به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از گاردین، شعری ناشناخته که به فدریکو گارسیا لورکا نسبت داده شده، ۹۳ سال پس از سروده شدن، کشف شد.

گمان می‌رود این شعر هشت بیتی را شاعر و نمایشنامه‌نویس مشهور اسپانیایی پشت یکی از صفحه‌های دست نوشته خود، نوشته باشد.تصور می‌شود لورکا این شعر را سال ۱۹۳۳ و زمانی سروده باشد که داشت «مجموعه دیوان تاماریت» را که ادای احترامی به شاعران عرب زادگاهش گرانادا بود، می‌نوشت. این شعر پشت صفحه دست نوشته یکی از اشعار تاماری پیدا شد که میگل پوودا، خواننده فلامنکو و از علاقه‌مندان به لورکا، آن را از یک عتیقه‌فروش آلمانی خرید. حالا پپا مرلو، متخصص لورکا، تأیید کرده که این شعر متعلق به لورکاست و قرار است در کتابی که به زودی منتشر خواهد شد، به چاپ برسد.

این شعر کوتاه که 3 سال پیش از کشته شدن لورکا در روزهای اولیه جنگ داخلی اسپانیا سروده شده، دغدغه همیشگی شاعر را با گذشت زمان آشکار می‌کند و متن آن چنین است:

«ساعت می‌خواند /من زمان را به شکلی مکانیکی می‌شمارم / ساعت هفت صبح؛ ساعت دوازده شب / همه چیز مثل هم است / منی در کار نیست / این جسمی است / که هنگام رفتنم / پشت سر گذاشتم / تا جایم را / پس از بازگشتم بشناسم»

پوودا، که به تازگی مسئولیت تبدیل خانه کودکی لورکا به یک مرکز فرهنگی را برعهده داشت گفت از این کشف اتفاقی عمیقاً تحت تأثیر قرار گرفته است.

وی گفت: برای من، این یک هدیه صمیمانه است. همه چیز در آن سطرها وجود دارد، «این جسمی است / که هنگام رفتنم پشت سر گذاشتم/ تا جایم را / پس از بازگشتم بشناسم».

مرلو گفت گرچه ممکن است این شعر به دلیل نوشته شدن در پشت اثر دیگری نادیده مانده باشد، اما با این وجود «اهمیتی را که مفهوم زمان برای لورکا داشت» آشکار می‌کند.

خالق «ترانه‌های کولی»، «شاعر در نیویورک»، «عروسی خون»، «یرما» و «خانه‌ برناردا آلبا» آگوست ۱۹۳۶ توسط یک جوخه‌ مرگ راست‌گرا تیرباران شد تا نامش به عنوان برجسته‌ترین قربانی جنگ داخلی سه ساله اسپانیا در تاریخ ثبت شود. جسد او هرگز پیدا نشده و گمان می‌رود که کالبد وی در گوری کم‌عمق در پایین دامنه کوهی نزدیک گرانادا دفن شده باشد. با نزدیک شدن به صدمین سالگرد مرگ لورکا، علاقه به وی بیش از پیش افزایش یافته و شعر تازه کشف‌شده قرار است در کتابی نوشته پووِدا و مرلو با عنوان «چیزهایی از آن سوی دیگر: آثار منتشرنشده در آثار فدریکو گارسیا لورکا» منتشر شود.