به گزارش اقتصادنیوز به نقل از شفقنا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، چهره سیاسی مسلط و تأثیرگذار این قرن بوده است. او یکی از نامحتمل‌ترین پیروزی‌های انتخاباتی در تاریخ آمریکا را رقم زد و سپس بزرگ‌ترین بازگشت سیاسی را به نمایش گذاشت. او روابط ایالات متحده با جهان را دگرگون کرده، قواعد و انتظارات مربوط به ریاست‌جمهوری را از نو نوشته، شکاف‌های داخلی آمریکا را عمیق‌تر کرده و نگاه آمریکایی‌ها به نهاد ریاست‌جمهوری و میزان توجه آن‌ها به این مقام را تغییر داده است. حضور او همه‌جا احساس می‌شود و قدرتش را نیز از همین حضور فراگیر می‌گیرد.

اما پس از اعلام نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای، ترامپ ناچار شده است با واقعیت پایان دوران سیاسی خود روبه‌رو شود. او از رأی‌دهندگان خواسته بود که انتخابات میان‌دوره‌ای را به همه‌پرسی درباره شخص او تبدیل کنند و تصور کنند که نام خودش در برگه رأی قرار دارد. رأی‌دهندگان نیز به این درخواست گوش دادند؛ اما در نهایت او را رد کردند. این اتفاق، سرزنشی خیره‌کننده و گسترده است. به نظر می‌رسد دموکرات‌ها در آستانه پیروزی در انتخابات مجلس نمایندگان قرار دارند و اگر روندهای کنونی ادامه پیدا کند، ممکن است کنترل سنا را نیز به دست بگیرند؛ چراکه آمریکایی‌ها نارضایتی شدید خود را از مسیری که رئیس‌جمهور طی دو سال گذشته کشور را در آن قرار داده است، نشان داده‌اند.

اکنون ترامپ احتمالاً ناچار خواهد بود با دموکرات‌های کنگره‌ای سروکار داشته باشد که می‌توانند برنامه‌های سیاسی او را مسدود کنند و از قدرت احضار افراد و مطالبه اسناد و مدارک برای تحقیقات برخوردارند. او همچنین باید با این احتمال روبه‌رو شود که حزب سیاسی‌ای که آن را به تصویر و شباهت خود بازسازی کرده است، به‌زودی به فکر عبور از او و یافتن جانشینی برایش بیفتد. ترامپ اکنون رسماً و به‌تمامی به رئیس‌جمهوری تبدیل شده است که دوران قدرتش رو به پایان است و دیگر آینده سیاسی چندانی ندارد.

بااین‌حال، هنوز آخرین حرف‌ها را از او نشنیده‌ایم. او همچنان فرمانده کل نیروهای مسلح آمریکاست، بر امور جهانی تسلط دارد، از اختیارات گسترده فرمان اجرایی برخوردار است و همچنان در جلب توجه افکار عمومی بی‌رقیب است. او پیش‌تر بیش از یک بار از گورستان سیاسی گریخته و نیرومندتر از قبل بازگشته است. بااین‌وجود، هرقدر هم قدرت داشته باشد و هرقدر هم صدایش بلند باشد، نمی‌تواند در برابر گذر بی‌وقفه زمان مقاومت کند: انتخابات سراسری بعدی، انتخاباتی خواهد بود که جانشین او را تعیین می‌کند.

طولی نخواهد کشید که نام ترامپ به‌تدریج از تیتر خبرها کنار می‌رود و کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری جای او را در صفحه نخست روزنامه‌ها خواهد گرفت. او با این احتمال نیز روبه‌رو خواهد شد که جانشینش یک رئیس‌جمهور دموکرات باشد؛ رئیس‌جمهوری که می‌تواند از وزارت دادگستری برای بررسی موشکافانه چهار سال گذشته و تحقیق درباره متحدان، دوستان، اعضای خانواده و کسب‌وکارهای ترامپ استفاده کند. افزون بر این‌ها، او باید با چیزی روبه‌رو شود که شاید بتوان آن را بزرگ‌ترین ترسش دانست: بی‌اهمیت شدن و از دست دادن جایگاه و نفوذ سیاسی.

ترامپ بی‌سروصدا میدان را ترک نخواهد کرد. هنوز مشخص نیست که آیا او و جمهوری‌خواهان هم‌حزبی‌اش حتی نتایج انتخابات میان‌دوره‌ای را خواهند پذیرفت یا خیر. ترامپ آن‌قدر بارها انتظارات را برهم زده است که هرگونه پیش‌بینی قطعی درباره او کاری احمقانه خواهد بود. شکست‌های مورد انتظار در انتخابات نیز قرار نیست او را فروتن کند یا از غرورش بکاهد. اما این شکست‌ها نشان‌دهنده آغاز پایان دوران سیاسی او هستند.

پایان کارزار انتخاباتی ترامپ به مضحک‌ترین شکل ممکن رقم خورد؛ هرچند این فرجام کاملاً قابل پیش‌بینی بود.