به گزارش خبرنگار مهر، محمدکاظم شهرام، شاعر و پژوهشگر ادبی متخلص به «آینا بابا» که سال‌ها در حوزه سرایش شعر فعالیت دارد، مجموعه‌ای از رباعیات تازه با درونمایه‌های انسانی، اجتماعی و معرفتی سروده است.

این شاعر پیش‌تر دو کتاب شعر منتشر کرده است؛ کتاب «هم‌آواز باران» شامل رباعیات و دوبیتی‌ها و کتاب «منظومه عشق» شامل غزلیات و رباعیات که توسط انتشارات امینان منتشر شده‌اند. آثار او عموماً بر مفاهیم اخلاقی، نگاه عرفانی ساده‌فهم و دغدغه‌های انسانی استوار است.

در رباعیات تازه، شهرام با زبانی روان و پیام‌محور، به موضوعاتی چون ارزش وجود انسان، پیوستگی انسان‌ها، ضرورت رهایی از تعصب و جهل، و نقش نیکی و شفقت در آرامش فردی و اجتماعی می‌پردازد. این شعرها مخاطب را به خودسازی، زیستن در اکنون و پرهیز از آزار دیگران دعوت می‌کنند.

به باور برخی علاقه‌مندان شعر کلاسیک مضمون‌محور، این سروده‌ها در امتداد نگاه فکری آثار پیشین شاعر قرار می‌گیرند و تلاش دارند پیام‌های اخلاقی را در قالبی ساده و قابل فهم به مخاطب منتقل کنند.

عنوان این مجموعه رباعیات تازه او «آوای صلح» است:

من انسانم هرگز نباشم خسی

و گنجینه‌ی هستی‌ام من بسی

نه برتر، نه پایین‌تر از مردمم

نرنجم، نرنجانم از خود کسی

نیست چیزی خودبه‌خود در این بقا

نیست چیزی در جهان از هم جدا

ذره‌ایم و وصل هم در این زمین

هرکس است عضوی ز هم در این سرا

کهنگی را می‌کنم از تن برون

نوبهاری تا شود جان از درون

بر گذشته چون نچسبیدم به زجر

سهل گردد زندگیم در کنون

***
رنجی ندهم تا که نگردم بیمار

جویم به حیات، اصل خود را هربار

با صافی ذات خود ببینم آن وقت

دینم همه نیکی است نه آنکه آزار

****
با تعصب بدتر از دشمن شوم

بددل و بدذات و اهریمن شوم

می‌رهم از جهل و از آسیب خلق

با خموشی ذهن را روشن کنم

***

تا شفقت در من است دانم جهان

ایمنم دارد مرا در هر زمان

خوفی از فردا ندارم هیچ‌وقت

چون نبودم باعث زجر و زیان