این اثر در ۴ فصل شامل؛ «بهره‌وری نیروی انسانی در سازمان‌های بزرگ مقیاس»، «توانمندسازی نیروی انسانی در سازمان‌های بزرگ مقیاس»، «کیفیت خدمات در سازمان‌های بزرگ مقیاس» و «تأثیر مولفه‌های اثربخش در رشد سازمان‌های بزرگ مقیاس» تألیف شده است.

برشی از اثر

در بخشی از این کتاب آمده است:

یکی از مسائل معمول در فرایند مدیریت این است که بسیاری از مدیران در نشان دادن ضعف‌های کارکنان موثر هستند، ولی در کمک به علت یابی ضعف‌ها به همان میزان اثر بخش نیستند. به عبارت دیگر، بسیاری از مدیران در شناسایی مساله قوی هستند ولی در تشخیص علت یا تحلیل آن ضعیف‌اند. مدیران برای موثر بودن در ارزیابی و حل مسائل بهره وری، به تعیین علل پیدایش آنها نیاز دارند.

مطالعات اولیه حاکی از آن است که عملکرد، تابعی از انگیزش و توان است. به عبارت ساده‌تر، کارکنان باید تا حدودی به کار و مهارت های لازم برای انجام دادن آن علاقه داشته باشند. برخی دیگر از صاحبنظران، این فکر را با افزدون ادراک فرد از نقش خود با شناخت شغل گسترش دادند. این اندیشمندان بر این باور بودند که ممکن است کارکنان، تمایل و مهارتهای لازم برای انجام دادن کار را دارا باشند ولی این عامل در صورتی موثر است که از آنچه باید انجام شود و چگونگی آن شناخت خوبی وجود داشته باشد.

عده‌ای دیگر از صاحب‌نظران، از زاویه دیگری به این موضوع نگریسته‌اند و اعلام کرده‌اند که بهره‌وری، صرفاً تابع ویژگی‌های فردی نیست بلکه به سازمان و محیط نیز وابسته است. ممکن است افراد دارای انگیزه شدید باشند و تمامی مهارت‌های لازم برای انجام کار را داشته باشند ولی موثر بودن آن‌ها وابسته به حمایت و هدایت از طرف سازمان است و کارشان باید به نحوی با نیازهای محیط سازمانی انطباق داشته باشد.

انتهای پیام