خبرگزاری مهر، گروه استان‌ها: ماه مبارک رمضان که فرا می‌رسد، شهر شیراز حال و هوایی دیگر پیدا می‌کند؛ اما در میان همه جلوه‌های معنوی این ماه در این کلان‌شهر، حرم مطهر حضرت شاهچراغ(ع) رنگ و بویی متفاوت‌تر دارد.

اینجا هر روز، پیش از آنکه مراسم جزءخوانی قرآن کریم آغاز شود، جمعیتی آرام و مشتاق قدم به صحن می‌گذارند؛ مردمی از جنس همین شهر، با دغدغه‌های روزمره اما دل‌هایی که برای شنیدن کلام وحی می‌تپد.

از دقایقی پیش از شروع برنامه، صحن دارالعباده حرم شاهچراغ(ع) با حضور روزه‌داران پر می‌شود. برخی قرآن به دست دارند، برخی از قفسه‌های اطراف مصحف برمی‌دارند و عده‌ای نیز با تلفن همراه آیات را دنبال می‌کنند.

صدای خوش‌آمدگویی خادمان، نظم آرام جمعیت و نگاه‌هایی که به جایگاه قاری دوخته شده، نشان می‌دهد این مراسم برای بسیاری تنها یک برنامه مناسبتی نیست، بلکه قرار روزانه‌ای است که نمی‌خواهند از دست بدهند.

گوش جان برای نوای الهی

با آغاز تلاوت، سکوتی عمیق بر صحن حاکم می‌شود، صدای قاری که در فضای گنبد و ایوان‌ها می‌پیچد، حالتی روحانی ایجاد می‌کند؛ گویی هر آیه، چون نسیمی خنک بر جان حاضران می‌نشیند.

همهمه‌ها خاموش می‌شود و تنها صوت قرآن است که در فضا جاری است. برخی چشمانشان را بسته‌اند و آیات را زمزمه می‌کنند، برخی با دقت خط به خط همراهی می‌کنند و عده‌ای بی‌اختیار اشک می‌ریزند.

در گوشه‌ای از صحن، پیرمردی با محاسن سفید خودش را حاج رضا معرفی می‌کند و به خبرنگار مهر می گوید: بیش از ده سال است که رمضانش را با جزء خوانی در شاهچراغ آغاز می‌کند.

وی ادامه داد: وقتی هر روز یک جزء را در جمع می‌خواند، حس می‌کند ماه رمضان را زندگی کرده، نه فقط گذرانده است و این جمع‌های قرآنی دل‌ها را نرم می‌کند و کدورت‌ها را می‌زداید.

چند صف آن‌سوتر، گروهی از نوجوانان کنار هم نشسته‌اند. یکی از آن‌ها که دانش‌آموز دبیرستان است، می‌گوید ابتدا به اصرار خانواده آمده، اما حالا خودش مشتاق حضور است.

وی ادامه داد: وقتی همه با هم یک آیه را می‌خوانیم، حس عجیبی دارد؛ انگار بخشی از یک جمع بزرگ هستی که هدف مشترکی دارد.

پیوند نسل‌ها در سایه قرآن

مادران بسیاری نیز با فرزندانشان در مراسم حاضرند. مادری جوان که دختران جوانش را کنار خود نشانده، می‌گوید می‌خواهد فرزندش از کودکی با فضای قرآن مأنوس شود. او باور دارد خاطره نشستن در صحن حرم و شنیدن آیات الهی، در ذهن کودک ماندگار می‌شود و در سال‌های آینده به یاری‌اش خواهد آمد.

فضای صحن دارالعباده در این ساعات، آمیزه‌ای از سکوت، اشک، دعا و امید است. نسیم ملایمی که از میان صحن عبور می‌کند، صفحات قرآن را ورق می‌زند و صدای ورق خوردن‌ها با تلاوت قاری در هم می‌آمیزد.

خادمان حرم با احترام در میان صفوف حرکت می‌کنند و نظم مراسم را حفظ می‌کنند. برخی زائران پس از پایان هر بخش، دقایقی به دعا می‌ایستند و زیر لب حاجات خود را زمزمه می‌کنند.

با پایان هر جزء دعای جمعی حال و هوای تازه‌ای به فضا می‌دهد، دست‌ها به سوی آسمان بالا می‌رود و صدای «آمین» در صحن طنین‌انداز می‌شود.

چهره‌ها آرام‌تر از پیش است؛ گویی بار سنگینی از دل‌ها برداشته شده. مردم آرام‌آرام صحن را ترک می‌کنند، اما بسیاری پیش از رفتن، رو به ضریح سلامی می‌دهند و برای فردا نیز عهد حضور می‌بندند.

قرار روزانه با کلام وحی در سومین حرم اهل بیت (ع)

جزء خوانی قرآن کریم در صحن دارالعباده حرم مطهر حضرت شاهچراغ(ع)، تنها یک مراسم عبادی نیست؛ جلوه‌ای از همدلی مردم شیراز در سایه قرآن است. اینجا نسل‌ها کنار هم می‌نشینند؛ پیرمردی که سال‌هاست با این فضا خو گرفته، در کنار نوجوانی که نخستین تجربه حضورش را پشت سر می‌گذارد. پیوندی که محور آن کلام الهی است و هر روز در ماه رمضان تازه می‌شود.

در این صحن نورانی، رمضان تنها در تقویم معنا نمی‌شود؛ در صدای تلاوت، در اشک‌های بی‌اختیار، در لبخندهای آرام پس از دعا و در قراری که برای فردا گذاشته می‌شود، جان می‌گیرد.

مراسم جزء خوانی قرآن، روایت زنده‌ای از ایمان مردمی است که می‌خواهند ماه میهمانی خدا را با انس بیشتر با قرآن سپری کنند؛ روایتی که هر روز تکرار می‌شود و هر بار، رنگی تازه از معنویت به خود می‌گیرد.