به گزارش خبرنگار مهر، پایان همکاری ریکاردو ساپینتو با باشگاه استقلال در حالی رقم خورد که عملکرد فنی این مربی پرتغالی در فصل جاری، ترکیبی از نقاط قوت مقطعی و نوسان‌های نتیجه‌گیری بود. ساپینتو که از ابتدای فصل هدایت آبی‌پوشان پایتخت را بر عهده داشت، در مجموع ۳۱ مسابقه روی نیمکت این تیم نشست و آمار ۱۳ پیروزی، ۱۰ تساوی و ۸ شکست را به ثبت رساند.

استقلال با هدایت این مربی در ۳۱ دیدار رسمی موفق شد ۴۱ بار دروازه رقبا را باز کند و ۳۲ گل نیز دریافت کرد. میانگین امتیازگیری آبی‌پوشان در این بازه زمانی حدود ۱.۵۸ امتیاز در هر بازی ثبت شد؛ آماری که نشان می‌دهد استقلال از نظر کسب نتیجه، ثبات کاملاً ایده‌آلی نداشت و در مقاطع حساس فصل نتوانست روند پیروزی‌های متوالی را حفظ کند.

اهداف اعلامی و چالش‌های رقابتی

ساپینتو از آغاز فصل بارها تأکید کرده بود که هدف اصلی او قهرمانی با استقلال است، اما مسیر مسابقات برای این تیم با فراز و نشیب همراه شد. نخستین شوک فنی فصل با شکست مقابل تراکتور و از دست رفتن جام سوپرجام شکل گرفت؛ موضوعی که فشار روانی و رسانه‌ای روی نیمکت آبی‌ها را افزایش داد.

در ادامه فصل، استقلال در برخی دیدارهای حساس نتوانست نتیجه مطلوب را کسب کند و همین مسئله باعث شد فاصله تیم با صدر جدول در مقاطعی افزایش یابد. حذف آبی‌پوشان از رقابت‌های آسیایی نیز یکی از مهم‌ترین عوامل تأثیرگذار در تصمیم مدیریتی باشگاه برای پایان همکاری با ساپینتو عنوان شد. استقلال در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا ۲ و در دو دیدار رفت و برگشت برابر تیم الحسین اردن شکست خورد و از این رقابت‌ها کنار رفت.

چالش‌های فنی و ترکیب بازیکنان

در نیم‌فصل نخست گزارش‌هایی درباره اختلاف نظرهای فنی ساپینتو با برخی بازیکنان استقلال مطرح شد. در این میان نام بازیکنانی همچون رامین رضاییان، عارف آقاسی و ابوالفضل جلالی در برخی گمانه‌زنی‌های رسانه‌ای دیده شد؛ هرچند باشگاه استقلال به صورت رسمی جزئیات این اختلافات را تأیید یا تشریح نکرد.

از منظر فنی، استقلال در برخی مسابقات نشان داد که در فاز هجومی توانایی خلق موقعیت دارد، اما در فاز دفاعی و مدیریت بازی‌های حساس، نوسان عملکردی قابل توجهی مشاهده شد. همین مسئله سبب شد تیم در مقاطعی از رقابت‌های لیگ برتر و مسابقات آسیایی، امتیازات مهمی را از دست بدهد.

در مجموع می‌توان گفت دوران حضور ساپینتو در استقلال با ترکیبی از نتایج قابل قبول و ناکامی در مسابقات سرنوشت‌ساز همراه بود. اگرچه آبی‌پوشان در برهه‌هایی از فصل فوتبال تهاجمی و پرموقعیتی ارائه کردند، اما عدم ثبات نتیجه‌گیری در بازی‌های حساس و حذف از رقابت‌های آسیایی، در نهایت به پایان همکاری طرفین انجامید.