمایت رای‌دهندگان کارایی ندارد؛ وضعیتی که بازتاب‌دهنده نارضایتی از دولت‌های مستقر و گسترش اعتراض‌های اجتماعی در نقاط مختلف اروپا طی ماه‌های اخیر است.

سانچز بارها هشدار داده است که تشکیل دولت ائتلافی میان حزب مردم و وکس، حقوق اجتماعی به‌دست‌آمده در دهه‌های اخیر را تهدید می‌کند. او در یکی از ویدئوهای تبلیغاتی اخیر خود، ائتلاف احتمالی این دو حزب را «دو رنگ، اما دارای یک پروژه برای عقب‌گرد» توصیف کرده است.

با این حال، برخی مخالفان چپ‌گرای دولت همین استدلال را علیه سانچز به کار گرفته‌اند.

ماریو آگویریانو، سخنگوی جنبش سوسیالیستی که در میان دانشجویان محبوبیت دارد و در جریان اعتراض‌های دانشجویی اسپانیا مطرح شده است، گفت: «دولتی که خود را مترقی معرفی می‌کند، در واقع دولتی است که روند عقب‌گرد را آهسته‌تر پیش می‌برد.»

او در ادامه با طرح این پرسش که آیا «دشمنی که با سم آرام‌آرام شما را می‌کشد، بهتر از دشمنی است که با اره‌برقی به شما حمله می‌کند؟»، از عملکرد دولت انتقاد کرد.

«تش سیدی» نماینده چپ‌گرای پارلمان اسپانیا که از سانچز فاصله دارد، نیز گفت حزب سوسیالیست در انتخابات و تبلیغات انتخاباتی نقش چه‌گوارای جریان چپ را بازی می‌کند، اما رای‌دهندگان ترقی‌خواه دیگر فریب این رویکرد را نمی‌خورند. او از رای‌دهندگان خواست به جای متحدان بزرگ‌تر خود در ائتلاف دولتی، از حزب «جبهه گسترده» حمایت کنند.

بسیاری از فعالان اجتماعی که از ابعاد و تاثیر اعتراض‌های خیابانی در اسپانیا و دیگر کشورهای اروپایی، از جمله صربستان و پرتغال، روحیه گرفته‌اند، معتقدند سیاست انتخاباتی دیگر لزوما بهترین راه برای ایجاد تغییر نیست.

«آلیسیا دل ریو» سخنگوی اتحادیه مستاجران که فراخوان اعتصاب عمومی چهارشنبه را صادر کرده بود، گفت: «رای دادن کافی نیست.»

او تاکید کرد که جلوگیری از ورود فاشیسم به ساختار قدرت اهمیت دارد، اما رای دادن تنها یکی از راه‌های تاثیرگذاری بر تحولات سیاسی است.

دل ریو افزود: «صرف‌نظر از اینکه چه کسی دولت را تشکیل می‌دهد، باید قدرت مردمی وجود داشته باشد که برای پیشبرد مطالبات ما فشار وارد کند.» او همچنین وعده داد جنبش اعتراضی اجازه نخواهد داد مساله مسکن از محور اصلی کارزار انتخاباتی خارج شود.