هنگامه پورین‌محمد امروز (یکشنبه ۳ اسفند) در کارگاه آموزشی درمانی رفتاری - شناختی (cbt) که در دانشگاه پیام نور زنجان برگزار شد، با اشاره به تجربه اغلب مراجعان در نخستین برخورد با درمانگر، اظهار کرد: بیماران معمولاً با اضطراب، نگرانی و تردید وارد جلسات درمان می‌شوند و ممکن است از قضاوت شدن یا عدم درک شدن نگران باشند؛ به همین دلیل، کاهش این اضطراب و ایجاد حس اعتماد نخستین وظیفه درمانگر است.

وی افزود: یکی از راهبردهای عملی در آغاز جلسات این است که فضای گفت‌وگو تا حد امکان ساده، انسانی و آرام باشد؛ معرفی حرفه‌ای درمانگر همراه با پرسش محترمانه درباره نحوه صدا زدن مراجع و گفت‌وگوی کوتاه و روزمره می‌تواند به کاهش هیجان اولیه کمک کند.

پورین‌محمد در بخش دیگری از این کارگاه، به نقش نشانه‌های غیرکلامی در ارزیابی روانی مراجع اشاره کرد و گفت: تماس چشمی، وضعیت بدن، لحن صدا و واکنش‌های هیجانی از جمله سرنخ‌هایی هستند که می‌توانند به درمانگر در درک بهتر وضعیت درونی بیمار کمک کنند.

وی همچنین درباره اهمیت همدلی حرفه‌ای، توضیح داد: همدلی به معنای درک احساسات و نگرانی‌های مراجع است، اما باید آن را به شیوه‌ای هدفمند و حرفه‌ای به کار برد تا به شکل مؤثر در فرایند درمان عمل کند، نه اینکه موجب وابستگی یا ابهام در رابطه درمانی شود.

مدرس این کارگاه آموزشی با تأکید بر پرهیز از استفاده زودهنگام از اصطلاحات تخصصی بالینی، خاطرنشان کرد: به کار بردن واژگان روان‌پزشکی در جلسه نخست ممکن است اضطراب مراجع را افزایش دهد؛ بهتر است مفاهیم مرتبط با تجربه‌های درونی فرد به زبان ساده و قابل لمس توضیح داده شود.

انتهای پیام