دانشمندان دریافتند، افرادی که از آمادگی قلبی–تنفسی بالاتری برخوردارند، معمولا اضطراب و خشم کمتری را تجربه می‌کنند و پس از فشارهای عاطفی سریع‌تر به حالت عادی بازمی‌گردند. این نوع آمادگی با انجام منظم فعالیت‌هایی مانند پیاده‌روی سریع، دویدن، دوچرخه‌سواری یا شنا تقویت می‌شود. چنین فعالیت‌هایی به‌مرور زمان قلب را قوی‌تر می‌کند، تنفس را بهبود می‌بخشد و سطح انرژی را افزایش می‌دهد و اکنون پژوهشگران معتقدند این تمرین‌ها ممکن است توانایی کنترل احساسات را نیز تقویت کنند.

پژوهشگران دانشگاه فدرال «گویاس» در برزیل بررسی کردند که آمادگی جسمانی چگونه بر واکنش‌های عاطفی افراد هنگام مواجهه با موقعیت‌های ناراحت‌کننده تاثیر می‌گذارد. در این پژوهش ۴۰ جوان سالم شرکت کردند که بر اساس سطح آمادگی بدنی به دو گروه تقسیم شدند که شامل گروه با آمادگی بالاتر از میانگین و گروه دیگر با آمادگی پایین‌تر از میانگین بود.

شرکت‌کنندگان در دو جلسه جداگانه حضور یافتند. در یک جلسه تصاویر خنثی مانند اشیای روزمره و در جلسه دیگر تصاویر ناخوشایندی که برای ایجاد استرس طراحی شده بود، از جمله صحنه‌های آسیب یا خطر را مشاهده کردند.

پس از دیدن تصاویر ناراحت‌کننده، همه افراد احساس تنش بیشتری گزارش کردند که واکنشی طبیعی است، اما شدت این واکنش‌ها در دو گروه متفاوت بود. افراد با آمادگی بدنی بالاتر آرام‌تر ماندند و افزایش اضطراب و خشم در آنان کمتر بود. در مقابل، افراد با آمادگی پایین‌تر واکنش‌های عاطفی شدیدتری نشان دادند. بسیاری از آنان از سطح اضطراب متوسط به اضطراب شدید رسیدند و کنترل خشم برایشان دشوارتر بود.

پژوهشگران معتقدند، چند عامل می‌تواند توضیح دهد که چرا ورزش به افزایش تاب‌آوری عاطفی کمک می‌کند. فعالیت بدنی منظم، بدن را برای مقابله با استرس آموزش می‌دهد و گردش خون، تعادل هورمونی و عملکرد مغز را بهبود می‌بخشد. همچنین ورزش موجب ترشح مواد شیمیایی در مغز می‌شود که خلق‌وخوی را بهتر کرده و تنش را کاهش می‌دهد.

علاوه بر این، پایبندی به یک برنامه ورزشی می‌تواند حس نظم، اعتمادبه‌نفس و کنترل فردی را تقویت کند؛ عواملی که در مدیریت احساسات دشوار نقش مهمی دارند. به‌مرور زمان، افراد فعال‌تر ممکن است یاد بگیرند در شرایط فشار آرام‌تر بمانند، زیرا بدن و ذهن آنان آمادگی بیشتری برای مواجهه با چالش‌ها دارد.

نتایج این پژوهش از این دیدگاه حمایت می‌کند که ورزش می‌تواند روشی طبیعی برای کاهش اضطراب و خشم بدون نیاز به مصرف دارو باشد. با این حال، پژوهشگران به محدودیت‌های مهمی نیز اشاره کرده‌اند. تعداد شرکت‌کنندگان در این پژوهش کم بوده و سطح آمادگی بدنی از طریق پرسشنامه و نه با آزمون‌های فیزیکی مستقیم ارزیابی شده است. همچنین هر چند ضربان قلب ثبت شد، اما شاخص‌های زیستی استرس مانند هورمون‌های استرس اندازه‌گیری نشدند، بنابراین انجام مطالعات گسترده‌تر برای تایید این نتایج ضروری است.

با وجود این محدودیت‌ها، این پژوهش به شواهد رو به رشدی می‌افزاید که نشان می‌دهد فعالیت بدنی نه‌تنها برای سلامت جسم، بلکه برای سلامت روان و ثبات عاطفی نیز مفید است. زندگی مدرن افراد را در معرض استرس‌های مداوم ناشی از کار، مسوولیت‌های خانوادگی و فشارهای اجتماعی قرار می‌دهد و یافتن راه‌های ساده و ایمن برای مدیریت این فشارها اهمیت زیادی دارد.

ورزش، روشی در دسترس، کم‌هزینه و سودمند برای سلامت کلی بدن است و می‌تواند ابزاری موثر برای بهبود سلامت عاطفی باشد. البته آمادگی جسمانی به‌تنهایی همه مشکلات روانی را حل نمی‌کند و در موارد جدی، مشاوره تخصصی یا درمان پزشکی همچنان ضروری است. با این حال، نتایج پژوهش کنونی نشان می‌دهد بهبود وضعیت جسمانی می‌تواند بخشی مهم از یک رویکرد جامع برای حفظ سلامت روان باشد.

حتی فعالیت‌های ساده‌ای مانند پیاده‌روی روزانه نیز در طول زمان می‌تواند تاثیرگذار باشد. نتایج این پژوهش بار دیگر نشان می‌دهد که بدن و ذهن ارتباطی نزدیک با یکدیگر دارند و مراقبت از سلامت جسم می‌تواند به تقویت آرامش و پایداری عاطفی کمک کند.

سایت نوریج گزارش کرد، در مجموع، نتایج این پژوهش خبر امیدوارکننده‌ای به همراه دارد؛ فعال ماندن ممکن است به افراد کمک کند آرام‌تر بمانند، شفاف‌تر فکر کنند و با چالش‌های زندگی به‌طور موثر روبه‌رو شوند. با ادامه تحقیقات درباره ارتباط ورزش و سلامت روان، احتمالا فعالیت بدنی بیش از پیش به‌عنوان یکی از راهکارهای اصلی برای افزایش تاب‌آوری و بهبود کیفیت زندگی توصیه خواهد شد.

نتایج این پژوهش در نشریه علمی «اکتا سایکولوژیکا» (Acta Psychologica) منتشر شده است.

انتهای پیام