احمد حسینی امروز پنجشنبه ۳۰ بهمن در برنامه انتقال یافته‌های تحقیقاتی با موضوع «زراعت چوب در دهلران، زراعت چوب را یکی از راهکارهای مهم برای تأمین پایدار مواد اولیه چوبی کشور ذکر کرد و گفت: زراعت چوب به معنای کاشت گونه‌های سریع‌الرشد و زودبازده مانند صنوبر و اکالیپتوس است که می‌تواند در مدت‌زمان کوتاه، نیاز صنایع وابسته به چوب را تأمین کند و فشار بر جنگل‌های طبیعی را کاهش دهد.
وی خاطرنشان کرد: این فعالیت علاوه بر تأمین نیازهای صنعتی، از نظر اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی دارای اهمیت ویژه‌ای بوده و می‌تواند با ایجاد فرصت‌های شغلی، افزایش درآمد و بهبود معیشت کشاورزان و بهره‌برداران، نقش مؤثری در توسعه پایدار مناطق روستایی ایفا کند.

این پژوهشگر اهداف اصلی زراعت چوب را شامل تأمین چوب مورد نیاز کشور، حفاظت از پوشش جنگلی، جبران کاهش بهره‌برداری از جنگل‌ها و کاهش وابستگی به واردات چوب دانست.

وی به مسائل فنی زراعت چوب اشاره کرد و گفت: انتخاب گونه مناسب بر اساس شرایط اقلیمی از مهم‌ترین عوامل موفقیت در این حوزه است؛ به‌گونه‌ای که در مناطق جنوبی استان، گونه اکالیپتوس و در مناطق شمالی، گونه صنوبر از بهترین گزینه‌ها برای زراعت چوب محسوب می‌شوند.

حسینی همچنین به موضوعاتی مانند فاصله مناسب کاشت، هدف تولید، دوره بهره‌برداری، عملکرد تولیدی و توجیه اقتصادی این گونه‌ها پرداخت و بر لزوم رعایت اصول علمی در مراحل کاشت و مدیریت تأکید کرد.

برگزاری چنین برنامه‌هایی نقش مهمی در انتقال دانش فنی، ارتقای آگاهی بهره‌برداران و توسعه زراعت چوب به‌عنوان یک راهکار اقتصادی و زیست‌محیطی پایدار در منطقه دارد.

انتهای پیام